09-08-2011 10:44
Wat hebben de Morris Minor en de Nissan Qashqai met elkaar gemeen? Het antwoord op deze vraag leest u in deze nieuwe aflevering van de onregelmatig verschijnende rubriek 'Op het Tweede Gezicht'. Daarin worden auto's, projecten of mensen vergeleken die op het eerste gezicht niks met elkaar gemeen hebben, maar waartussen toch een treffende overeenkomst valt te bespeuren.
.
En dat is ook bij de Minor en de Qashqai het geval. Beide op Brits grondgebied geproduceerde modellen mogen zich namelijk een 'million seller' noemen. De Morris bereikte deze mijlpaal in 1961 en vorige maand werd de Nissan miljonair. Vanuit deze optiek zou je de Qashqai de Minor van de 21ste eeuw kunnen noemen.
.
Wellicht krijgen eigenaren van de Japanse cross-over nu jeuk in hun nek. Hun auto is toch veel stoerder dan zo'n fossiel als de Minor? Naar huidige maatstaven misschien wel. Maar in de jaren vijftig van de vorige eeuw kon je het heel wat slechter treffen dan moeten rondrijden in de Morris. Bovendien bestond toen de cross-over nog niet. Modellen met een ponton carrosserie, oftewel een 'three box design' waren toen mode. En aan dat criterium voldeed de Minor helemaal.
.
Hoe zullen we over 50 jaar over de Qashqai denken? Misschien vinden we het dan (ook) wel een deerniswekkend voertuig. Of juist tijdloos sympathiek. Je kan de Morris nu slechts met grote moeite als sexy bestempelen, maar geldt deze kwalificatie dan wel voor de Qashqai? Ja, de Japanner is stoer maar de Morris was op zijn beurt indertijd best chique. In Groot-Brittannië speelde de Minor een thuiswedstrijd maar ook bij ons had de Morris liefhebbers. Het was immers minder een 'dertien in een dozijn auto' dan een Kever of een Ford Anglia. En ook de Qashqai rijder wil zich onderscheiden. Die kijkt letterlijk en figuurlijk neer op een Golf of Focus.
.
Toch heeft ook de Qashqai iets burgerlijks. Je kan hem op elke straathoek tegenkomen. Net als, indertijd de Minor in Engeland. Zulke populaire auto's worden snel onderwerp van spot. Hoge bomen vangen immers veel wind. Dat is de keerzijde van succes. Om meer dan een miljoen klanten te kunnen trekken, moet je niet te excentriek zijn. De consument zoekt tenslotte uiteindelijk gewoon een betaalbare auto om van A naar B te reizen. De Minor deed dat in de jaren vijftig van de vorige eeuw en nu brengt de Qashqai je waar je wezen wilt.
.
Natuurlijk is de Qashqai met zijn 114 pk sterke 1,6 liter motor veel sneller dan de Minor die het moest doen met 948 of 1.098 cc. Maar in vergelijking met leeftijdsgenoten was de Morris niet langzamer dan de Nissan nu is. Geen van beiden zorgen voor flitsende prestaties, maar daar is het gros van de consumenten nooit naar op zoek geweest. Die is niet geïnteresseerd hoe een auto de tarzanbocht uitkomt maar wil gewoon net een wat leukere vierwieler hebben dan zijn buurman. En eigenlijk was de Minor voor zijn tijd met zijn tandheugel besturing en torsiestaaf voorwielvering net zo revolutionair als de Qashqai dat met zijn SUV look en optionele vierwielaandrijving nu is. Grijze mussen zijn geen van beiden, maar tegelijkertijd ook niet zo 'extreem' als een Panhard PL17, een Saab 93 of een Hansa 1100. Die waren technisch misschien (nog) interessanter maar daar had en heeft de gewone man een broertje dood aan.
.
.
Wat de Minor en de Qashqai ook bindt, is de productielocatie: beiden zien in het Verenigd Koninkrijk het levenslicht. De Morris was een van de visitekaartjes van wat later het British Leyland concern zou worden. Eind vorige eeuw ging deze autofabrikant roemloos ten onder. En omdat er toen ook niets meer van het Rootes imperium (Hillman, Singer, Sunbeam) over was en Ford aldaar geen personenauto's meer produceerde, leek Groot-Brittannië geen toekomst meer te hebben als autonatie. Maar inmiddels is het tij gekeerd. Naast Nissan bouwen nu ook Honda en Toyota volop auto's in het Verenigd Koninkrijk, kan Mini de vraag amper aan en zijn het niet de Duitsers die de Opel Astra Sports Tourer mogen bouwen, maar de Britten. Een groot deel van de huidige productie is voor export bestemd. In het geval van de Qashqai gaat het om meer dan 80 procent van de output. Het model wordt op 97 markten verkocht. En verovert op soortgelijke wijze de wereld zoals de Minor indertijd deed. Toen was het een economische noodzaak ('export or bust'), nu levert de Qashqai een prettige bijdrage aan het Bruto Nationale Product van Groot-Brittannië. De export van de Nissan heeft het land inmiddels al 25 miljard pond op geleverd. En dus mogen Britten op deze cross-over net zo trots zijn als op hun good old Morris.
