Waarom deze test?
Nu de Golf intern concurrentie heeft gekregen van de ID.3, is de Polo meer dan ooit een vaste waarde binnen het Volkswagen gamma geworden. De zesde generatie van het modeltype verkocht reeds prima, maar met de onlangs doorgevoerde facelift laten de Duitsers zien dat er van achterover leunen geen sprake is. Visueel sluit de Polo beter aan bij zijn grotere broers zoals de Golf en de Tiguan, Maar jammer genoeg blijft Volkswagen in motorisch opzicht met haar degelijke B segment aanbieding een erg conservatieve koers varen. Is dat een gemiste kans? Deze test geeft een antwoord op die vraag.
Wat voor auto is het?
Dankzij de facelift van de uit 2017 stammende zesde generatie heeft de Polo een meer volwassen uitstraling gekregen. Dat komt in niet onbelangrijke mate door de vernieuwde achterlichtunits in boemerang- in plaats van blokvorm. Visueel krijgt de Polo daarmee aansluiting bij zijn grote broers. Aan de voorzijde zien we een vernieuwd front met led koplampen en een licht strip over de hele breedte. Mijn testauto beschikte bovendien over de adaptieve IQ Light matrix koplampen. Voor een B segment model is dergelijke veelzijdige lichttechniek bijzonder vooruitstrevend. De vernieuwde led dag verlichting zorgt voor wat extra cachet.
De Polo is ook richting wijzend voor wat betreft zijn dashboard en infotainment systeem. Hij beschikt nu standaard over een volledig digitaal en configureerbaar instrumentarium met daarnaast een aanraakscherm waarvan het formaat afhankelijk is van het type infotainment systeem (6,5 tot 9,5 inch; er is keuze uit 4 soorten installaties). Dat geeft de Polo onmiskenbaar een hightech look. Indien er voor het duurste infotainment systeem van de nieuwste generatie (MIB3) wordt gekozen, dan kan de klant rekenen op heel wat We Connect internetmogelijkheden, een goede schermresolutie en een vlotte werkingssnelheid.
Het digitale instrumentarium meet 8 inch en beschikt over de horizontale menustructuur van de Golf. Op de Style uitvoering van de vernieuwde Polo kijk je voortaan uit op een exemplaar van 10,25 inch.
Het is prettig dat Volkswagen de fouten die zij bij de jongste Golf gemaakt heeft niet herhaalt bij de vernieuwde Polo. Zo zijn er links en rechts van het aanraakscherm 2 ronde knoppen en hoeft men het volume van de geluidsinstallatie hier niet via de vervelende en onhandige schuifregelaar onderaan het scherm aan te passen. Ook het stuur heeft links en rechts echte druktoetsen voor volume, audiokeuze en de (adaptieve) cruisecontrol. Toch kan het altijd nog beter. Op mijn wensenlijstje staan namelijk fysieke knoppen voor de bediening van de airconditioning. Nu zijn die ook bij de vernieuwde Polo nog van het onhandige digitale soort.
Mijn testauto beschikte over alle rij hulpsystemen die de Polo te bieden heeft (gegroepeerd worden onder de noemer I.Q. Drive), waaronder de Travel Assist adaptieve cruisecontrol die goed functioneert maar die tijdens de kennismaking rit bij het afremmen tot stilstand vaak een vreemd geluid veroorzaakte. Dat had gelukkig geen gevolgen voor de rem prestaties, maar ‘degelijk Duits’ is het natuurlijk niet. Ook een botswaarschuwingssysteem en Lane Assist dat de Polo binnen zijn rijstrook moet houden, zijn van de partij. In mijn testauto werkten die naar behoren, al was het soms even zoeken om ze naar eigen wens in te stellen. Zo duurde het een hele tijd voordat ik doorhad dat de Polo niet automatisch alle snelheidsborden die hij leest hoeft te vertalen in een abrupte tempoverlaging. Dat voorkomt negatieve verrassingen bij achterliggers.
Aanzienlijk minder hightech is de vernieuwde Polo op motorisch vlak. Hier is Volkswagen jammer genoeg een conservatieve koers blijven varen. Dit betekent dat milde hybride techniek (zoals bij de Ford Fiesta, Hyundai i20 en Suzuki Swift) of de volwaardige variant (zoals bij de Honda Jazz, Renault Clio en Toyota Yaris) ontbreekt. Van een TDI was al geen sprake meer en de importeur heeft ook de 1.5 TSI benzinemotor uit het leveringsgamma geschrapt. Dit betekent dat de klant is aangewezen op de 1,0 liter 3 cilinder unit. Die is bij ons verkrijgbaar met (95 of 110 pk) of zonder (80 pk) turbo. Of de importeur de vernieuwde GTI uitvoering (met 207 pk sterke 2,0 liter motor) naar ons land haalt, is nog niet duidelijk.
Is het wat?
De testauto was voorzien van de 95 pk versie van de 1.0 TSI motor. Dat betekent een handgeschakelde 5-bak en 175 Nm aan koppel. De krachtigere variant biedt 200 Nm en is altijd gekoppeld aan een 7-traps DSG automaat met dubbele koppeling. Van die transmissie is bekend dat hij dankzij zijn vele (goed gecamoufleerde) schakelmanoeuvres de geblazen 1,0 liter in zijn optimale werkingsgebied weet te houden. Dat zorgt ervoor dat je nooit de indruk hebt vermogen tekort te komen. Maar in de 95 pk versie moet je dus zelf aan de bak. Dat is geen straf want op het schakelen is eigenlijk niks aan te merken. De handbak kent een fijne bediening. Wel merk je door het gemis van de DSG automaat goed dat de 95 pk motor even op stoom moet komen, maar boven de 2.000 toeren presteert hij voldoende. En als je geen haast hebt, dan hoeft er zelfs bij 1.300 toeren niet teruggeschakeld te worden. Je zit in 10,8 seconden op 100 km/u en op de snelweg houdt de Polo moeiteloos 130 km/u aan. Je hebt dus nooit het idee in een onder gemotoriseerd model te rijden. Wel is er wat voor een 6de versnelling te zeggen (met kortere lagere versnellingen voor meer sprintkracht en een langer spaarverzet voor extra zuinigheid en stilte aan boord). Tijdens de test haalde in makkelijk een verbruik van 1:17 waardoor de fabrieksopgave voor mensen met een fluwelen voet (1:19,2) haalbaar moet zijn.
Het interieur is degelijk afgewerkt maar mist frivoliteiten en maakt door het intensieve gebruik van donkere kleuren (en materialen die soms wat hard zijn) een wat sombere indruk. Wel voel en zie je duidelijk dat Volkswagen minder goedkoop plastic gebruikt dan Seat voor het zustermodel van de Polo, de Ibiza. Die is afgewerkt met materialen die minder van kwaliteit zijn. Het ruimteaanbod aan boord van de 4,07 meter lange Polo volstaat zonder meer voor 4 personen en ook de kofferbak is met een volume van 351 liter bovengemiddeld groot voor het segment.
Qua comfort valt op dat de Polo wat steviger en droger geveerd is dan menig concurrent, waardoor hij op een slecht wegdek nogal springerig wordt. Maar de strakke ophanging zorgt wel voor een stabiele en vertrouwenwekkende wegligging. En ligt het asfalt er wel biljartvlak bij, dan ga je de prettige stuurbekrachtiging en het veilige rijgedrag waarderen. Althans, tot je de Polo op zijn staart trapt, want met het mes tussen de tanden verliest de Volkswagen snel aan decorum. Wie een sportief rijdende compacte auto zoekt, kan beter voor de Ford Fiesta kiezen. De geluiddemping is zonder meer goed voor een auto van dit formaat.
Conclusie
De Polo is nog steeds een vaste waarde in het B segment. Je koopt een bijzonder degelijke, betrouwbare en relatief ruime compacte auto mee waarin je qua hightech uitrusting weinig hoeft te missen van wat in de hogere segmenten gangbaar is, mits je maar betaalt. Verwacht echter geen auto met een sterke persoonlijkheid of een originele uitstraling. Maar de eigenzinnigheid van zijn grote broer, die gekenmerkt wordt door een doorgeslagen digitalisering van de dashboardfuncties, is hem gelukkig ook gespaard gebleven.
Tijdens de test zijn er geen grote tekortkomingen van de Polo aan het licht gekomen. Die heeft hij, afgezien van zijn gepeperde prijskaartje, ook niet. Standaard ben je voor de 1.0 TSI Life met 95 pk en een handbak 23.890 euro kwijt. Voor de Style uitvoering gaat het om minimaal 26.440 euro en wanneer je hem als R-Line wilt, dan wordt het bedrag 26.690 euro. De laatste versie kost in 110 pk configuratie met automatische transmissie zelfs 30.090 euro. Toch krijg je aardig wat waar voor je geld. De facelift zorgt er voor dat de Polo over een heleboel troeven beschikt, weliswaar zonder echt ergens in uit te blinken. Soms is gewoon al goed genoeg.
- 9