Deze week is in de Franse fabriek in Rennes, de hoofdstad van de regio Bretagne, het allerlaatste exemplaar van de C5 van de band gerold. Daarmee komt er definitief een einde aan deze modelreeks in Europa, want de grondig gelifte editie zal enkel verkrijgbaar zijn in China.
In 2012 onderging de uit 2007 stammende, tweede generatie C5 nog een broodnodige facelift en vorig jaar werd de sedanuitvoering al met pensioen gestuurd. Maar de Tourer (stationwagen) liep iets langer van de band. Tot deze week om exact te zijn, want in de fabriek in Rennes is de laatste C5 nu een feit. Citroën is niet het enige merk dat het segment voor grotere middenklassers voor gezien houdt. Bij Fiat sneuvelde al eerder de Croma, de Honda Accord is geschiedenis en Hyundai heeft een verkoopkater overgehouden aan de i40. Op het autokerkhof liggen al geruime tijd de Nissan Primera, de Seat Exeo, de Suzuki Kizashi en (vanuit Europees perspectief) de Subaru Legacy.
Met de productiestop van de C5 in Europa verdwijnt ook het laatste Citroën model met de hydropneumatische ophanging. Merkfans die een C4 (Cactus, Picasso of zonder nadere toevoeging) te minnetjes vinden, kunnen vanaf volgend jaar de C5 Aircross bestellen. Dat is een SUV op basis van de Peugeot 3008 met een conventionele vering. Als pleister op de wond zorgt Citroën wel voor Progressive Hydraulic Cushions. Dat zijn schokdempers die voorzien zijn van 2 hydraulische druklagers. Citroën denkt daarmee het ‘vliegend tapijt’ effect van weleer te kunnen laten terugkeren.
De C5 stond bijna 10 jaar lang bij de dealer, in welk tijdsbestek 635.000 exemplaar ene koper vonden. Voor een D segment volumemodel is dat nogal een pover resultaat. In 2016 was de orderstroom opgedroogd tot afgerond 10.000 klanten en dan is het de hoogste tijd voor voortijdige levensbeëindiging. Het genoemde Hydractive 3 veersysteem was overigens optioneel.
