Management door provocatie is de bestuursstijl van Herbert Diess bij Volkswagen. In directiecomités werpt hij gedurfde stellingen op in de stijl van een opiniemaker, en wanneer iemand die geprovoceerd is ze met feiten tegenspreekt, stopt de discussie.
In de Süddeutsche Zeitung lokte de baas van Volkswagen onlangs een vergelijking uit met de “voorouders”, zoals hij zijn voorgangers Ferdinand Karl Piëch (1937-2019) en Martin Winterkorn (75) noemt: “De een bouwde een theater, de ander het kunstmuseum en de Autostad. Tijdens mijn ambtstermijn hebben wij besloten om 2 miljard euro uit te geven aan een nieuwe fabriek en 1 miljard euro aan een nieuw R&D centrum”. Hiermee wil hij duidelijk maken: ik praat niet alleen, maar deze voorbeelden betekenen dat ik ook handel. Ik, Herbert, de bouwmeester.
De provocatie act is zijn ouverture voor de Raad van Commissarissen van vrijdag, waarin de leden zullen besluiten of Diess nog de juiste persoon is om leiding te geven aan het Volkswagen concern. Immers, zijn beleid kenmerkt zich door een gedwongen opmars naar elektromobiliteit, waarvan het tempo sommige managers uitgeput achterlaat. Daarnaast hebben de vele softwareproblemen de toezichthouders ongerust gemaakt want de grootschalige Cariad bedrijfsunit waarin deze activiteit is ondergebracht is een clusterrisico voor de groep … en dus ook voor de carrière van de CEO.
Vrijdag zullen er 3 belangrijke onderwerpen worden besproken. De eerste is de IPO van Porsche. Na de zomervakantie gaat de sportieve dochteronderneming naar de beurs om geld in te zamelen voor de transformatie naar elektrische mobiliteit. De Volkswagen Groep wil minimaal 75 procent behouden. Maar zullen de 25 procent van de aandelen waarop beleggers kunnen intekenen voldoende opbrengen om dat avontuur te financieren? Het beursklimaat is in een rap tempo aan het verslechteren. Volgens analisten is de vraag niet óf de wereldeconomie in een recessie beland, maar hoe diep die zal zijn. Dat zijn geen ideale omstandigheden voor een gokje met het aandeel Porsche …
Het tweede agenda onderwerp betreft Audi. Net als Porsche dringt ook deze Volkswagen dochter door in het Formule 1-raceautocircus, dat door sommigen in de groep niet als “niet passend in het huidige tijdsbestek” wordt beschouwd. Audi baas Markus Duesmann is evenwel lovend over de imago boost die deelname kan opleveren en heeft het vooral over een samenwerking met het Sauber raceteam. Maar linksom of rechtsom blijft dit avontuur geld kosten. Kan dat niet beter worden besteed aan nieuwe modellen voor Seat waarin de afgelopen tijd nauwelijks geïnvesteerd is?
Het derde onderwerp betreft de kritiek op de Volkswagen fabriek in de Chinese Oeigoerse regio Xinjiang. Vakbond IG Metall heeft zelfs opgeroepen tot sluiting. Zo ver wil de Volkswagen Groep het niet laten komen. De Raad van Commissarissen probeert het gevoelige onderwerp buiten het zichtveld van de pers te plaatsen door er een “persoonlijke kwestie” van te maken. Kerstin Waltenberg, die is aangesteld als mensenrechtenfunctionaris, gaat rechtstreeks rapporteren aan het bestuur.
Diess, die vecht voor zijn baan, zal een spreuk van theaterbouwer Piëch, die mede-eigenaar van Volkswagen was, sowieso niet meer waarmaken: “Vol gas op weg naar boven – dat is mijn droom”.