Meer ruimte, meer comfort en nog steeds een betaalbaar prijskaartje. Dat zijn allemaal kenmerken van de nieuwe Dacia Spring. Maar rijdt de tweede generatie eindelijk zoals van een volwaardige auto verwacht mag worden?
De eerste generatie Dacia Spring was vooral erg goedkoop. Om die lage prijs te kunnen bieden, moesten kopers flinke concessies doen, met name op het gebied van rijplezier en afwerking. Met deze tweede generatie wil Dacia dat rechtzetten.

De nieuwe Spring is groter, comfortabeler en technisch gezien een stuk moderner. Maar is dat voldoende om van deze betaalbare elektrische auto een écht goede dagelijks vervoermiddel te maken? Ik ben ermee op pad gegaan om daarachter te komen.

Qua uiterlijk oogt de nieuwe Spring een stuk volwassener dan zijn voorganger. De druk ogende carrosserie is verdwenen en heeeft plaatsgemaakt voor een ingetogen, hoekig ontwerp met strakke lijnen, wat de auto een stoerdere en robuustere uitstraling geeft. Deze aanpak zal waarschijnlijk kopers aanspreken die de technisch verwante Renault Twingo met zijn retrostijl wellicht wat te schattig en popperig vinden. Waar zijn Franse tegenhanger vooral inzet op charme, kiest de Dacia voor een strakke, no-nonsense functionaliteit.

Ook het interieur is puur functioneel. Veel hard plastic, eenvoudige materialen en een uitgesproken utilitair karakter herinneren je eraan dat een lage prijs nog steeds het hoofddoel van de Spring is. Gelukkig deelt de Dacia een aanzienlijk aantal onderdelen voor het dashboard en de middenconsole met de Twingo. Daardoor voelt de algehele bouwkwaliteit geruststellend solide aan; er rammelt of piept niets, zelfs niet op slecht wegdek.

Voor wat betreft de standaarduitrusting is de specificatielijst vrij sober. Bij het instapmodel, de Expression, is zelfs een achteruitrijcamera een optie; je moet kiezen voor de topuitvoering, de Journey, om dit op jouw Spring te krijgen. Een pluspunt is dat Dacia nu diverse welkome extra’s aanbiedt, zoals verwarmbare voorstoelen.

Ook is er een handige opbergruimte onder de motorkap (frunk). Dat is een praktische toevoeging die je bij de Renault niet terugvindt. Om dat te compenseren, moet de Spring enkele slimme trucs missen die zijn Franse zustermodel wel heeft. Zo is er geen verschuifbare achterbank of een voorpassagiersstoel die volledig plat kan worden geklapt; de duurdere Renault Twingo moet immers op de een of andere manier zijn hogere prijs rechtvaardigen.
De grootste verbetering ten opzichte van het vorige model Spring is zonder twijfel de binnenruimte. Het interieur is ongeveer 11 cm breder, wat passagiers met een forsere lichaamsbouw zeker zullen waarderen. Waar de bestuurder en de voorpassagier in de oorspronkelijke Spring nog bijna met hun ellenbogen tegen elkaar aan zaten, is er nu echt sprake van bewegingsvrijheid.
De bagageruimte is gegroeid van 308 naar 337 liter, wat ruim voldoende is voor de wekelijkse boodschappen of bagage voor een weekendje weg. Voor langere gezinsvakanties is de auto echter nog steeds slechts beperkt geschikt; ondanks de toegenomen afmetingen blijft het in de kern een auto voor in en om de stad. Bovendien is het geen ruimtewonder.
Hoe rijdt de nieuwe Spring dan? Al na de eerste kilometers merk je dat de kleine Dacia een stuk volwassener aanvoelt. De ingenieurs hebben veel aandacht besteed aan het verfijnen van het onderstel. Oneffenheden en kuilen in het wegdek worden met merkbaar meer souplesse opgevangen, waardoor de kleine elektrische auto op de meeste wegen verrassend comfortabel is.
Natuurlijk kan de auto zijn budget-afkomst niet volledig verhullen. Grof asfalt en scherpere oneffenheden zijn nog steeds voelbaar in het interieur, en vooral bij verkeersdrempels hoor en voel je een duidelijke klap vanuit het onderstel. De geluidsisolatie is er echter flink op vooruitgegaan. Windgeruis is bij hogere snelheden nog wel hoorbaar, maar wordt nooit storend. In combinatie met het verbeterde veercomfort zorgt dit voor een aanzienlijk rustigere rijervaring.
Ook de besturing is verbeterd. Op autosnelwegsnelheden reageert de Spring directer op stuurinput dan voorheen, al blijft het geheel nog steeds vrij gevoelloos rond de middenstand. Voor het manoeuvreren in de stad is de besturing meer dan adequaat; de bescheiden Dacia heeft immers nooit sportieve ambities gehad.
De prestaties van de aandrijflijn zijn al even nuchter. De elektromotor levert 82 pk en biedt precies wat je van een betaalbare elektrische stadsauto mag verwachten: voldoende pit bij het wegrijden, zonder dat er wordt gestreefd naar spectaculaire acceleratietijden. In de stad voelt de auto levendig aan, terwijl hij op buitenwegen een rustiger tempo aanneemt. De topsnelheid is verhoogd naar 130 km/u; een welkome vooruitgang, ook al zul je die snelheid in het dagelijks gebruik wellicht zelden bereiken.
Efficiëntie is bij dit model vele malen belangrijker dan pure prestaties. Dacia heeft de bruikbare accucapaciteit vergroot naar 27,5 kWh, wat volgens de WLTP-cyclus een actieradius van ongeveer 255 kilometer oplevert. Tijdens mijn testrit bleek de Spring opvallend zuinig: de boordcomputer gaf een verbruik aan van circa 18 kWh per 100 km. Daarmee presteerde hij beter dan de officiële opgave van Dacia (20 kWh/100 km). Toegegeven, met droog weer en milde temperaturen waren de omstandigheden tijdens mijn eerste rit nagenoeg ideaal voor een elektrische auto; bij koud winterweer zal dit cijfer ongetwijfeld lager uitvallen. Toch suggereren de eerste indrukken dat de geclaimde actieradius daadwerkelijk haalbaar is. Voor dagelijks woon-werkverkeer, boodschappen en ritjes in de stad is het bereik meer dan toereikend.
Ook de laadmogelijkheden zijn er flink op vooruitgegaan. Laden via een Wallbox (AC) gaat nu standaard met 6,6 kW, een aanzienlijke verbetering ten opzichte van de 3,7 kW van het vorige model. Kopers kunnen tegen bijbetaling kiezen voor sneller laden (11 kW AC of 50 kW DC snel laden). Hoewel 50 kW niet in de buurt komt van de laadsnelheden van grotere elektrische auto’s, is het een grote stap vooruit voor een kleine stadsauto.
Is de nieuwe Dacia Spring dan eindelijk een volwaardige auto? Zonder enige twijfel. De tweede generatie voelt achter het stuur een stuk volwassener aan, biedt merkbaar meer bruikbare ruimte en overtuigt door de lage gebruikskosten. Wat betreft rijcomfort, verfijning en stuurrespons heeft het onderstelteam van Dacia een enorme sprong voorwaarts gemaakt. Helemaal perfect is hij echter nog niet. De wielophanging kan bij grotere oneffenheden in het wegdek nogal hard reageren, de standaarduitrusting is vrij sober en het laadvermogen bij snelle laadstations is bescheiden. Maar dit alles moet worden afgezet tegen de aankoopprijs. De nieuwe Spring heeft een instapprijs van 19.500 euro en is daarmee slechts weinig duurder dan zijn voorganger.
Dat blijft het sterkste punt: Dacia biedt aanzienlijk meer auto, zonder dat de Spring onbetaalbaar wordt. Als je kunt leven met de paar resterende minpunten, krijg je een capabele en praktische elektrische stadsauto voor een prijs die ontegenzeggelijk een koopje is.
Conclusie
De nieuwe Dacia Spring zet een grote stap vooruit. Dankzij meer interieurruimte, een beter rijcomfort en een efficiënte elektrische aandrijflijn is de auto in het dagelijks gebruik een stuk praktischer dan zijn voorganger. Hoewel je nog steeds wat concessies moet doen op het gebied van bouwkwaliteit, uitrusting en laadsnelheid, zijn die makkelijk te vergeven gezien de verwachte vanafprijs van minder dan £ 18.000. Kortom: de Spring biedt nu aanzienlijk meer auto voor een bedrag dat nog steeds opvallend laag is.
- 9
