Jammer van de verkeerde Zweedse zuinigheid: test Volvo EX30

Volvo wil haar wereldwijde verkoopvolume, momenteel circa 600.000 auto’s groot, over enkele jaren verdubbelen. De auto die een belangrijke bijdrage moet gaan leveren aan het realiseren van die doelstelling, is de EX30. Die deelt zijn techniek met diverse andere modellen die door het Geely concern worden geproduceerd, waaronder de Smart #1 en de Zeekr X. Volvo heeft het basisontwerp echter overgoten met een Scandinavisch sausje.

In Duitsland wordt met afgunst gekeken naar de Volvo EX30. In het assortiment van de premium autofabrikanten uit dit land ontbreekt namelijk een dergelijke compacte, relatief betaalbare elektrische SUV. Audi heeft geen plannen voor een Q2 e-Tron, BMW laat het marktsegment onder de iX1 over aan dochter Mini en Mercedes-Benz investeert niet in een elektrische opvolger voor de A-klasse. Daarmee is de EX30 een uniek aanbod op de Europese markt, al zal de Volvo indirect wel concurrentie ondervinden van de DS 3 E-tense, de Jeep Avenger, de Mini Aceman en de nog te introduceren elektrische instappers van Alfa Romeo en Lancia.

Volvo gaat de EX30 leveren in 3 aandrijfsmaken. De instapversie is de 272 pk / 343 Nm sterke Single Motor uitvoering waarbij alleen de achterwielen worden aangedreven. Die heeft met LFP accu van netto 49 kWh en een 344 kilometer grote actieradius. Volvo verwacht echter dat het gros van de klanten voor de Single Motor Extended Range uitvoering zal kiezen. Die komt met zijn NMC batterij van netto 64 kWh maximaal 480 kilometer ver. De derde versie is de Twin Motor Performance. In deze vorm heeft de EX30 vierwielaandrijving en een systeemvermogen van 428 pk. Het maximum koppel bedraagt 543 Nm. Door de stroomconsumptie van de extra elektromotor valt de actieradius met de 64 kWh accu bij de Twin Motor Performance uitvoering iets lager uit: 460 kilometer.

Ongeacht de aandrijfsmaak ziet de EX30 er patent uit met zijn Thor-hamer led koplampen, zijn optisch zwevende dakpaneel en zijn origineel vormgegeven achterkant. Niemand lijkt de Volvo lelijk te vinden.

De EX30 is 4,23 meter lang en 1,80 meter breed. Daarmee is hij fors kleiner dan de XC49 (die 4,44 lang en 1,86 meter breed is). Maar optisch oogt de 1,55 meter hoge benjamin uit het Volvo gamma imposanter dan hij in werkelijkheid is, zeker als er gekozen wordt voor de tweekleurig koetswerk met het dak in contrasterend zwart.

Verder zorgen de sobere lijnen voor een tijdloos design. Wat dit betreft is de nieuwe EX30 een echte Volvo. Zijn wielbasis is echter groter dan van wijlen de Volvo 240 die van bumper tot bumper 4,90 meter mat: 2,65 versus 2,64 meter. De EX30 is trouwens ook al snel 600 kilo zwaarder dan ‘de tank’ uit de jaren ’70. Die woog afgerond 1.250 kilo maar het gewicht van de nieuwste Volvo varieert van 1.840 tot 1.960 kilo. De compacte EX30 is dus niet bepaald een vedergewicht.

Het Scandinavische design vinden we ook terug in het interieur. Daar hanteert Volvo de ‘less-is-more’ filosofie met een minimalistische vormgeving die middels een doordachte ergonomie niet ten koste zou moeten gaan van het algemene welbehagen. Door het aantal verschillende onderdelen te beperken, hebben de Zweden de productiekosten van de EX30 weten te drukken, ook omdat er sprake is van een kortere assemblagetijd. De benjamin uit het gamma wordt nu nog uitsluitend gebouwd in China, maar zal vanaf 2025 (als de V60 uit productie wordt genomen) ook van de band gaan rollen in de Belgische fabriek van Volvo.

Het bouwen van auto’s zal nooit een klimaat neutrale activiteit zijn (compenserende maatregelen buiten beschouwing gelaten), maar Volvo verdient een pluim omdat het bedrijf enorme inspanningen levert om de uitstoot van CO2 zoveel mogelijk te beperken. Zo zijn de kunststoffen en de metalen voor het koetswerk voor 17 tot 25 procent van het recyclingsoort. Ook binnenin hergebruikt Volvo materialen. Als dat niet mogelijk is, dan zijn ze zoveel mogelijk van duurzame, natuurlijke origine.

Het dashboard en de deurpanelen zien er daarom niet goedkoop uit. Integendeel. Het gespikkelde materiaal voelt voldoende zacht aan en de assemblage is foutloos. Een prachtig detail zijn de ranke chroomkleurige deurgrepen zoals enkel een Scandinavische interieur specialist die kan ontwerpen. Ook de comfortabele stoelen doen de reputatie van Volvo op dit vlak alle eer aan. De klant kan het meubilair desgewenst laten bekleden met leder, maar dat is dan (vanzelfsprekend) wel van het vegan type. Ook dat doet meestal afbreuk aan de goede kwaliteitsindruk. Meestal, want het gerecycleerde PVC oogt een beetje zoals een keukenwerkblad uit de net iets minder stijlvolle jaren ’90 …

Het infotainment systeem van de EX30 draait op Android Automotive, net als bij de XC40. De bediening vindt plaats via het grote, centraal en verticaal geplaatste tablet waarin Google Maps en Google Assistant geïntegreerd zitten. Dankzij hoofdmenu’s is het vrij gemakkelijk om niet verdwaald te raken in digitale duisternis. Handig is ook dat men de smartphone als sleutel kan gebruiken. De EX30 eigenaar kan daar zijn eigen profiel aan koppelen, wat wel zo handig is als de Volvo met andere mensen gedeeld wordt.

Wel is het onbegrijpelijk dat de EX30 het moet doen zonder display achter het stuurwiel. Ook een head-up display ontbreekt. Voor de belangrijkste rij-informatie moet de bestuurder van de EX30 naar de bovenzijde van het centrale scherm kijken. Hij kan zijn blik dus niet op de weg gericht houden om te zien hoe snel hij rijdt, of de adaptieve cruise control is ingesteld, wat de navigatie-instructies zijn enzovoort. Voor Volvo, dat veiligheid hoog in het vaandel zegt te hebben, is dat verbijsterend. Volvo zegt er voor gekozen te hebben om een display achter het stuurwiel achterwege te laten om de EX30 zo goedkoop mogelijk te kunnen aanbieden. Hallo, we hebben het hier toch over een premium product en niet over een concurrent voor de Citroën ë-C3? Volvo verschuilt zich achter onderzoek waaruit zou blijken dat mensen zich niet storen aan de afwezigheid aan een bestuurdersdisplay. Nou, die uitslag kan gerust in twijfel worden getrokken. Ook de opmerking van een Volvo ingenieur dat de techniek direct waarschuwt als het attentiecontrolesysteem van de EX30 detecteert dat de bestuurder te lang naar het scherm kijkt, maar geen indruk. Nog zijn stelling dat het niet meer is dan een kwestie van gewenning. Dat kan goed zijn, maar toch heb ik bepaalde rij informatie liever direct in mijn gezichtsveld. De verkeerde vorm van Zweedse zuinigheid uit zich ook in een andere ergernis. Om te besparen op bekabeling en materialen, installeert Volvo alleen een soundbar onder de voorruit. Het geluid van de muziekinstallatie komt dus altijd van voren. Een specialist als Harman Kardon is dan met zijn handen op de rug gebonden om de weergave te optimaliseren. Je mist echt de surround-beleving. Als ik als bestuurder voorin al een omringende klankervaring mist, hoe treurig moet de kwaliteit van de muziekweergave achterin wel niet zijn?

Gelukkig zijn dit de enige haren in de soep. Voorin is het prettig vertoeven aan boord van de EX30. De zitpositie laat weinig te wensen over en het meubilair is zoals gezegd comfortabel. Een traditioneel dashboardkastje ontbreekt helaas. Wel zijn er diverse opbergvakken, maar die zijn niet allemaal praktisch van vorm. Door de afwezigheid van speakers kan men wel een aktentas kwijt in de deurpanelen. Op deze manier heb elk nadeel zijn voordeel.

Het compacte formaat van de EX30 heeft wel gevolgen voor de hoeveelheid beenruimte achterin. Die is voor langere passagiers krap. De kofferbak is met 318 liter voor een B segment model nipt voldoende, maar kan voor een gezin aan de kleine kant zijn.

Dat er onder de laadvloer nog een opberg vak van 61 liter zit, doet daar niks aan af. Met de achterbank leuning plat kan men echter voor 904 liter aan spullen in de EX30 vervoeren.

Als dat nog niet genoeg is, kan er achter de Twin Motor uitvoering een aanhanger van 1.600 kilo gehangen worden (het trekgewicht van de Singel Motor versie is 1.000 kilo en 1.400 kilo voor de Single Motor Extended Range variant). Er is trouwens ook een zogeheten frunk in de neuspartij waar men de laadkabels in kwijt kan.

Binnenin blijven de opbergmogelijkheden beperkt: er is geen traditioneel dashboardkastje meer en de overige opbergvakken zijn nogal onpraktisch van vorm.

Voor de test kon worden gereden met 2 versies van de EX30: de Single Motor Extended Range uitvoering en de Twin Motor variant. De eerste is met 272 pk qua vermogen al niet verkeerd, maar de tweede is de krachtigste Volvo ooit. Vanuit de wetenschap dat wij hier te maken hebben met het instapmodel van het merk is dat een bizarre gedachte. De acceleratietijd is met 3,6 seconden ook beslist indrukwekkend (de Single Motor versie heeft 5,3 seconden nodig om 100 km/u aan te kunnen tikken).

De EX30 Twin Motor gedraagt zich wel een beetje als een wildebras, maar nooit als een hooligan. Accelereren gaat bijzonder vlot en mooi lineair. Wanneer de omstandigheden het toelaten, wordt de aandrijving van de voorwiel uitgeschakeld zodat het stroomverbruik binnen de perken blijft. Het is echter wel mogelijk om die ontkoppeling handmatig uit te schakelen. Dat is een geruststellend idee als je denkt behoefte te hebben aan vierwielaandrijving. Je verliest dan wel de one-pedal functie (waarover later meer) en dat is jammer want de mate van recuperatie kan niet vanaf het stuur geregeld worden.

Toch gaat mijn voorkeur uit naar de Single Motor Extended Range versie. Die presteert voldoende vlot, is nooit op gripverlies te betrappen, heeft een even hoge topsnelheid (Volvo limiteert die bij al haar modellen tot 180 km/u) en kost 5.000 euro minder. Beide varianten van de EX30 kunnen met veel verve in een bocht ‘gezet’ worden en er kan mede dankzij het lage zwaartepunt al erg vroeg weer gas worden gegeven. Tegelijkertijd absorbeert de Volvo grote oneffenheden in het wegdek zoals de beste Franse auto’s dat doen. De compacte afmetingen maken de EX30 lekker wendbaar in de stad. Ook op de kronkelende wegen langs de Spaanse kust waar de Volvo kon worden getest, gedraagt de elektrische SUV zich best sportief. Tenzij je de EX30 op zijn staart trapt. Dan merk je dat de Zweed op zijn dynamische grenzen botst. Zijn hoge gewicht laat zich nu eenmaal niet eenvoudig wegcijferen.

Minder applaus is er voor de besturing van de EX30. De installatie werkt zelfs in de minst bekrachtigde modus nog te licht. Verder ontbreekt elke vorm van feedback. Maar volgens de verantwoordelijke ingenieur van Volvo wordt daar nog aan gewerkt. Wat al wel dik voor elkaar is, is de recuperatie van remenergie bij de Single Motor Extended Range versie. Daardoor is het linker pedaal voor 99 procent van de tijd technisch werkloos: gewoon ‘gas loslaten’ zorgt al voor voldoende vertraging om een bocht te kunnen nemen. Een warmtepomp is standaard in de EX30 en de boordlader kan afhankelijk van de aandrijfversie 11 of 22 kW aan wisselstroom verwerken. Snel opladen kan de Volvo met een vermogen van maximaal 135 kW. Reken op een kleine 27 minuten om de accu’s weer van 10 naar 80 procent van hun maximale capaciteit te brengen.

Naast 3 aandrijfsmaken telt het EX30 gamma 3 uitrustingsniveaus: Core, Plus en Ultra. Losse opties zijn er amper. Op die manier houdt Volvo het productieproces eenvoudig en dus de assemblagekosten laag. Maar qua veiligheidsuitrusting is de EX30 al mooi compleet. Aan boord zijn 5 radarsensoren en een frontcamera om de omgeving in de gaten te houden. De EX30 kan autonoom remmen en zelfs uitwijken, mocht dat nodig zijn. Bij de prijs inbegrepen is ook de garantie dat er 5 jaar of 150.000 kilometer lang niet betaald hoeft te worden voor onderhoud of slijtagegevoelige onderdelen.