Chinese autofabrikanten spelen al geruime tijd hun troefkaart, namelijk voorsprong op het gebied van elektrische mobiliteit, uit met een op Europa gericht offensief aan kleine en middelgrote voertuigen. Nu, met Nio, valt een bedrijf de hogere klasse voor het eerst aan. Dat doet deze Chinese autofabrikant met een revolutionair batterijwisselsysteem.
De Chinezen zijn net zo bekend en gevreesd om hun leervermogen als om hun bereidheid om te kopiëren. 15 jaar geleden glimlachten binnenlandse fabrikanten naar automerken als Brilliance of Landwind. Hun hoop op een succesvolle toetreding tot de Europese automarkt werd de bodem ingeslagen in de crashtests voor de Euro NCAP-classificatie. Fabrikanten als Nio, BYD of Lynck & Co. beheersen intussen niet alleen de hindernissen voor de maximale beoordeling van 5 sterren. Met hun offensief, dat gepland staat voor de herfst van dit jaar, bezorgen ze nu de gevestigde orde slapeloze nachten.
Op de weg van leerling naar meestervakman profiteren de Chinezen van hun uithoudingsvermogen, evenals van de knowhow van Europese partners en hun financiële kracht, die wordt ondersteund door de overheid. De Zweedse fabrikant Volvo is sinds 2010 eigendom van de Geely Group. In 2004 kocht het grootste Chinese autobedrijf SAIC, waarin ook Volkswagen een belang heeft, de bouwrechten voor de modellen Rover 25 en 75. Rover is sinds 2007 op de thuismarkt aanwezig onder de naam Roewe. Internationaal gaan ze met de afgestofte merknaam MG achter klanten aan. Dat doen zij dermate succesvol, dat hun opmars niet onopgemerkt is gebleven. Met een marktaandeel van 0,3 procent loopt MG in de eerste 7 maanden van 2022 voor op gevestigde merken als Subaru, Lexus, Alfa Romeo en Honda. Experts uit de sector schatten dat dit jaar 150.000 auto’s die in China zijn gemaakt in heel Europa kunnen worden verkocht.
BYD (“Build your Dreams”) toont het potentieel dat de ambitieuze Aziaten hebben: ’s werelds grootste fabrikant van elektrische auto’s, die wordt beschouwd als de technologieleider op het gebied van batterijen en ook samenwerkt met Daimler, heeft ongeveer 640.000 elektrische auto’s en plug-in hybride modellen verkocht in de eerste helft van het jaar. Het succesvolle model Seal, een elektrische auto in de stijl van de Tesla Model 3, wordt nu ook in Europa aangeboden. De actieradius bedraagt 500 kilometer en het design is een lust voor het oog. Minstens zo aantrekkelijk is anders wel de prijs. De MG ZS EV dient als voorbeeld voor andere Chinese spelers: met het juiste product heb je niet veel tijd nodig om de markt te veroveren.
Terwijl ze oprukken in Europa, vullen de Chinezen het vacuüm dat Duitse fabrikanten zoals Volkswagen, Audi, BMW en Mercedes achterlaten wanneer ze zich terugtrekken uit de lagere marktsegmenten met een laag rendement. SAIC vult het gat met de Hongguang Mini EV. De boxy Chinese elektrische auto van het merk Wuling, een joint venture tussen General Motors en SAIC, is in 2021 de bestverkochte elektrische auto in zijn thuisland geworden. Geen wonder met prijzen van rond de 4.000 euro. Een importeur uit Litouwen wil dit model in Europa introduceren. Hier zou de Mini rond de 10.000 euro moeten kosten. Ook Lynck & Co, een zusterbedrijf van Volvo, is klaar om, na verkoopsucces in Nederland, heel Europa te veroveren. De fabrikant Great Wall wil de modellen Ora en Wey verkopen via het Zwitserse Emil Frey Group. En Aiways uit Shanghai gebruikt de marktmacht van de elektronicaketen Euronics om haar elektrische SUV genaamd US te verkopen.
Het merk Nio plant de meest spectaculaire première in het najaar. De start-up uit Shanghai, opgericht in 2014, ziet zichzelf als een concurrent van Tesla. Het repertoire van deze aanvaller van de gevestigde orde omvat ‘superladers’, d.w.z. snelle laadstations, een nobele sfeer in de zogeheten Nio huizen of, zoals beoefend in China, uitbundige service met ophaal- en retourtransport van de auto’s. Maar bovenal wil Nio een revolutie teweegbrengen op het gebied van actieradius en laad stops. De batterij moet binnen 5 minuten volledig automatisch worden vervangen in ‘power swap’ stations. Tegen 2025 zijn er voor Europa 1.000 stations gepland.
In Noorwegen, Europa’s pionier op het gebied van e-mobiliteit, test Nio al de ES 8, een 5 meter lange SUV met 7 zitplaatsen. Net als de Q7 van Audi moet hij een actieradius van 500 kilometer halen met een batterij van 100 kW. Maar met de ET 7 wil Nio nieuwe maatstaven zetten. De energiebasis is een solid-cell batterij (150 Kw/h), die een actieradius tot 1.000 kilometer moet mogelijk maken, met een systeemvermogen van 648 pk en rijprestaties vergelijkbaar met een racewagen. Nio begeeft zich dus vanaf het begin in het premiumsegment en valt met de 5 meter lange sedan vooraanstaande spelers als de Tesla Model S en de Porsche Taycan aan. Dat geldt ook voor geautomatiseerd rijden met behulp van krachtige computers, 11 camera’s met hoge resolutie en 5 radarsystemen.
Nio verkocht vorig jaar 90.000 auto’s in China, tegenover 240.000 voor Tesla. Op het Europese hoofdkantoor in München zijn al 500 ontwerpers en ingenieurs bezig met de ontwikkeling van het merk. Managing Director Ralph Kranz brengt zijn ervaring als manager bij Volvo, Aston Martin en Toyota met zich mee. Nio oprichter William Li richt zich specifiek op de wereldwijde uitrol van het merk.
Professor Stefan Bratzel, hoofd van het Centrum voor Automotive Management in Bergisch Gladbach, schat de kansen van het offensief als positief in. “De Chinezen hebben een uniek verkoopargument met het batterijwisselsysteem”, zegt hij. Een ander is het prijsvoordeel. Dreigt de Europese auto-industrie nu een belangrijke pijler te verliezen? Bratzel bagatelliseert het gevaar niet. “China is de leidende markt voor elektromobiliteit en fabrikanten als BYD en misschien Nio hebben daar een voorsprong van een paar jaar”. De hamvraag is nu of Europeanen bereid zijn om 70.000 euro of meer uit te geven voor een luxe auto die gemaakt is in China. Qua imago moet Nio bij nul beginnen. Maar de prijsafstand tot de Model S is enorm. Deze luxe Tesla kost afgerond 110.000 euro.