Speelgoed voor volwassenen: test Vanderhall Edison

Hoewel Vanderhall een retrostyling cultiveert, vergeet het bedrijf niet om bij de tijd te blijven door de Edison aan te bieden: een elektrische versie van zijn 3-wieler. Maar is de lol er nog? In dit testverslag kan jij het antwoord lezen op die vraag.

Op de 2018 editie van de CES in Las Vegas onthulde de kleine Amerikaanse fabrikant Vanderhall een elektrische versie van zijn Venice 3-wieler roadster. Met de naam Edison, natuurlijk als eerbetoon aan landgenoot Thomas Edison, pionier op het gebied van elektriciteit en oprichter van General Electric. Dit uitstapje naar de wereld van milieuvriendelijke mobiliteit doet duidelijk denken aan het feit dat, een paar jaar eerder, de Engelsman Morgan de codes al had doorbroken door het ongewone concept van haar elektrische 3-wieler EV3 te presenteren.

Op papier moet worden erkend dat het combineren van een massa van slechts 635 kg met het koppel van de elektromotor als een aantrekkelijk voorstel klinkt. Direct na een eerdere test van Vanderhall’s thermische 3-wieler, de Carmel, dwong nieuwsgierigheid mij om achter het stuur van zijn elektrische tegenhanger plaats te nemen. Een directe confrontatie van de oude wereld en de nieuwe.

Esthetisch lijkt de Edison op zijn thermische broer, het model waarvan hij is afgeleid. Naast de verschillende logo’s zal echter opvallen dat de uitlaat aan de passagierszijde is verdwenen, terwijl de laadklep slim is weggewerkt op de plaats van de tankdop. Afgezien van dit detail kan de Amerikaanse 3-wieler dan ook nog altijd verleiden met zijn retro look om harten op hol te brengen.

Met zijn design en formaat is de Vanderhall ver verwijderd van de huidige normen in autoland. Hij is slechts 3,65 meter lang en 1,14 meter hoog. Dat maakt de Edison des te aantrekkelijker voor diegenen die graag opvallen en anders willen rijden. Maar tegelijkertijd is het betreurenswaardig dat de fabrikant geen enkele mogelijkheid tot maatwerk biedt, waardoor de klant gedwongen wordt om over te gaan tot de montage van ‘after market’ accessoires. Deze werkwijze is blijkbaar erg populair bij Vanderhall klanten in de Verenigde Staten.

Aan boord klimmen van de Edison met zijn dikke rondhouten zijkant (waar men over heen moet stappen), dwingt gelukkig niet tot de gymnastische oefening waar je misschien bang voor zou zijn. In tegenstelling tot de Carmel heeft de Edison 2 geen deuren of hardtop. Je moet alleen oppassen dat je niet op de minimalistische voorruit leunt, met het risico deze te breken. Het stuur kan in hellingshoek worden versteld en ook de stoelen zijn verstelbaar. Deze comfortvoorzieningen zijn misschien iets om over te lachen, maar bij dit type vervoermiddel zouden we veel meer opofferingen kunnen verwachten. Sterker nog, de Edison biedt zelfs stoelverwarming, Keyless Start en een Bluetooth verbinding voor jouw smartphone. Op dit niveau is dat bijna luxe!

Deze Amerikaan wil duidelijk met ‘premium’ flirten om een ​​verfijndere cliënteel te verleiden dan waar de Edison voor bedoeld lijkt. De algehele afwerking is redelijk goed, de stoelen zijn bekleed met gewatteerd leer en het dashboard is voorzien van leer. Vintage details zoals het 3-spaaks stuurwiel, de kleine ronde spiegels, de chromen tuimelschakelaars voor de alarmlichten en het Bluetooth audiosysteem of de analoge batterijmeter dragen direct bij aan de sfeer. Overigens geeft de grote wijzerplaat aan de rechterzijde niet het aantal krukas omwentelingen per minuut aan maar het geleverde, of geregenereerde, vermogen in kW. Een tweede geïntegreerde meter voegt informatie over de motortemperatuur toe.

Links van het stuur behoudt de Edison dezelfde ‘motorstart’ knop, maar bij het inschakelen van de machine produceert hij geen geluid of beeld. Deze stilte is genoeg om je onder te dompelen in een hele andere sfeer. De Edison2 vervangt de turbomotor van General Motors door 2 elektromotoren. Vanderhall zegt dat deze samen een systeemvermogen van 140 pk produceert. Aan koppel is er maximaal 315 Nm beschikbaar. De benodigde stroom is afkomstig van een kleine 28,8 kWh batterij. Met een theoretische maximale actieradius van 320 km, is de Amerikaan ook in staat om de ‘0 tot 100 km/u sprint’ in 4,4 seconden te voltooien. Zelfs als zijn topsnelheid op slechts 168 km/u uitkomt, is het sportieve karakter van deze kleine elektrische 3-wieler onbetwistbaar. Maar bij de bijpassende rijstijl wordt de actieradius helaas sterk beperkt. In de praktijk zal je tijdens een rit van 100 km al aan de terugweg moeten gaan denken terwijl jij de meter in de gaten houdt, of jouw route moeten aanpassen om een laadpaal te vinden. De kleine batterij legt dan een aanzienlijke pauzetijd op om op te laden, namelijk ongeveer 4 uur bij 6 kW (het maximaal toegestane vermogen).

Zoals ik al zei, is de Edison2 gebouwd op hetzelfde chassis als de Venice, zonder aanpassingen aan het onderstel. Dankzij de kleine batterij wordt het gewicht ook op een gelijkwaardig niveau gehouden, wat geen geringe prestatie is omdat dat extreem laag is. Eenmaal onderweg is het contact met de elementen heel erg direct. Zowel letterlijk als figuurlijk is het rijden in deze Vanderhall adembenemend. Zoals bij de overgrote meerderheid van elektrische voertuigen, zorgt de afwezigheid van een versnellingsbak voor een continue stuwkracht zonder pauzeer moment. Maar door het ontbreken van motorgeluid is de ervaring niet zo intens als verwacht. De rol geluiden en de sterke luchtwervelingen verdoezelen het mechanische rumoer van de elektrische transmissie niet volledig (die, om het beleefd te zeggen, niet bijzonder melodieus en zelfs allesbehalve betoverend is).

Je bent hierdoor natuurlijk geneigd te denken dat een bepalend element van plezier ontbreekt, vooral omdat de thermische versie de nadruk legt op zijn soundtrack. Maar de Edison 2 is er om diegenen aan te spreken voor wie dit thermische alternatief geen optie is omdat die tot het verleden behoort. Dus klanten die al overtuigd zijn van de noodzaak van elektrische aandrijving en voor wie niet even moet slikken bij deze. Afgezien van het ontbreken van een klassiek motorgeluid kan rijden in de Edison2 inderdaad wel degelijk voor plezier zorgen dankzij zijn krachtige acceleraties, waarbij de koppeleffecten in de besturing ook minder gewelddadig zijn dan in de Carmel. Een goed punt want de elektrische stuurbekrachtiging zorgt voor een nauwkeurig gevoel van de bezigheden van de vooras. Die is altijd veel meer belast dan de achterkant, maar zijn natuurlijke neiging tot onderstuur wordt gedempt door een meer progressieve afgifte van het koppel. Ondanks een royaal formaat, biedt het achterwiel echter niet veel grip en moet je voorzichtig zijn bij het ingaan van een bocht en niet te veel spelen met het ‘gaspedaal’. Remmen, met ABS, is geruststellend en de regeneratie van energie (bij het optillen van de voet) is nauwelijks merkbaar.

Deze strikt elektrische 2-zitter wordt aan de andere kant van de Atlantische Oceaan op de markt gebracht voor een redelijk fatsoenlijke prijs van 34.950 dollar, oftewel 5.000 dollar meer dan de conventioneel aangedreven uitvoering moet opbrengen. Maar voor ons is de Vanderhall minder aantrekkelijk omdat het nodig is om 51.500 euro te betalen voor het exotisme van deze 3-wielige roadster, die weliswaar fiscaal, ecologisch en qua moraal erg in de pas loopt met zijn tijd.  Het positieve is dat de standaarduitrusting bijna alles omvat wat mogelijk is aan boord, aangezien de opties zeer beperkt zijn. Gericht op een eerder stedelijke en welvarende klantenkring, wordt de Edison2 daarom gepositioneerd als een trendy mobiliteitsobject. Hij is “sexy, cool en fun”, zoals de Amerikanen zouden zeggen, maar ook zeer beperkt in gebruiksmogelijkheden. Een bevlieging die rationeel niet goed valt te praten, maar de singulariteit ervan kan genoeg zijn om over stag te gaan …