Lekker ongelikt: Nissan GT-R

Waarom de korte test?

In 2017 is het 10 jaar geleden dat Nissan de GT-R presenteerde: een sportwagen die zelfs Porsche in het defensief wist te drukken. Ondanks de roem die het Japanse merk met de bolide oogstte, is het een feit dat het brood bij de autofabrikant gewoon verdiend moet worden met doorsnee modellen als de Qashqai. Dit betekent dat Nissan geen haast maakt met het ontwikkelen van een opvolger. De vraag dient zich aan of de Nissan GT-R anno 2016 zich nog wel kan meten met de beste sportwagens.

Wat voor auto is de Nissan GT-R?

Voor het antwoord op deze vraag werd een bezoek gebracht aan de Nürburgring. Daar kon kennisgemaakt worden met de modeljaar 2017 uitvoering van de GT-R. Nissan spreekt liever niet van een facelift. Dat zou immers ook een andere neuspartij impliceren. Wel zijn er tal van kleine aanpassingen. Perfectionisten zijn dus aan het goede adres bij het Japanse merk.

Een goed voorbeeld van het oog voor detail bij Nissan is de C stijl. Die is bij de modeljaar 2017 uitvoering enkele millimeters aangepast. Bijna niet zichtbaar voor het blote oog, maar wel van belang in de windtunnel. De aanpassing zorgt voor eliminatie van de verstoring van de luchtstroom. Ook de motorkap is gewijzigd. Nissan heeft hem verstevigd waardoor hij mooi vlak blijft liggen bij snelheden boven de 200 km/u. Voor de rest moet én kan het design er nog prima mee door, zelfs na 9 jaar.

Is het wat?

In het interieur was er in figuurlijke zin verbeteringsruimte voor wat meer kwaliteit. Die suggestie was bij Nissan niet aan dovemansoren gericht. Verdwenen is het dashboard dat nog het meeste weg had van een GT3-racewagen, oftewel gigantische ronde ventilatieroosters en knoppen die zich zelfs lieten bedienen met winterhandschoenen aan. Het Duplo karakter van de boordplank heeft plaatsgemaakt voor een … Lego uitstraling. Nissan weet nog lang niet het niveau van Porsche te halen, maar wel duidelijk meer raffinement dan voorheen.

Als je instapt word je enigszins op het verkeerde been gezet qua kwaliteitsbeleving. In de zin dat het weelderige leer er niet verkeerd uit ziet. Maar voer het tempo op tot boven de 200 km/u en de huid bovenop de instrumentencluster gaat als een malle trillen. Hier had Nissan dezelfde verbetering mogen (lees: moeten) doorvoeren als bij de motorkap. Gelukkig zit er in de Nissan GT-R voortaan wel een infotainment systeem dat je qua bediening geen grijze haren meer bezorgt. Alleen dat is al een reden om een oude uitvoering voor een nieuw exemplaar.

Maar bovengenoemde kanttekeningen zijn natuurlijk bijzaak. Het gaat om de prestaties, en die zijn nog steeds indrukwekkend. Voor je het weet rij je op de Duitse Autobahn 280 km/u. De modeljaar 2017 uitvoering van de Nissan GT-R is sterker dan voorheen, maar het verschil is moeilijk waarneembaar. Wel duidelijk is dat de schakelflippers voortaan vast aan het stuur zitten en niet meer aan de stuurkolom.

Wat verder opviel tijdens de test is dat de Nissan zich ook prima door een omaatje laat rijden. Anders gezegd: de Nissan GT-R doet een stuk meer volwassen aan. Nee, zijn wilde haren heeft hij niet verloren en er loopt nog volop energiedrank door zijn aderen, maar de Japanner weet zijn hormonen beter onder controle te houden. Dat komt vooral door de versnellingsbak, want die wisselt niet langer met mokerslagen van verzet. Dat gedrag heeft plaatsgemaakt voor enige finesse.

Porsche verstaat deze civilisatiekunst al zo’n 30 jaar, maar je bent nooit te oud om te leren. Ook Nissan niet. Prettig is ook de vernieuwde uitlaat die bij een normale rijstijl een stuk stiller is, al blijft er bij snelheden boven de 120 km/u een resonantie door het interieur dreunen. Ter compensatie heeft Nissan comfortabeler zittend meubilair gemonteerd. Daardoor is de Nissan GT-R per saldo wel degelijk een betere auto om mee te cruisen geworden.