Waarom de korte test?
Kia heeft de actieradius bekendgemaakt van de elektrische variant van de Niro. Met een 64 kWh lithium/polymeer batterij bedraagt die 485 kilometer, gemeten volgens WLTP norm. De Kia e-Niro arriveert eind dit jaar in Nederland. De prijs wordt binnenkort bekendgemaakt. De Kia e-Niro beleeft zijn debuut tijdens de autosalon van Parijs (4-14 oktober).
De e-Niro komt naast de hybride en stekkerhybride uitvoeringen in het gamma. Van de modelreeks zijn sinds de introductie al meer dan 10.000 exemplaren verkocht. Daarmee is de Niro de bestverkochte hybride van Nederland in 2017. Ook dit jaar gaat de Kia aan kop in de afzetstatistieken. Kia heeft sinds de marktintroductie van de Niro in 2016 wereldwijd al meer dan 200.000 exemplaren van de modelreeks verkocht, waarvan 65.000 stuks in Europa.
Wat voor auto is het?
De elektrische versie van de Niro droeg aanvankelijk de extra typeaanduiding ‘EV’. Maar als plaagstootje richting de nagelnieuwe Audi e-Tron, heeft Kia daar nu e-Niro van gemaakt. De Koreaan is de (veel grotere) Duitser qua actieradius royaal de baas, want die komt slechts 400 kilometer ver op een volle acculading. In de ‘urban’ WLTP testcylus, gericht op rijden in de stad, komt de e-Niro 64 kWh zelfs 615 kilometer ver. Met een 100kW snellader laadt de batterij in 23 minuten tot 60 procent op. Daarmee komt de Kia weer zo’n 280 kilometer ver. Er komt ook nog een 39,2 kWh versie van de e-Niro. Die heeft een actieradius van 312 kilometer volgens WLTP norm.
De e-Niro 64 kWh is voorzien van een 204 pk sterke elektromotor met een koppel van 395 Nm. Dat resulteert in een sprinttijd (naar 100 km/u) van 7,8 seconden. De betreffende aandrijflijn is reeds bekend van de Kona Electric van zustermerk Hyundai. De e-Niro met 39,2 kWh accupakket heeft een elektromotor van 136 pk. Het maximum koppel is identiek.
Is het wat?
Er kon met de e-Niro worden gereden in Zuid Korea. De lokale versie verschilt qua carrosseriedecoratie iets van de Europese uitvoering, maar hij heeft dezelfde onderstelafstelling en aandrijflijn. Met name dat laatste is een goede zaak want, mijn god wat is de e-Niro snel. Hij voelt rapper aan dan het acceleratiecijfer suggereert. En de e-Niro maakt nog meer indruk met de manier waarop hij op hoger tempo nog weet te versnellen. De Kia begint direct met accelereren als je nog maar amper het gaspedaal hebt aangeraakt. Dat is leuk, maar of de voorwielen het ook leuk vinden, is een ander verhaal. Die lijken net als bij de Hyundai Kona Electric enigszins overvraagd te worden. Zo kost het weinig moeilijk om de voorwielen hun grip te laten verliezen als je bij 50 km/u vol op het gas gaat. De enthousiasteling zal dat leuk vinden, maar voor de zondagsrijder, gewend aan bijvoorbeeld een Ceed 1.6 CRDi, kan het schrikken zijn. Er is dus wat voor te zeggen om, als de e-Niro eind dit jaar in de Kia showrooms arrivereert, eerst een proefrit te maken om te kunnen bepalen of zoveel brute koppelkracht wel jouw kopje thee is.
Toch is de e-Niro niet oncomfortabel. Oneffenheden in het wegdek zijn weliswaar goed voelbaar, maar het is meer een soort zompigheid in het weinig verfijnde onderstel. Dat komt door het forse gewicht van de e-Niro. De technici van Kia hebben bij het afstellen van de wielophanging vooral de vele kilo’s proberen te maskeren. Dat is op zich goed gelukt, in die zin dat het weggedrag van de e-Niro als ‘braaf’ kan worden bestempeld. Maar spannend is anders. Gelukkig is de besturing niet over bekrachtigd, waardoor de installatie een prettige zwaarte heeft, met name in de Sport modus. De bestuurder kan zelf de mate van remenergie regeneratie bepalen. Daarmee kan gekozen worden uit 4 settings. Helaas schakelt het systeem elke keer naar de standaard/automatische modus terug zodra er een nieuwe rit gemaakt wordt. Jouw persoonlijke voorkeur moet je dus steeds opnieuw instellen en dat kan wat hinderlijk zijn.
Geen klachten zijn er over het daadwerkelijke rij bereik van de e-Niro. In de praktijk moet je minimaal 400 à 440 kilometer ver moeten kunnen komen. Daar zal de bestuurder van bijvoorbeeld een Volkswagen e-Golf stik jaloers op zijn. Voor de rest is de e-Niro in grote lijnen identiek aan de versies waar wel een verbrandingsmotor in zit. Dit betekent een ruim interieur en een netjes afgewerkt maar ook wat saai dashboard. Aan de specifieke grille kan je herkennen dat het hier om de volledig elektrische versie gaat.
Zustermerk Hyundia kan momenteel de vraag naar de Kona Electric niet of nauwelijks aan. De levertijd bedraagt bijna een jaar. Kijkend naar de kwaliteiten van de e-Niro, zal ook deze Kia als warme broodjes over de toonbank gaan. Hij wordt vermoedelijk wat duurder dan de Kona Electric, maar heeft als belangrijke voordelen een ruimer interieur (met name achterin), meer volwassen meubilair voorin en een grotere kofferbak. Met 1.755 kilo is de Kia een kleine 100 kilo zwaarder dan de Hyundai, maar daar lijden de prestaties noch de actieradius noemenswaardig onder. De rijeigenschappen zijn niet spannend, maar zelfs de grootste benzinefans zullen een glimlach op hun gezicht niet kunnen onderdrukken als zij merken hoe gretig de e-Niro accelereert. Autointernationaal.nl beoordeelde de Hyundai met 3,5 ster, maar de Kia krijgt er 4!
- 8