Toyota timmert momenteel in Europa stevig aan de weg. Dat is niet alleen te danken aan haar probleemloze hybride techniek waarvan de accu niet opgeladen hoeft te worden door de klant, maar ook aan het brede SUV aanbod. De basis daarvoor werd in 1994 gelegd door de originele (letterlijk en figuurlijk) RAV4 en inmiddels kan men bij Toyota ook terecht voor een exemplaar van de grotere Highlander of de kleinere, futuristisch ogende C-HR.
Om écht te kunnen profiteren van de exploderende populariteit van B segment SUV modellen had Toyota echter nog een ander model in zijn gamma nodig. Dat is de Yaris Cross geworden, die net in de verkoop is gegaan. Het nieuwe model deelt meer dan alleen een naam met Toyota’s bekroonde B segment hatchback omdat het platform en het onderstel ook identiek zijn. Dit betekent dat hybride aandrijving tot de mogelijkheden behoort. Die techniek zou moeten bijdragen aan lage dagelijkse gebruikskosten. Met benzine – elektrische kracht is er sprake van een grote aantrekkingskracht, want er zijn maar weinig segmentgenoten die ook leverbaar zijn met een hybride aandrijflijn. Maar als het qua formaat van de auto ook een onsje meer mag zijn, dan is de Kia Niro zeker ook een alternatief. Die kost in hybride vorm 29.710 à 36.210 euro. De Toyota Yaris Cross is met vergelijkbare techniek verkrijgbaar voor 26.480 à 37.880 euro. Kan de inmiddels 5 jaar oude Kia Niro Hybrid nog een vuist maken richting zijn super fitte nieuwe rivaal? Er is maar één manier om daar achter te komen. Een test!
De Toyota Yaris Cross 1.5 VVT-i Hybrid heeft een systeemvermogen van 116 pk. Daarmee kan hij in 11,2 seconden naar 100 km/u accelereren. De CO2 uitstoot bedraagt 102 gram/km. Hier test ik de Active uitvoering, die 28.880 euro kost. Net als de hatchback met dezelfde naam maakt de Yaris Cross gebruik van Toyota’s TNGA-B-platform en de modellen worden ook in dezelfde Franse fabriek gebouwd. De hybride set-up omvat een 3 cilinder benzinemotor, een elektromotor, een compacte accu, CVT versnellingsbak en voorwielaandrijving. De Yaris Cross heeft 30 mm meer grondspeling dan de hatchback en het offroad uiterlijk wordt verder benadrukt door de openingen tussen de wielen en de wielkasten. Er zijn de gebruikelijke toevoegingen van zwarte plastic bekleding en zilveren dakrails, terwijl de Active uitvoering wordt geleverd met 17 inch lichtmetalen velgen. De Urban Blue lak van de testauto is een optie van afgerond 300 euro, terwijl versies met hogere specificaties verkrijgbaar zijn met een dak in contrasterend zwarte kleur.
Van binnen zijn er duidelijke overeenkomsten tussen de Yaris en Yaris de Cross. Het dashboard is vrijwel identiek, met dezelfde schakelapparatuur, hetzelfde stuur, ventilatieopeningen en touchscreen infotainment systeem. Je krijgt zwaar gewelfde deurvakken die een vleugje flair toevoegen aan het uiterlijk van de cabine, terwijl een zilveren bies rond de versnellingspook en een piano zwarte afwerking voor het gebogen gedeelte van het dashboard boven de klimaatregeling de cabine een beetje een lift geven.
Toyota rust de Yaris Cross uit met airconditioning, centrale portier vergrendeling met afstandsbediening, een in hoogte verstelbare bestuurdersstoel, led dag verlichting en idem achterlichten. De Active uitvoering is daar bovenop uitgerust met een in hoogte verstelbare passagiersstoel, een met leder afgewerkt stuurwiel en versnellingspook, luxe stoelbekleding, elektrisch bedienbare ramen voor en achter, een regensensor, zilverkleurige accenten in het interieur, het Toyota Touch 2 multimediasysteem met 8-inch touchscreen, een achteruitrijcamera, DAB+, Apple CarPlay en Android Auto. De auto was uitgerust met Toyota’s 9 inch infotainment systeem; een upgrade van een kleine 600 euro. De enige andere aangeboden opties hebben betrekking op de carrosseriekleur. Als jij meer toeters en bellen wilt, moet je een duurdere uitvoering bestellen.
Zoals bij elke hybride Toyota het geval is, druk je ook in de Yaris Cross op de startknop wanneer de batterij zelfs maar een klein beetje is opgeladen. Vervolgens word je begroet door een pieptoon vanaf het dashboard, het woord “READY” brandt groen in de wijzerplaten, en voor de rest is er sprake van absolute stilte. Toyota heeft jarenlange hybride ervaring en de overgang van elektrische aandrijving naar benzineassistentie verloopt dan ook soepel in de Yaris Cross. Bij lage snelheden geeft de auto zoveel mogelijk de voorkeur aan elektrische aandrijving, en wanneer de motor aanslaat, klinkt er een afstandelijk gezoem van onder de motorkap en geschiedt het overschakelen soepel.
Ga je sneller rijden, dan wordt die motor luidruchtiger met de vertrouwde dreun van het oneven aantal cilinders. Het geluid is echter niet opdringerig en geeft de Yaris Cross eigenlijk een beetje een sportief karakter. Dat wil niet zeggen dat de auto snel is. De 0-100 km/u tijd van 11,2 seconden is vergelijkbaar met die van de Niro (11,1 seconden), dus hoewel de Yaris Cross genoeg vermogen heeft om gelijke tred te houden met het verkeer, zal hij de wereld niet in vuur en vlam zetten. Een gewichtsbesparing van 200 kg in vergelijking met de Niro komt de prestaties van de auto ten goede, terwijl de Toyota zich ook wendbaar voelt in bochten. Er is niet veel neiging tot overhellen in bochten, de Yaris Cross voelt stabiel aan en de rijpositie geeft jou dat begeerde SUV uitzicht. Comfort is helaas geen sterk punt. Hoewel de vering bij lage snelheden redelijk vergevingsgezind is (beter in ieder geval dan in de Kia), geldt voor de Toyota: hoe sneller je gaat, hoe slechter het wordt. Ruwe stukken laten de auto wiebelen, terwijl verschillende wegdekken een grote invloed hebben op het geluid in de cabine. Vooral op betonnen snelwegen is het comfort slecht.
Een lang, smal koetswerk betekent dat de Yaris Cross van binnen onmiskenbaar gecompromitteerd is. Hoewel de ruimte voorin prima is, is de hoeveelheid opbergvakken niet zo geweldig. De zwaar gewelfde deurvakken hebben een onhandige vorm die het gemakkelijk maken om kleinere items erin te verliezen, terwijl de middenconsole slechts een paar bescheiden trays heeft. Toegang tot de achterbank is niet echt een fluitje van een cent vanwege de smalle deuropeningen en de gebogen daklijn, en als je daar eenmaal zit, zul je merken dat het krap is voor 3 personen. De middelste zitting is bijzonder smal, terwijl de beenruimte schaars is. Dat zal niet zo erg zijn als je af en toe kinderen op de achterbank vervoert, maar achterin zijn er nog meer teleurstellingen. Er is geen interieurverlichting voor de achterbank, terwijl de Yaris Cross wordt geleverd met een dunne stoffen hoedenplank als bagageafdekking. De achterbank leuning klapt in 40:20:40 verhouding neer, maar je moet de Toyota in een hoger uitrusting niveau bestellen om een dubbele koffervloer te krijgen, die verborgen opbergruimte en een vlakke bodem biedt.
Koop een Toyota en je bent (vrijwel) zeker van een uitstekende klantenservice. Althans, dat is wat eigenaren van een Toyota middels menig enquête hebben laten weten. Maar misschien heb jij een nog betere ervaring met Kia. Dat merk biedt namelijk 7 jaar garantie op haar producten. Het is een soortgelijk verhaal qua dealertevredenheid. Voor wat betreft de gebruikskosten: het is indrukwekkend hoe vaak de Yaris Cross Hybrid alleen op elektrische aandrijving rijdt; er is een klein EV logo in het dashboard dat oplicht om je te laten zien wanneer jij dat precies doet. Een B modus op de versnellingsbak biedt wat extra weerstand om meer energie terug te winnen, hoewel ik ontdekte dat de motor gretig was om in deze modus te starten, wat elk voordeel teniet doet.
De Kia Niro 1.6 GDi Hybrid heeft een 1,6 liter benzinemotor en een systeemvermogen van 139 pk. Accelereren naar 100 km/u doet hij in 11,1 seconden. Als CO2 uitstoot wordt minimaal 109 gram/km opgegeven. Hoewel niet zo’n begrip als de Toyota Prius, is de Kia Niro in zelf opladende hybride uitvoering sinds 2016 een voorname speler in zijn klasse. Maar je hebt altijd baas boven baas en in het geval van deze Koreaanse cross-over betekent dit dat de aandacht vooral uitgaat naar de volledig elektrische uitvoering. Hier test ik dus de hybride uitvoering. Er is gekozen voor het DynamicLine uitrusting niveau (31.710 euro), hoewel de auto op de foto’s er eentje van ExecutiveLine specificatie is.
In hybride vorm beschikt de Niro over grotendeels dezelfde set-up als de Yaris Cross, zij het met een grotere 1,6 liter viercilinder benzinemotor, terwijl er daarnaast een 6-traps automaat met dubbele koppeling wordt gebruikt waar de Toyota een CVT exemplaar heeft. Naast de Yaris Cross lijkt de Kia meer op een hatchback dan op een SUV. Het heeft dezelfde offroad stijlkenmerken, zoals plastic wielkast verlengingen en zilveren dakrails, maar hij is langer, lager en breder dan zijn rivaal, en het heeft ook niet zoveel bodemvrijheid.
Het resultaat is dat er meer binnenruimte is, met veel schouderruimte achterin, een grotere koffer en veel opbergruimte in de cabine, waaronder een afvalbak onder de brede centrale armsteun.
De bouwkwaliteit voelt solide aan, terwijl de schakelapparatuur robuust is en de mix van een touchscreen met fysieke bedieningselementen goed gekozen is. Net als de Yaris Cross in Aactive specificatie is de Niro DynamicLine redelijk goed uitgerust. Je krijgt een volledig pakket aan veiligheidsitems, en daarnaast klimaatregeling met 2 temperatuur zones (inclusief een aparte knop waarmee de airconditioning uitgeschakeld kan worden in het passagiersgedeelte als jij alleen in de Kia zit – dat scheelt weer stroom en dus benzine), een multifunctioneel stuur, adaptieve cruisecontrol, automatische verlichting plus ruitenwissers, een achteruitrijcamera en parkeersensoren.
Neem plaats in de Niro en hij voelt meer als een hatchback dan als een SUV aan van achter het stuur, met een lagere rijpositie dan in de Yaris Cross. Het hybride systeem werkt op dezelfde manier als dat van de Toyota, dus de motor hoeft niet per se aan te slaan als jij het contact aanzet. Als hij start, komt de viercilinder soepel in actie, vergeleken met het iets hardere gedreun van de Toyota’s 3-pitter, hoewel geen van beide auto’s als luidruchtig kan worden beschouwd. Hoewel de Niro een vermogensvoordeel van 23 pk heeft ten opzichte van de Yaris Cross, voel je dat al rijdend niet. Het extra gewicht van de auto betekent dat de acceleratie vergelijkbaar is, hoewel de Kia zich een weg baant door de automatische versnellingen met dubbele koppeling terwijl hij snelheid opbouwt, terwijl de CVT van de Toyota het toerental laat stijgen als hij op gang komt.
De Niro is geen spannende auto om in te rijden. Hij brengt jou van A naar B met een minimum aan poespas, maar er is weinig plezier in die ervaring. Hoewel hij niet erg sportief is, heeft de Niro wel schakel peddels achter het stuur. In de normale rij modus verhogen of verlagen die de hoeveelheid weerstand die de auto toepast wanneer jij het gaspedaal loslaat, wat de efficiëntie ten goede komt. Deze opstelling werkt goed, en hoewel de sterkste instelling niet krachtig genoeg is om de Kia met één pedaal te rijden, zul je de remmen zeker minder vaak gebruiken. Schakel over naar de Sport modus en je kunt het schakelen overnemen, zoals jij dat ook zou doen in een met DCT transmissie uitgeruste sportwagen. Het voelt echter als overkill in de Niro, omdat niets anders aan de auto bijzonder sportief aanvoelt. De vering van de Niro is onrustiger dan die van de Yaris Cross, en de Kia gaat snel wiebelen op ruw asfalt, maar ga sneller rijden en het veercomfort van de Niro verbetert. Het gedrag is soepeler dan van de Yaris Cross op de snelweg, hoewel de ophanging nog steeds aan de stevige kant is, maar de Kia is niet zo gevoelig voor veranderingen in het wegdek en blijft stiller bij hogere kruissnelheden.
De Niro is een grotere auto, dus je zou verwachten dat hij een praktisch voordeel heeft. Maar de Kia heeft eigenlijk een kleinere kofferbak met de achterbank in normale positie en het zijn de kleine dingen die de Kia onderscheiden. De kofferbak heeft een uitschuifbare laadklep, terwijl de vloer stevig aanvoelt en er zijn daaronder opbergbakken, terwijl de Toyota een gelakte metalen kofferbak heeft onder een dun tapijt. Zoals eerder vermeld, is de passagiersruimte achterin prima, en er is ook goede beenruimte. Een andere bonus is dat er led verlichting achterin is, plus grotere achterruiten en dubbele ventilatieopeningen, waardoor passagiers een groter gevoel van ruimte en comfort krijgen.
De Kia Niro behaalde een Euro NCAP crashtest score van 5 sterren toen hij voor het eerst in 2016 arriveerde. De Yaris Cross moet nog worden getest, maar hij heeft dezelfde veiligheidsuitrusting als de Yaris in hatchback vorm, die vorig jaar 5 sterren kreeg in een zwaardere test dan indertijd de Niro. Het mooie van de Kia is dat alle versies bijna dezelfde veiligheidsuitrusting hebben. Adaptieve cruisecontrol, een autonome noodrem functie en een rijstrookassistent zijn allemaal bij de prijs inbegrepen; de enige omissies zijn een waarschuwing voor overschrijding van de snelheidslimiet en een dodehoekdetectie met waarschuwing voor kruisend verkeer achter.
Qua MRB heeft de lichtere Yaris Cross een voorsprong op de Niro. Ook springt hij zuiniger om met benzine. Maar de Toyota vergt extra investeringen om hem qua uitrusting op hetzelfde niveau als de Niro te brengen.
Conclusie
De eerste plaats is voor de Kia Niro. Als praktische hybride gezinsauto past dit Koreaanse dekseltje perfect op vele potjes. Er is plaats voor 5 personen aan boord met veel opbergruimte en de benzine elektrische aandrijflijn doet zijn werk met een minimum aan poespas. Het is geen erg opwindende auto om in te rijden, maar de Kia levert wel een ontspannende ervaring, terwijl de DynamicLine uitvoering standaard meer dan genoeg uitrusting heeft om het een goede prijs-kwaliteitverhouding te bieden. En dus is de tweede plaats voor de Toyota Yaris Cross. Er is veel leuks aan de Japanner die zich geweldig thuis voelt in de stad, waar zijn behendige rijgedrag en efficiënte hybridesysteem tot zijn recht komen, terwijl de auto praktisch genoeg is voor 2 personen. Voeg echter meer passagiers toe en de beperkte interieurruimte manifesteert zich als een duidelijk minpunt, terwijl op diverse plekken in de cabine duidelijk te zien is dat de Yaris Cross vooral niet te veel mocht kosten om te bouwen.