Herinner jij jou de eerste generatie Honda Civic nog? Op dat model werd de wereld in 1972 op slag verliefd. Niet alleen vanwege zijn guitige uiterlijk, maar ook omdat het een verrassend verfijnd autootje was die prima prestaties combineerde aan een laag verbruik. Helaas was hij te krap voor een doorsnee gezin en dat gold ook voor de generaties die daarna volgden. De Civic bleef in Europa een outsider, al was de derde editie beslist een stilistische topper. Honda zou daarna nog één keer gaan pieken met dit modeltype en wel in 2004 die feitelijk ook de basis legde voor het design van zijn opvolger. Maar met de 10de generatie van de Civic die in 2017 op de markt kwam en inmiddels uit productie is, sloegen de Japanners de plank finaal mis. Vanuit Europees perspectief was alles aan deze Honda ‘fout’. Niet alleen de vormgeving, maar ook de optionele carrosserievariant (een sedan) en het feit dat hybride techniek, dat inmiddels echt een koopargument was geworden, ontbrak. Voeg daarbij het feit dat ook de Civic, die primair werd gekocht als hatchback, slachtoffer is geworden van de prooi van de SUV en je kan niet anders dan concluderen dat Honda op dood spoor was beland. Dat werd geïllustreerd door het marktaandeel dat gevaarlijk dicht bij het nulpunt dreigde te belanden.
Maar inmiddels is Honda aan het opkrabbelen in Europa. Dat is niet te danken aan de nieuwe Civic die hier wordt gerecenseerd maar aan het feit dat vorig jaar een nieuwe editie van de HR-V werd gelanceerd: een SUV met hybride techniek; dat kan verkooptechnisch bijna niet misgaan. En dat gaan het ook niet. Honda realiseert met dit model weliswaar niet de verkoopaantallen die Hyundai met de Tucson scoort, maar dat de Japanners de weg omhoog hebben hervonden is een feit.
De nieuwe Civic moet dat momentum gaan versterken. Het gaat weliswaar om een model dat niet langer in Europa wordt gebouwd, maar waarvan de ontwikkeling dit keer wel in handen was van het Europese regiokantoor. Die weet dat haar ‘achterban’ hogere verwachtingen heeft dan Amerikanen en Aziaten. Er is dan ook veel veranderd aan deze hatchback van de 11de generatie. Hij heeft voor het eerst een hybride aandrijflijn want motoren zonder elektrische assistentie passen niet meer in Honda’s Europese strategie. Althans voor wat betreft de mainstream modellen. Die koerswijziging werd 3 jaar geleden zichtbaar en inmiddels zijn de Jazz, HR-V en CR-V alleen nog maar in hybride vorm leverbaar.
Bij de Civic is het zogeheten e:HEV systeem precies hetzelfde als in zijn kleinere familiegenoten, maar wordt het gecombineerd met een nieuwe 2,0 liter turbobenzinemotor met directe injectie (die fans van hete hatchbacks ook hopen te vinden in de aanstaande nieuwe Type R uitvoering). Er zijn twee elektromotoren aanwezig, waarvan een dienst doet als generator en de ander de voortstuwing voor zijn rekening neemt. Gecombineerd levert dit 184 pk en 315 Nm op. Honda houdt vast aan haar CVT; een type automaat die in het verleden zelden met open armen werd ontvangen.
Maar er is goed nieuws: de Honda ingenieurs hebben hun vaardigheden getoond met als resultaat een opmerkelijk verandering. Terwijl eerdere edities van de Civic met een CVT (en Honda’s andere huidige modellen) niet gemakkelijk het koppel geven dat nodig is om soepel te accelereren, is dat probleem hier min of meer geëlimineerd. Hoe? Enerzijds door te kiezen voor een grotere benzinemotor die meer koppel levert en anderzijds door een extra hoeveelheid elektrische boost. Honda heeft namelijk ontdekt dat het een groter gedeelte van de batterijcapaciteit kan gebruiken om een flink acceleratievermogen te verzamelen. De sprint naar 100 km/u duurt nu niet meer dan een respectabele 7,9 seconden, waarmee de Civic ongeveer even rap is als de Toyota Corolla 2.0 VVT-i Hybrid. Ook niet onbelangrijk: de CVT doet nu veel stiller zijn werk. Daardoor is het mogelijk om vanuit akoestisch perspectief straffeloos het gaspedaal tot de bodem in te trappen als je bijvoorbeeld op de snelweg gaan invoegen. Voorbij is de luidruchtige, enigszins vertraagde ervaring die vroeger dit type automaat kenmerkte.
Er is nog veel meer te bewonderen bij de Civic, die Honda niet alleen vergelijkt met de Toyota Corolla als de enige andere mainstream hybride hatchback, maar ook met auto’s variërend van de Kia Ceed tot de BMW 1-serie. De 11de editie is iets langer en lager dan de vorige versie (zonder verlies van hoofdruimte, beweert Honda) en heeft verschillende lichtgewicht maatregelen om het aantal extra kilo’s van het hybride systeem te compenseren, zoals een kunststof achterklep die 20 procent lichter is dan zijn voorganger.
De langere wielbasis en grotere spoorbreedte, plus een toename van 19 procent in stijfheid, dragen bij aan het gevoel dat de nieuwe Civic ongelooflijk goed op de weg is geplant en bochten met finesse omhelst. Nog bevredigender is de mooi bekrachtigde, nauwkeurige besturing, die uitstekende feedback geeft bij het insturen en die communicatie verzacht wanneer hij terugkeert naar het middenstand. De nieuwe Civic is stevig geveerd dan voorheen, maar nog steeds zonder meer comfortabel.
De verfijning van de aandrijflijn is ook indrukwekkend, met slechts een marginaal verschil tussen de volledig elektrische modus en de situatie wanneer de benzinemotor wordt ingezet. Als je de nieuwe Civic op zijn staart trapt, is de 4 cilinder hoorbaar, maar tegelijkertijd zo goed geïsoleerd, dat je de indruk krijgt dat het om een op afstand bevindende krachtbron gaat.
Binnenin pleziert de nieuwe Civic het een hoge kwaliteit van de gebruikte materialen en met het strakke design. De kunststoffen zijn niet vergelijkbaar met die van bijvoorbeeld een BMW en er is weinig verschil tussen hem en de instituut qua bouwkwaliteit onder de volumemodellen, de Volkswagen Golf.
Het infotainment systeem met touchscreen werkt goed, maar voelt helaas nog steeds niet zo geïntegreerd of premium aan als zijn Duitse rivalen. Het is echter meer dan concurrerend in vergelijking met elk systeem dat Toyota te bieden heeft. De verbruikscijfers, vermoedelijk van aanzienlijk belang voor consumenten die in de markt zijn voor een hybride auto, vertalen zich in een CO2-uitstoot van 113 gram/km. Dat is weliswaar geen opmerkelijk lage waarde, maar hij verslaat wel de equivalente Toyota Corolla, die met 117 à 119 gram/km in de boeken staat.
Het is goed merkbaar dat Honda de nieuwe Civic met vertrouwen in haar eigen kennis en vaardigheden heeft ontwikkeld. Hij heeft geen grote zwakke punten en alle elementen werken samen om de dynamiek, bruikbaarheid en comfort te bieden die kopers van hatchbacks doorgaans willen – en meer. Als dit al mogelijk is bij de doordeweekse uitvoeringen van de Civic, dan heb ik hoge verwachtingen van de nieuwe Type R!
- 8