Momenteel geldt Renault als het beste jongetje van de Europese autoklas. Anders dan bij BMW, Mercedes en de Volkswagen Groep heerst bij deze Franse autofabrikant geen crisissfeer. En er wordt, in tegenstelling tot het half-Franse Stellantis, geen verlies geleden op de Europese verkoopactiviteiten. Dat komt onder andere doordat Renault niet met overcapaciteit kampt en dus niet bij Chinese collega’s hoeft te hoereren om het eigen personeel aan het werk te houden.
Toch is niet alles koek en ei bij Renault. De 4 E-Tech verkoopt namelijk lang niet zo goed als verwacht. In juli bezette Renault het hele podium van best verkopende elektrische modellen op de thuismarkt, maar dat waren de 5 E-Tech, de Twingo en de Scénic E-Tech. De 4 E-Tech opereert weliswaar in het SUV B-segment waar heel veel elektrische auto’s over de toonbank gaan, maar dat zijn vooral modellen van de concurrentie. In juli stond dit Renault model niet eens in de Franse top-10 van populairste emissievrije personenwagens. Renault lijkt de 4 E-Tech aan de straatstenen niet kwijt te kunnen.
Wat is de verklaring?
Hoewel het hier, onze koning vrij citerend, “slechts om een mening gaat”, was ik al bij de presentatie van de conceptversie sceptisch. Het uiterlijk liet mij volkomen koud. Anders dan bij de 5 E-Tech het geval was, smaakte de conceptversie niet naar meer. Bovendien had Renault overduidelijk geprobeerd om met heel veel carrosserieplastic er wat van te maken, maar als je dat doet, dan heb je de essentie van het originele Viertje niet gegrepen. Die had een zeer minimalistische uitstraling. Op de 4 GTL zat weliswaar ook flankbescherming, maar het carrosserieplastic overheerste niet. Dat is bij de 4 E-Tech wel het geval. Renault heeft daar een cross-over van proberen te maken, maar al die carrosseriedecoratie drijft de prijs alleen maar op en dat vloekt óók met de essentie van de originele model.
Eigenlijk leent de Renault 4, anders dan de Renault 5, zich helemaal niet voor een neo-retro vertaling. Alleen auto’s met een hoge knuffelfactor komen daarvoor in aanmerking: de Fiat 500, de Mini en de Renault 5. Dat waren auto’s die de consument in 1957, 1959 respectievelijk 1972 (na even de kat uit de boom gekeken te hebben) al snel in hun hart sloten. Bij de Renault 4 was dat niet het geval. Met name vrouwelijke autorijders in Frankrijk wilden er niet aan. Zij prefereerden het ronde kontje van de Dauphine. Mannen hadden meer waardering voor de Renault 4 omdat zij rationeel concludeerden dat het een heel praktisch en ruim ontwerp was met lage onderhoudskosten. Dit is de Renault waarom min of meer uit nood in 1963 de 4 Parisienne presenteerde. Met deze opgetutte versie probeerde de fabrikant vrouwen alsnog te verleiden. Dat lukte amper en de 4 Parisienne verdween in 1967 alweer uit het assortiment. Vanwege zijn kille uitstraling is het de Renault 4 nooit gelukt om de toppositie in de Franse verkoopstatistieken te bemachtigen, terwijl hij daar op basis van zijn inhoudelijke kwaliteiten wel het potentieel voor had. Toen de Dauphine op zijn retour was, werd hij door de troon gestoten door de flamboyant vormgegeven Citroën Ami. In Nederland was de Renault 4 tot ver in de jaren zeventig minder populair dan de Citroën 2CV. Daar kwam pas een verandering in toen autoconsumenten een motorinhoud van 425 of 602 cc, 2 cilinders, een niet-gesynchroniseerde eerste versnelling en/of luchtkoeling steeds vaker als ‘onacceptabel’ oftewel een dealbreaker bestempelden. Want tja, probeer maar eens op een 2-baansweg met een 2CV4 een vrachtwagen met 18,75 meter chips in te halen. Dat lukt niet.
De Renault 5 viel wel direct in de smaak bij de vrouwtjes. Dat komt door zijn vrolijke oogopslag en wulpse derrière. De Renault 5 had een veel hogere knuffelfactor dan de Fiat 127, Datsun Cherry, Ford Fiesta, Mini Metro, Peugeot 104 of Volkswagen Polo. En toch was de Renault 5 niet feminien oftewel geen auto waarin mannen niet gesignaleerd wensten te worden. Ideaal voor een moderne neo-retro interpretatie dus.
Renault probeert nu met een Canvas dak-versie de 4 E-Tech alsnog wat jeu te geven, maar het blijft letterlijk en figuurlijk een doekje voor het bloeden oftewel een lapmiddel. Bovendien dient men voor die zogeheten Plein Sud versie minstens 37 mille af te rekenen bij de Renault dealer. Dat is natuurlijk een veel te hoog bedrag, want voor hetzelfde geld kan je ook een Kia EV3 of Skoda Elroq kopen. Of een Mégane E-Tech met 60 kWh uit eigen stal.
Is de gifbeker over de 4 E-Tech hiermee leeg? Nee, want hij heeft ook een actieradius probleem. Die bedraagt slechts 307 à 408 kilometer. Voor een auto die alleen in en om de stad wordt gebruikt valt daar mee te leven, maar de 4 E-Tech wordt door Renault als ruimer en meer voor het hele gezin bestemd alternatief voor de 5 E-Tech gepositioneerd, oftewel als auto waarmee je ook in de zomer op vakantie kan gaan. Maar wie wil dat met een auto met een actieradius van slechts 308 kilometer? Niemand. Het betekent in de praktijk dat je op weg naar Zuid-Frankrijk elke 2 uur aan de stekker moet. Dat schiet natuurlijk niet op. Bij de Comfort Range versie van de 4 E-Tech speelt dit probleem minder, maar ook dan is het qua actieradius behelpen. Verder zal een Renault verkoper nooit aan potentiële klanten uitgelegd krijgen waarom de 5 E-Tech Comfort Range een stuk verder komt op een volle acculading, maar toch bijna 3 mille goedkoper is.
Er zijn meer elektrische B-segment SUV modellen die ‘onverkoopbaar’ zijn vanwege een te kleine actieradius. Zoals de Ford Puma Gen-E (417 kilometer bereik). Dat model valt zelfs met een permanente korting van 3.200 euro amper te slijten. En inmiddels hebben zich bij de Volkswagen ID.Cross (316 à 426 kilometer bereik) de eerste verkoopproblemen aangediend, want het orderboek vult zich veel minder snel dan men in Wolfsburg had gehoopt. Voor een B-segment hatchback (ID.Polo) is een accu met een capaciteit van 37 kWh of 52 kWh misschien nipt acceptabel als dit model de tweede auto is binnen een huishouden, maar de ID.Cross heeft hetzelfde vakantieprobleem als de Renault 4 E-Tech. Met 52 kWh accu kost deze Volkswagen 7 mille meer dan de 37 kWh versie, dus dan heb je à la de ChristenUnie het gevoel dat je een meloen moet doorslikken. Of je denkt: “nee, bedankt”. Bij Volkswagen dealers valt te vernemen dat zij nu al met korting voor de ID.Cross moeten strooien om te voorkomen dat potentiële klanten afhaken en teleurgesteld de showroom verlaten.
Wat is de oplossing?
Valt de 4 E-Tech nog te redden? Dat gaat lastig worden, want aan de chagrijnige blik in zijn ogen valt niks meer te doen, tenzij er een ingrijpende facelift plaatsvindt. Maar Renault kan wel vandaag nog het gamma uitbreiden met een à la de 5 E-Tech FIVE uitgeklede 4 E-Tech FOUR. Dat komt de Urban Range variant met een prijs van 26.595 euro in de territorium van de Hyundai Inster (vanaf 26.195 euro voor de 370 km uitvoering) en 29.595 euro voor de Comfort Range versie. Renault werkt sowieso aan vervanging van het accupakket van de 4 E-Tech en 5 E-Tech door een goedkoper type, dus dat zou ook geld moeten schelen. Maar nogmaals: de Franse autofabrikant doet zichzelf enorm tekort door van de 4 E-Tech niet ook een uitgeklede ‘FOUR’ versie te lanceren. Want een minimalistische uitstraling: dat is de essentie van de Renault 4.