Het is hommeles tussen de baas van Renault en Alpine, dat zijn onafhankelijkheid dreigt te verliezen.
Na een ondernemingsraadsvergadering eind vorige week, waar de gemoederen waarschijnlijk flink verhit raakten, heeft de CEO van de Renault Groep, François Provost, besloten om verschillende activiteiten van Alpine binnen Renault te consolideren. Alpine verliest daardoor feitelijk zijn zelfstandigheid. Het in Dieppe gevestigde merk, dat momenteel worstelt met het vinden van klanten voor de A390, zou dan alleen nog zelf de verkoop en marketing van haar auto’s mogen doen.

De reorganisatie werpt ook de vraag of of alle voor de komende jaren geplande elektrisch Alpine modellen ooit nog het daglicht zullen zien, gelet op het feit dat de A390 een flop is? Het zou een hard gelach zijn voor Alpine want de vorige CEO van de Renault Groep, Luca de Meo, had nog grootse plannen met het merk. In Dieppe kreeg men van de naar Kering vertrokken topman niet alleen groen licht voor uitbreiding van het aanbod van elektrische modellen, maar het zou ook de sprong naar de Noord-Amerikaanse markt mogen maken.
Maar vooralsnog is het, afgezien van de A290 die zijn publiek lijkt te hebben gevonden, een magere periode voor het merk uit Dieppe. Men bereidt zich bij Alpine weliswaar voor op de productie van 2 nieuwe modellen, maar die hebben een nogal ‘exotisch’ karakter: de toekomstige elektrische A110, die nog ver verwijderd is van de officiële onthulling (waarna het afwachten is of er überhaupt belangstelling is voor een sportwagen die wel zoemt, maar niet ploft of ronkt) en, bovenal, de Renault 5 Turbo 3E, die slechts in homeopathische aantallen zal worden gebouwd.
Provost heeft in september besloten dat de productie van de A390 gehalveerd doende te worden. Vervolgens werd het aantal exemplaren dat de fabriek in Dieppe verlaat, met nog eens 50 procent teruggebracht. Logisch dat het personeel onrustig begint te worden want zij zien de ‘gedwongen ontslagen’-bui hangen.
Het is een zware tijd voor Westerse volumefabrikanten die met een apart merk voet aan de grond proberen te krijgen in het premium segment. Dat geldt niet alleen voor Stellantis, dan de hoop heeft opgegeven dat het ooit nog wat gaat worden met DS als Frans alternatief voor Audi, en het nu weer (ook voor wat betreft de verkooppunten) koppelt aan Citroën. Ook het naar hoger plan tillen van Alpine lijkt te mislukken. Het enige succesverhaal lijkt tot nu toe Cupra te zijn, al lijkt dat als onvermijdelijke consequentie te hebben dat Seat langzaam maar zeker doodbloedt.
Voor Alpine is de situatie naar verluidt zo lastig dat Provost heeft besloten om verschillende belangrijke functies bij Renault onder te brengen. Personeelszaken, inkoop en met name engineering zullen nu onder de controle van het hoofdkantoor in Parijs vallen, waarbij Alpine uiteindelijk alleen de verkoop en de distributie zelf mag blijven regelen. Deze heroriëntatie roept onvermijdelijk vragen op voor het Franse premium merk, waarvan de toekomst op lange termijn momenteel moeilijk te voorspellen is.
In Dieppe vraagt men zich af of de modellen die Luca de Meo beloofde er ooit nog gaan komen. Provost heeft een complete tegenovergestelde managementstijl dan zijn meer ‘uitbundige’ voorganger. De pragmaticus wil de verkoopactiviteiten van Alpine nu beperken tot Europa om eerst te zien waartoe dit merk werkelijk in staat is. Als we kijken naar de registratiecijfers van de A390 (1.000 leveringen in de eerste 9 maanden van dit jaar, inclusief demo- en showroommodellen), zal er veel nodig zijn om Provost te overtuigen dat Alpine een (zelfstandige) toekomst verdient. Zoals gezegd zijn de elektrische A110 en de Turbo 3E nicheproducten die de levensvatbaarheid van een merk op de lange termijn niet kunnen garanderen.
