Wat als de CO₂-uitstoot van concurrenten een nieuwe inkomstenbron voor BMW zou worden? Nu de winst van de autoproducenten onder druk staat, wil de fabrikant uit München profiteren van zijn voorsprong bij het behalen van de Europese emissiedoelstellingen. In navolging van Tesla en Leapmotor wil BMW gebruikmaken van het CO₂-poolingsysteem, met één belangrijk verschil: het bedrijf gaat mogelijk ook enkele van zijn Chinese concurrenten helpen.
BMW zou binnenkort geld kunnen ontvangen van andere autofabrikanten om hen te helpen de Europese CO₂-doelstellingen te halen. Volgens documenten van de Europese Commissie, heeft het Beierse bedrijf zojuist zijn CO₂-pool opengesteld voor de concurrentie. Geïnteresseerde fabrikanten kunnen hun emissies bundelen met die van BMW, mits daar een leuke financiële vergoeding tegenover staat.
Dit ‘pooling’-principe bestaat al enkele jaren. In Europa kunnen fabrikanten samenwerken om de gemiddelde CO₂-uitstoot van hun nieuwe auto’s te berekenen. Merken die hun individuele doelstellingen overschrijden, kunnen zo profiteren van de goede resultaten van partners die zich meer richten op elektrische voertuigen, in plaats van het risico te lopen op boetes van 95 euro per gram extra CO₂ per geregistreerd voertuig. En juist hierin heeft BMW een voordeel, want in tegenstelling tot een aantal concurrenten heeft de Duitse fabrikant zijn doelstellingen voor 2025 gehaald zonder zich bij een andere groep aan te sluiten. Het bedrijf heeft dus een zekere speelruimte die het nu wil benutten.
Uit de genoemde documenten blijkt dat de concullega’s zich kunnen melden bij BMW voor haar CO₂-pool voor de jaren 2025, 2026 en 2027. Aanvragers moeten met name hun CO₂-uitstoot openbaar maken en financiële garanties verstrekken. BMW wil voorkomen dat een partner die te ver van de doelstellingen af ligt, de hele groep in gevaar brengt, met het risico op boetes voor het overschrijden van wettelijke drempels.
Deze nieuwe ontwikkeling komt op een bijzonder gevoelig moment voor het Duitse concern. BMW heeft onlangs voor de tweede keer in 6 maanden een winstwaarschuwing afgegeven. De operationele marge van de autodivisie zou dit jaar kunnen dalen tot 0,5 procent, of zelfs negatief worden. De problemen op de Chinese markt, lange tijd een belangrijke motor voor de winstgevendheid, dragen hier in belangrijke mate aan bij. Onder deze omstandigheden vormt de mogelijkheid om bij andere fabrikanten kosten in rekening te brengen voor de voorsprong qua CO₂-doelstellingen een extra inkomstenbron zonder dat daarvoor grote nieuwe industriële investeringen nodig zijn.
Het valt nog te bezien hoeveel geld deze activiteit daadwerkelijk zal opleveren. Cijfers daarover zijn nog niet bekendgemaakt en zullen afhangen van de gekozen partners. Een branche-analist bagatelliseert de potentiële voordelen van de operatie en vergelijkt deze zoektocht naar extra inkomsten met een graven in de broekzak naar wisselgeld om de rekeningen te betalen. De pooling-optie illustreert vooral de omvang van de financiële problemen waarmee BMW kampt.
Tot nu toe was Tesla een van de belangrijkste begunstigden van dit mechanisme in Europa. De Amerikaanse fabrikant heeft al lange tijd fabrikanten als Stellantis, Ford en Toyota in zijn portfolio, waardoor zij kunnen profiteren van de verkoop van Tesla’s elektrische voertuigen. Maar deze allianties zijn niet in beton gegoten. Eerder dit jaar koos Stellantis er opvallend genoeg voor om de banden met Leapmotor, zijn Chinese partner waarin het een belang van ongeveer 20 procent heeft, aan te halen. Leapmotor zou dit jaar tot wel 350 miljoen euro kunnen ontvangen dankzij CO₂-credits die aan de Frans-Italiaans-Amerikaanse groep zijn verkocht.
BMW zou nu fabrikanten kunnen aantrekken die hun blootstelling aan Europese sancties willen verminderen. Een van de potentiële kandidaten is het Chinese bedrijf SAIC Motor, eigenaar van MG. Ondanks de toename van zijn elektrische aanbod had de groep zijn individuele doelstellingen voor 2025 nog niet gehaald. Een mogelijke samenwerking met BMW zou het bedrijf daarom in staat stellen te profiteren van een gunstigere CO₂-balans. Op dit moment is dit echter puur hypothetisch, aangezien er nog geen overeenkomst tussen de 2 autofabrikanten is aangekondigd.
Deze transactie illustreert eens te meer een verschuiving in de machtsverhoudingen binnen de auto-industrie. Fabrikanten die in staat zijn hun Europese doelstellingen te halen, nemen niet langer genoegen met het simpelweg vermijden van sancties. Zij kunnen profiteren van de problemen van hun concurrenten. In het geval van BMW is er een extra ironie: terwijl de Chinese concurrentie de resultaten van het Duitse bedrijf ondermijnt, zouden sommige rivalen uit China de autofabrikant uit München op een dag kunnen betalen om te voldoen aan de Europese regelgeving. Het is een manier om de voorsprong bij de reductie van de CO₂-uitstoot om te zetten in een financieel voordeel, ook al zal dit waarschijnlijk niet voldoende zijn om de problemen in de auto-industrie te compenseren.
Er is al met al sprake van het herdefiniëren van het concurrentielandschap: De mogelijke deelname van SAIC Motor (maar het kan dus ook een andere Chinese fabrikant zijn die in Europa wel veel hybride modellen weet te slijten, maar weinig volledig elektrische auto’s) creëert een paradoxale situatie waarin concurrenten uit Azië een Europese collega kunnen financieren die zij tegelijkertijd verzwakken op hun thuismarkt.
