Niet alleen de Porsche 911 en de Volkswagen Golf zijn al generaties lang herkenbaar zichzelf gebleven, ook de Suzuki Swift is sinds 2004 op het eerste gezicht weinig veranderd. Inmiddels zijn we 4 generaties verder. Wat zijn de verschillen?
Toen Suzuki in 2004 de Swift (codenaam RS) presenteerde, was het een understatement om te zeggen dat deze compacte Japanse hatchback verraste. Het model brak niet alleen radicaal met eerdere edities van de Swift, maar gaf ook duidelijk uitdrukking aan de Europese ambities van Suzuki. De Japanse ontwerpers vestigden zich zelfs 6 maanden op het Oude Continent om meer te weten te komen over populaire trends. Er is geen wetenschappelijk historisch onderzoek nodig om te raden dat de eerste, onder regie van BMW ontworpen Mini uit 2001 de belangrijkste inspiratiebron was voor de Swift, ook al bevindt de kleine Japanner zich niet in het premium segment.
De Swift nam het optisch zwevende dak en de in de uithoeken van de carrosserie geplaatste wielen over van de Mini, maar vermijdt zorgvuldig een pastiche. Zijn voorkant, geaccentueerd door de ronde motorkap en de banaanvorm van de koplampen, die in een zekere symmetrie wordt weerspiegeld aan de achterkant, zijn specifieke stylingdetails van Suzuki zelf. Met het design gaven de Japanners een duidelijke intentieverklaring af dat zij serieus zaken wensten te doen in Europa en bereid waren om daarvoor specifiek voor onze marktregio bestemde modellen te ontwerpen.
Toch sloeg de in 2004 gelanceerde Swift ook in andere wereldregio’s goed aan. In 19 jaar tijd zijn er mondiaal verdeeld over 3 edities 9 miljoen exemplaren van de compacte Suzuki verkocht. En de vierde generatie beleefde oktober 2023 zijn debuut. Opmerkelijk: in 20 jaar tijd is de Swift wel centimeters gegroeid, maar geen kilo’s aangekomen. Dat is opmerkelijk in de auto-industrie.
Het grijze exemplaar op de foto’s nam in april 2005 deel aan de Europese lancering voor de pers in Nice. 19 jaar en 220.000 km later is het model een schoolvoorbeeld van de betrouwbaarheid en robuustheid van de Suzuki, aangezien hij zich in een vrijwel perfecte staat bevindt. Voor auto’s die de status hebben een klassieker en verzamelaarsobject te kunnen worden, is dat vanzelfsprekend, maar niet voor een voertuig dat, met alle respect, weinig meer is dan een gebruiksvoorwerp.
In de Swift van 2 decennia geleden kan je het lijnenspel herontdekken van de huidige editie. Er is dus sprake van een tijdloos ontwerp waarbij drukke details en effectbejag met allerlei stylinggimmicks is vermeden. De oppervlakken zijn glad, de vormgeving eenvoudig en ingetogen, waarbij de Suzuki zowel een vriendelijke als dynamische uitstraling heeft. Helaas oogt de 4de generatie, die afgelopen najaar werd gepresenteerd, minder tijdloos. Het is duidelijk te zien dat er voldaan moest worden aan nieuwe veiligheidsnormen. De Swift neemt daarmee ook afstand van de tweede en derde generatie uit 2010 respectievelijk 2017. Om de Suzuki ‘vriendelijk’ te maken voor voetgangers, is de welving in de motorkap verdwenen. Tegelijkertijd werden de raamstijlen dikker. Daardoor is het visuele effect van een zwevend dak verminderd. Nog een grote verandering is dat het nieuwe model Swift geen carrosseriekeuze meer biedt: de 3-deurs versie is verdwenen.
Toch kunnen we al met al spreken van een zorgvuldige evolutie van het exterieurontwerp. Veel radicaler zijn de wijzigingen in het interieur. In 2004 bleef multimedia bij auto’s uit de prijscategorie van de Swift nog beperkt tot kleine LCD-schermen die vandaag de dag onmiskenbaar ‘vintage’. Nu kunnen de displays bij wijze van spreken niet groot genoeg zijn. Ook bij een auto die in standaard uitvoering slechts 21.695 euro kost.
Destijds kreeg je geen navigatiesysteem, maar wel informatie over de tijd, de temperatuur en het gemiddelde verbruik. Niet via het touchscreen oproepbaar, maar met veel aparte fysieke knoppen. In 2004 viel het dashboard van de Swift niet op door een vrolijke presentatie, noch door een hoogwaardige afwerking, maar een afgeleefde indruk maakt de bijna 20 jaar oude Suzuki niet en dat kan je gerust als een verdienste beschouwen.
De grijze Swift uit de fotoserie is de GLX versie, destijds de meest luxe uitvoering die standaard niet alleen van airconditioning voorzien was, maar ook van een ‘keyless’ startsysteem dat destijds vrij gebruikelijk was op Japanse auto’s. Het betreft in feite een draaiknop op de stuurkolom, die alleen wordt geactiveerd als men de sleutel bij de transponder plaatst die verborgen zit achter de middenconsole. Ondanks het uitgebreide gebruik van harde kunststoffen die destijds al door de pers werden bekritiseerd, heeft het geheel in de loop van de tijd opmerkelijk goed standgehouden. Er is geen spoor van slijtage zichtbaar, zelfs niet op de bekleding.
Het dashboard van het huidige model is veel geavanceerder en herbergt uiteraard een groot centraal scherm. De Swift is echter een van de weinige auto’s in zijn segment die trouw blijft aan een analoog instrumentarium. In vergelijking met 2 decennia terug is er sprake van een meer verfijnd lijnenspel, al blijven de plastics aan de harde kant. De functies die aan boord beschikbaar zijn in de Swift, zijn net zo vermenigvuldigd als de smartphones in onze broekzakken: schermreplicatie, digitale radio, met internet verbonden diensten …en dan hebben we het nog niet gehad over de diverse rijhulpmiddelen die verplichte kost zijn voor auto’s in het kader van de Europese GSR 2-regelgeving. Vanaf het eenvoudigste uitrustingsniveau profiteert de Swift daarom van een achteruitrijcamera, adaptieve cruise control en zelfs actieve rijstrookassistentie. In 2005 had zijn voorvader in de meest royaal uitgeruste uitvoering alleen ABS en een handvol zijairbags te bieden!
Bij de lancering in 2005 bood de Swift nog niet zijn Sportversie aan, die inmiddels gewild is bij liefhebbers. Het aanbod werd destijds gevormd door een 4 cilinder benzinemotor van 1,3 liter (92 pk) of 1,5 liter (106 pk). Beide versies beschikken over een dubbele nokkenas en variabele inlaattiming. Met een gewicht van slechts 1 ton demonstreert de Swift een levensvreugde die veel moderne compacte hatchbacks zijn vergeten. Natuurlijk vereist de zeer lange overbrengingsverhouding dat de motor flink op toeren moet worden gehouden, maar dat is alles wat hij vraagt. Het is het typische karakter van Japanse auto’s uit die tijd.
Voor toenmalige begrippen beschikte de Swift destijds over een behoorlijk bekwaam onderstel, met als resultaat een alert bochtgedrag dankzij een goed gekalibreerde besturing. Suzuki was toen een van de eerste autofabrikanten die in het B-segment elektrische bekrachtiging toepaste. De vering, die bij lage snelheden tamelijk stug is, is effectief zodra het tempo wordt opgevoerd, ook op een hobbelig wegdek, wat destijds niet het geval was bij zijn Japanse rivalen. Ter vergelijking: het rijden met het huidige model is op het eerste gezicht bijna teleurstellend: de Swift anno 2024 is ingetogener en geluiddichter. Maar na een paar kilometer toont de Suzuki alsnog zijn dynamische karakter. En het is een prestatie van formaat dat de jongste Swift lichter is dan zijn verre voorganger. Een hoogstandje waarmee Suzuki andere fabrikanten een lesje leert, want in zijn jongste vorm beschikt het model over een veel riantere uitrusting en over milde hybridisatie voor de benzinemotor. Die doet het nog steeds zonder turbo en heeft ook een cilinder ingeleverd, maar is flexibeler bij lage toerentallen al hoewel er qua koppel (112 Nm vergeleken met 133 Nm), duidelijk een stap terug is gedaan. Onverminderd groot is de honger van de Swift naar hoge toerentallen. Daarmee loopt de motor van de Suzuki uit de pas bij moderne turbo units. De vering is bij lage snelheden verfijnder, maar de Swift houdt er nog steeds van om op zijn staart getrapt te worden dankzij de nauwkeurige besturing en effectieve demping. Een enorm verschil doet zich voor qua benzineverbruik. Testers noteerden destijds, zeker als zij een zware rechtervoet hadden, al snel gemiddeld 8 liter per 100 km. De huidige generatie heeft niet meer nodig dan een kleine 5 liter!
De Swift van 20 jaar geleden heeft nog niet de status van een klassieker bereikt. Maar zijn stijl en opgewekte karakter verdienen het om gekoesterd te worden. Ook omdat de reputatie van de Swift op het gebied van mechanische betrouwbaarheid uitstekend is. Dat maakt het tot een aan te raden occasion als het budget slechts een paar duizend euro groot is. Toch is er veel voor te zeggen om nog even door te zoeken naar de Sport-versie die vanaf 2006 het gamma kwam versterken. Die uitvoering is wel een collectors item in wording aangezien nieuwe kleine hete hatchbacks vrijwel geheel van het toneel verdwenen zijn. Motorisch is ook die versie van de Swift probleemloos, al kan er in een enkel gebal sprake zijn van een handgeschakelde 5-bak met kuren. Check ook eventuele roest op de bodem van de kofferbak en op het onderstel; de Suzuki is op dit gebied niet onberispelijk.
