Stellantis, de belangenclub van in Europa producerende autofabrikanten, meldt dat Stellantis weer lid is geworden. Op initiatief van diens topman Carlos Tavares was het lidmaatschap begin 2023 opgezegd omdat hij het lobbywerk maar, om Geert Wilders te citeren. “slappe hap” vond. Hij vond dat er steviger door ACEA met de vuist op tafel geslagen diende te worden. Maar ACEA is van de school ‘rustig aan, dan breekt het lijntje niet’. Daar kon Tavares zich niet in vinden, waarna hij namens Stellantis met slaande deuren vertrok.
Deze gang van zaken is tekenend voor het temperament van Tavares en maakt ook duidelijk waarom hij als topman van Stellantis niet meer te handhaven viel. Hij is de leerling van Carlos Ghosn en ook in dit opzicht vallen appels niet ver van de boom. Beide heren waren in het verleden werkzaam voor Renault waar ‘meester’ Ghosn al snel de bijnaam kreeg ‘Le Cost Cutter’. Die aanpak had op de korte termijn succes want Nissan, waar Renault een belang in had, wist in no-time de verliezen te stelpen. Ook het moederbedrijf kon onder leiding van Ghosn gaan pronken met sterk verbeterde resultaten. Het bleek een blauwdruk te zijn voor wat Tavares later bij Peugeot SA, en vervolgens bij Stellantis zou gaan doen.
Maar Ghosn maakte met name bij Nissan te veel vijanden, waardoor hij in de val werd gelokt door een een-tweetje met de Japanse justitie. Aan de carrière van Tavares kwam vorige week al bijna even bruusk een einde. Over de managementstijl van de topman van Stellantis waren niet alleen Amerikaanse dealers erg ontevreden, ook binnen de Raad van Bestuur nam de weerstand toe. Omdat Tavares geen gas wenste terug te nemen, werd vorige week unaniem besloten dat deze CEO niet meer te handhaven viel. De Raad van Bestuur van Stellantis ziet zeker de noodzaak van kostenbesparingen in, maar de agressieve stijl van leidinggeven door de topman zou meer kwaad dan goed doen.
Al met al heeft Tavares de laatste tijd te veel vijanden gemaakt. Zijn positie was al verzwakt door de eerder afgegeven winstwaarschuwing. De Raad van Bestuur had niet alleen moeite met zijn agressieve stijl van leidinggeven, maar zij bestempelden de doelstellingen van de CEO bovendien als “onrealistisch” of zelfs “schadelijk”. Een interne bron zegt hierover: “Ontevredenheid over zijn agressieve verkoopdoelen en kostenbesparingen, evenals zijn omstreden behandeling van leveranciers, dealers en vakbonden, zorgde ervoor dat de Raad van Bestuur unaniem wilde dat Tavares zijn biezen zou pakken, ondanks dat hij slechts een maand eerder nog van iedereen steun had gekregen”.
Tavares’ directe stijl van leidinggeven maakte de werksituatie met de Raad van Bestuur “volledig onhoudbaar”, aldus de bron. Zij lijken vooral de steun te hebben gekregen van de Amerikaanse dealers, die opgelucht zijn dat Tavares nu bij Stellantis is vertrokken. De leden van de Raad van Bestuur vertegenwoordigen belangrijke aandeelhouders zoals Exor (de investeringsmaatschappij van de familie Agnelli; de voormalige eigenaar van Fiat), de familie Peugeot en de Franse overheid.
In Europa lag Tavares ook op ramkoers. Niet zozeer met de dealers (alhoewel er met name in Duitsland veel geklaagd werd over het modellenaanbod), maar vanwege de uitstooteisen van de Europese Unie voor komend jaar. Tavares weigerde deel te nemen aan een lobbycampagne van de auto-industrie om de emissienormen te herzien en stelde in plaats daarvan voor om simpelweg te voldoen aan de regels. Maar de Raad van Bestuur vreesde dat Stellantis alleen aan de nieuwe uitstooteisen zou kunnen voldoen als de verkoop van auto’s met een verbrandingsmotor drastisch zou worden verminderd. Dat zou leiden tot onzekerheid bij het fabriekspersoneel.
Tavares had in november al controversiële plannen gepresenteerd, waaronder voor een verdere kostenbesparingen in Europa. De Raad in Bestuur had daar de scherpe kantjes al van af gehaald, maar dat leidde er niet toe dat de CEO gas terug nam. Ook met leveranciers, dealers en overheden lag hij in de clinch. Al met al had Tavares één vijand te veel gemaakt. Met name het afserveren van leveranciers waarmee Peugeot SA en/of Fiat Chrysler Automobiles een decennialange relatie hadden opgebouwd, werd de CEO zwaar aangerekend. Ook omday hierdoor productieproblemen ontstonden.
”Je kunt niet zomaar zeggen ‘je ligt eruit’ tegen langdurige partners”, aldus de eerder genoemde bron. “Dat brengt de productiecapaciteit in gevaar”. Iets wat eerder Carlos Ghosn al aan den lijve had ondervonden.