De Subaru Outback 2.5i AWD heeft een 100.000 kilometer lange duurtest voltooid. Hoe de eigenaardige Japanner met atmosferische boxer motor en continu variabele transmissie presteerde, lees je hier.
Met de Outback introduceerde Subaru in 1996 een compleet nieuwe auto: de extra robuust ogende stationwagen met vierwielaandrijving. Later volgden de Volvo V70 Cross Country en de Audi A6 Allroad. In augustus 2022 begon de 6de generatie aan een 100.000 km-duurtest.
De Subaru-sleutel is traditioneel erg gewild bij mensen die lange afstanden moeten afleggen en geen haast hadden, bijvoorbeeld omdat de route door landen voert waar toch al maximumsnelheden gelden. Op dit soort rustige ritten is de Outback als een vis in het water. Maar er zijn ook kritiekpunten: de CVT-automaat, die niet in de laatste plaats om ruimtegebrek werd ingebouwd, functioneert soepel, maar met een merkbaar elastiekeffect: bij stevig accelereren draait de aangenaam klinkende 2,5 liter atmosferische boxermotor aanvankelijk te hoog in de toeren en de acceleratie vindt slechts met vertraging plaats. Omdat de transmissie de korte overbrengingsverhoudingen te lang aanhoudt, klagen veel eigenaren van een Outback ook over het brandstofverbruik. Vooral als de Subaru wat moet trekken, lust hij een flinke slok. Maar dat is overigens ook de kracht van de Outback. En op de CVT-automaat mag dan wat aan te merken zijn, met behulp van de schakelflippers is het mogelijk om om handmatig te schakelen.
Tweede kritiekpunt: de overijverige assistenten. Citaat uit het duurtest-logboek: “Een orkest van waarschuwingssignalen”. Deze didactische interventies zorgen al snel voor ergernis. Uitschakelen kan alleen via een 4-stappenmenu en één veegbeweging. Verdere kritiekpunten: Weinig opbergvakken voorin, het navigatiesysteem is niet het modernste en de menustructuur oogt soms onlogisch. Het automatische richtingaanwijzersysteem zorgt voor verwarring in plaats van gemak.
Laten we overgaan tot de lofbetuigingen. Die zijn belangrijker dan al het andere: om de beginnen de grote motorruimte, die het werk in de werkplaats vergemakkelijkt. Verder pleziert de Outback met zijn goede zicht rondom, de grote stoelen en de goed bruikbare bagageruimte van maar liefst maximaal 1.822 liter.
De karakteristieke Japanse auto biedt een aantal verborgen kwaliteiten die hem tot de eerste keus maken voor iets zwaardere taken. Men kan op steile hellingen namelijk wegrijden zonder grip te verliezen en zonder dat er stenen omhoog vliegen. Ook na herhaalde pogingen laat de continu variabele transmissie, waar Subaru een koppelomvormer heeft ingebouwd, niet te ontregelen. Het is duidelijk: hier zijn ontwikkelaars met off-road ervaring aan het werk geweest.
De reling, met een dynamische belasting van 100 kg en een statische belasting van 318 kg, is ideaal voor dak tenten. Een collega die graag deelneemt aan jachtpartijen prijst de bodemvrijheid van 213 mm, de gunstige carrosseriehoeken en de stalen bodembescherming (180 euro extra). Je raakt gewend aan de besturing, die vanaf 150 km/u behoorlijk stug wordt en die vanuit het midden niet meer reageert. Je raakt net zo gewend aan de rest van de Outback. Met deze auto zou meer duurzaamheidstesten uitgevoerd kunnen worden.
Conclusie
Subaru blijft Subaru: heerlijk eigenzinnig, met een atmosferische boxermotor, geavanceerde vierwielaandrijvingstechnologie, maar achterhaald op het gebied van connectiviteit. Hoewel het benzineverbruik beslist stevig is, is de Outback zowel binnen als van buiten een geweldige reisgenoot met een ontspannend karakter. Alle onderdelen bleven 100.000 km lang droog en vrij van olienevel. En: ondanks de stress van de lange duurtest ziet het interieur er nog steeds behoorlijk fris uit.