De Ford Fiesta moet de laatste kilometers van de duurtest afleggen op een sleepwagen wegens schade aan de motor. Wat was de oorzaak? En wat heeft Ford daarover te zeggen?
Het had een baanbrekende duurtest kunnen zijn waarin de kandidaat laat zien wat er vandaag de dag qua betrouwbaarheid mogelijk is bij kleine auto’s. Toen de Autobild redactie op 7 december 2017 in Keulen de sleutels van de Ford Fiesta 1.0 EcoBoost in ontvangst nam, was de testploeg in ieder geval onder de indruk van de techniek en het design. De Fiesta ziet er sportief uit in Race Red metallic en het Titanium uitrusting niveau maakt hem tot een aangename metgezel, terwijl de 6-traps automaat een vleugje ontspanning geeft aan de klassiek aangedreven compacte auto uit Keulen.
Het modeltype Fiesta bestaat al sinds 1976. Dit was zijn derde optreden in de duurtest van Autobild. De motorisering biedt reden voor een glimlach. Zijn driecilinder staat bekend als een levendige jongen. In de Fiesta is 100 pk ondanks de automaat zonder meer voldoende. En zo schenkt de nieuwkomer de redactie in de eerste dagen veel plezier. Maar na slechts 9.608 kilometer begint de ellende. Dan komt de bestuurdersstoel los van de bevestigingspunten; een curiositeit die tot nu toe nog nooit bij de 276 duurtest voertuigen is gezien. Een duidelijk geval van garantie, snel afgehandeld door de serviceafdeling van Ford. Vanaf dat moment blijkt het kleintje een goede vriend te zijn tijdens lange tochten. Met adaptieve cruise controle, verwarming voor zowel de voorruit als de voorstoelen, DAB + radio en goede navigatie voldoet hij ruimschoots aan de verwachtingen van de redactie. De automaat is echter een verhaal apart. Geen dubbele koppeling, maar een echte omvormer begeleidt hier de verzet wisselingen. Maar soms is de transmissie zo eigenzinnig dat zelfs de meest ervaren testers het er niet over eens kunnen worden welke technologie hier het werk doet.
Een extra eigenaardigheid van deze combinatie: terwijl de driecilinder benzinemotor in combinatie met de handgeschakelde versnellingsbak in Keulen wordt gebouwd, komen de automaat en bijbehorende krachtbron uit Irapuato in Mexico. Op een gegeven moment krijgen de testers hun eerste twijfels of het duurtest project zal werken. Na ruim 50.000 kilometer barst het stuur. Eerst voorzichtig, daarna duidelijker. Op naar de werkplaats. Dat is eigenlijk geen probleem want de Fiesta vraagt al vroeg om een tweede servicebeurt via het display. Daar kan direct de besturing, die nu een nogal nerveuze afstelling heeft, weer worden gekalmeerd. Een bekend euvel van de Ford, dat kan worden opgelost met een smering. Een fluitje van een cent zou je denken, maar de oplettende monteur neemt de Fiesta langer apart. Er is namelijk verlies van koelwater in het thermostaathuis geconstateerd en daardoor moet de cilinder koppakking worden vervangen. De tijdsplanning voor de reparatie wordt begroot op 13 uur!
Dan gaat het weer goed met de Fiesta. Hij vindt zijn weg terug naar zijn oude kwaliteit als welkome metgezel. Maar het is gewoon stom dat tijdens de derde onderhoudsbeurt opnieuw koelwaterverlies wordt geconstateerd. Dit keer vervangen de monteurs de thermostaat. Alles onder garantie. Maar inmiddels weet de redactie: duurtest winnaars zien er anders uit. De trots van Keulen (waar de Fiesta wordt gebouwd, red.) verliest zijn glans. Kort voor het einde van de test wordt het echt donker. Zijn laatste reisplan: van Hamburg op en neer naar Berlijn, en dan naar de fabriek voor een grondige inspectie. Op de terugweg vanuit Berlijn gaat plotseling het alarmlampje branden: oliedruk laag! De motor klinkt verschrikkelijk. Dus wordt de vluchtstrook opgezocht: de Fiesta heeft zijn laatste kilometer gereden als de kilometerstand 100.033 is. Een sleepwagen neemt hem op zijn rug mee naar Keulen. Daar wil de testploeg samen met Ford op zoek gaan naar de oorzaak. Beschaamde gezichten bij de fabriek die maar kort een gevoel van opluchting communiceren: de motor is niet vastgelopen. Misschien is alleen de oliepomp defect? Nu wil Ford het weten. De motor wordt gestart; dat lukt onmiddellijk! Is daarmee het probleem opgelost? Nee. De machine klinkt onheilspellend en de hydraulische klepstoters maken veel lawaai. Wat is er aan de hand met de motor van de Fiesta?
Autobild heeft de Ford gedemonteerd zoals met elke duurtest auto gebeurt aan het einde van de periode. In het oliecarter treffen zij de restanten van de tandriem aan die de oliepomp aandrijft. In de oliepomp module zien ze dat er een bevestigingsbout van de tandriem spanner is losgekomen. De bout kwam vast te zitten in de oliepomp aandrijving, de aandrijfriem werd daardoor gedeeltelijk vernield en de smering is bezweken. Verder blijkt de derde cilinder zwaar beschadigd te zijn. Conclusie: deze Ecoboost motor is total loss. Daarmee gaan de lichten uit voor deze man uit Keulen.
Dit zegt Ford over het opgetreden mankement: “Ons onderzoek heeft aangetoond dat het probleem met de oliepomp veroorzaakt is door een leverancier. Alleen bij exemplaren met de 1,0 liter EcoBoost motor van de eerste ontwikkelingsfase in combinatie met de toen aangeboden 6-traps automatische transmissie kan dit euvel optreden. Alle andere motor -transmissie combinaties van de Fiesta lopen geen gevaar. Het leveranciersprobleem werd bekend in oktober 2017 een paar maanden later werd de bevestiging van de betreffende bout robuuster gemaakt”. Ford zegt dat het om slechts een beperkt aantal exemplaren gaat dat met deze aandrijflijn aan de klant is geleverd en zegt welwillend te staan tegenover vergoeding van de schade indien die buiten de garantietermijn plaatsvindt.
Conclusie
De duurtest van de Ford Fiesta was allesbehalve een feest. Geen enkele auto deed het in de handen van Autobild de afgelopen jaren slechter. Met als gevolg dat de Fiesta helemaal onderaan bungelt in de betrouwbaarheidsstatistieken van het magazine. Een in wezen eenvoudig, goedkoop onderdeel bederft het resultaat van de in wezen goede Ford. Pech? Waarschijnlijk is dat niet alleen de oorzaak. De Amerikaanse autofabrikant heeft duidelijk op de verkeerde manier bezuinigd. Want als het euvel al in oktober 2017 was geconstateerd, dan had er direct een terugroepactie moeten plaatsvinden. Ford koos er echter voor zijn kop in het zand te steken en af te wachten wanneer de betreffende Fiesta klanten met een kapotte motor zouden stranden. Dat is een kwaliteitsmerk onwaardig. Dat Ford nu zegt de schade coulant te zullen afhandelen, is een kluitje waarmee de testredactie het riet wordt ingestuurd. Want de ervaring leert dat de Nederlandse Ford importeur helemaal niet zo welwillend is om schade, die aantoonbaar niet veroorzaakt is door de klant en die optreedt buiten de garantietermijn, te vergoeden.
