In een interview over zijn visie op de toekomst van de auto, maakte Markus Duesmann, de baas van Audi, van de gelegenheid gebruik om duidelijk te maken dat hij “geen SUV nodig heeft”.
Markus Duesmann gaf een interview vol gezond verstand en objectiviteit aan een Duitse kant. De man die bij BMW het auto vak heeft geleerd, is sinds april 2020 de baas van Audi. En zijn visie op de auto is veel assertiever en minder gepolijst dan die van zijn voorgangers. Die deden vooral erg hun best om investeerders gerust te stellen. Dit is duidelijk niet het geval bij Duesmann. De topmanager had de afgelopen maanden al aangekondigd dat de auto-industrie geen aanvullende subsidies of staatskredieten nodig had om de huidige crisis te overleven. “Bijna elk bedrijf, autofabrikant of leveranciers, kan overleven”, zei hij. Hij gaat zelfs verder: “Ik was niet altijd een ingenieur en een manager, ik was een drummer, daarom ken ik nog steeds de normale wereld: als er geen concerten zijn, dat wordt er geen bier verkocht en dus gaat alles dood. Kijk ook hoeveel winkels permanent hun deuren moeten sluiten. Het doet mij veel pijn. Het is tragisch. Maar het is niet tragisch dat wij 10 procent minder verkoopvolume hebben. We kunnen daarmee dealer. Daarom: ik vind het aanmatigend om te stellen dat de auto-industrie steun nodig heeft”.
Het interview met de baas van Audi, toont een personage met een passie voor 2 wielen (veel BMW motorfietsen) en maatwerk. De SUV? Dat is niet zijn soort auto. Van een automerk dat een gamma heeft dat grotendeels uit SUV modellen bestaat, kan je logischerwijs verwachten dat de grote baas een warm voorstander is van dit productbeleid. Maar Duesmann is dat niet het geval. Hij stelt dat dit type auto onder grote “druk” staat en dat Audi’s toekomstige projecten geen verhoogde voertuigen zullen zijn, maar compactere auto’s. “In Europa baart de SUV soms angst aan vanwege zijn formaat. Voertuigen presteren weliswaar beter dan voorheen bij voetgangersongevallen, maar ze lijken onverenigbaar met kleine steden. Daarom begrijp ik het volledig wanneer hun imago onder druk staat. En daarom kijken wij ook naar hoe wij andere concepten kunnen ontwikkelen”.
De volgende vraag leidt echter tot een persoonlijker antwoord. De journalist vraagt aan Duesmann of de baas van Audi “in een hoge auto wil kunnen rijden”. Hij antwoordt dit: “Nee, ik heb geen SUV nodig, ik rijd er niet in”. Duesmann geeft toe dat hij kijkt naar wat Tesla doet, net als zijn baas Herbert Diess, de CEO van de Volkswagen Groep. De gigantische Duitse machine ondergaat een metamorfose, met een deconstructie van ‘vastgeroeste’ sectoren ten gunste van een flexibeler geheel, gericht op kunstmatige intelligentie, nieuwe technologieën en andere vormen van mobiliteit. “Volgens alle scenario’s die we hebben opgesteld, van worst case tot best case, is niets meer nodig dan de ontmanteling van oude fabrieken”. Duesmann beantwoordt hier een vraag over het risico dat Tesla geleidelijk klanten van Audi in Europa zal wegkapen met auto’s die in de nieuwe fabriek van het Amerikaanse bedrijf, die in de komende maanden in Berlijn zal worden voltooid, het levenslicht zullen zien. Hij laat weten daar niet bang voor te zijn, mits Audi zichzelf inclusief haar wijze van produceren opnieuw weet uit te vinden.
Duesmann is niet alleen de baas van Audi, maar ook directeur ontwikkeling van software voor de Volkswagen Groep, verantwoordelijk voor de gang van zaken in China en directeur van de Raad van Toezicht van zowel Lamborghini als Ducati. Het is dus onvermijdelijk dat zijn telefoon niet stopt met rinkelen. Hij erkent zelf dat hij momenteel op zijn fysieke en intellectuele grenzen zit, en dat hij verplicht is om aan anderen werkzaamheden te delegeren en hen te vertrouwen. De interviewende journalist moet daar om lachen en wijst op de zeer “rigide” en soms gespannen cultuur binnen de Volkswagen Groep, waar vertrouwen duidelijk niet het sleutelwoord is. Maar Duesmann verzekert hem dat hij in staat is om, na een volle week en een aanzienlijk aantal uren gewerkt te hebben, het weekend volledig vrij te zijn. Nou … bijna: als Diess hem belt, “zal ik natuurlijk antwoorden”.