In een perfecte wereld zou Infiniti momenteel in Europa de gelijke zijn van Audi, Mercedes, BMW en Lexus namens de Renault-Nissan-Mitsubishi alliantie. Maar niets verliep zoals gepland voor dit Japanse premium merk. De Europese zakenman (m/v) liet de modellen van Infiniti links liggen. Dat deed moederbedrijf Nissan besluiten om in 2019 de stekker te trekken uit de regionale verkoopactiviteiten. Met als gevolg dat onder andere de Q50 voortijdig van de markt verdween. Nu houdt deze sedan van Infiniti het ook elders in de wereld voor gezien.
Het merk Infiniti van Nissan werd in 1989 opgericht, min of meer tegelijkertijd met Lexus door Toyota en Acura door Honda. Destijds klotste het geld bij de Japanse autofabrikanten tegen de plinten dankzij de uitstekende verkoopresultaten die met het volumelabel met name in de Verenigde Staten werden geboekt. Dat succes smaakte naar meer. Honda, Nissan en Toyota hadden Volkswagen op de Noord Amerikaanse markt in het defensief weten te duwen en Alfa Romeo, Peugeot en Rover aldaar uit de markt gedrukt. Nu zouden de Duitse premium merken een lesje geleerd gaan worden.
In het geval van Lexus lukte dat uitstekend want de LS400 bezorgde de Mercedes-Benz S-klasse qua prijs : waarde verhouding het schaamrood op de kaken. Infiniti lukt dat met haar debuutmodel Q45 minder goed (het design lag wat zwaarder op de maag dan dat van de LS400 en de V8 motor scoorde qua werkingsstilte minder hoge rapportcijfers) en Acura heeft zich eigenlijk nooit goed van het aanbod van moederbedrijf Honda weten te onderscheiden. Mede om die reden bleef dat Japanse premium merk een exclusief Noord-Amerikaanse aangelegenheid. Infiniti en Lexus gingen echter wel het Europese avontuur aan.
Aanvankelijk wist Infiniti best indruk te maken. Dat kwam vooral door de FX, een SUV waarvan het design de ontwerpers van Porsche stik jaloers maakte. Maar het dieselaanbod is altijd een ondergeschoven kindje gebleven bij de Japanners en dan kan je het eigenlijk wel vergeten in Europa. Tenminste, in het pre-elektrificatie tijdperk. Lexus wist de dans enigszins te ontspringen met haar hybride modellen, maar ook bij dit merk zat in het marktaandeel aanvankelijk net zo weinig beweging als in het zetelaantal van de SGP.
Om aan de homeopathische verkoopaantallen te ontsnappen, werd toenadering gezocht tot Mercedes, een autofabrikant die in de managementperiode-Ghosn gezien werd als een strategische partner. Die wilde best de techniek van de A-klasse en GLA beschikbaar stellen zodat Infiniti de op dezelfde leest geschoeide Q30 en QX30 (een hoge hatchback en een cross-over) in stelling kon brengen. Op zich qua formaat prima auto’s om klanten op het Oude Continent aan te trekken, maar met name in het premium segment laat de consument zich niet verblinden door een lage aanschafprijs en kijkt hij liever de kat uit de boom. Dat probleem breekt DS al geruime tijd op. Het gevolg: slechts 5.000 verkopen in 2015, het beste jaar voor de Nissan dochter in onze marktregio. Daarvoor en daarna was het sappelen. Infiniti besloot in 2019 uiteindelijk om te stoppen met de verkoop van haar auto’s in Europa. De kosten waren gewoon te hoog.
Infiniti bleef elders in de wereld wel de Q50 verkopen, een aantrekkelijk vormgegeven sedan waarmee de Japanners de Mercedes C-klasse, de BMW 3-serie en de Audi A4 wilde verslaan. Dit in 2013 gelanceerde model was met name in de Verenigde Staten best populair. De techniek mocht er ook zijn, want de Q50 beschikte over gedurfde ‘drive by wire’ besturing (maar dan gekoppeld aan een fysieke stuurkolom). Maar sinds de NSU Ro80 weten we dat er in het hogere segment meer nodig is dan innovaties om klanten over de streep te trekken. Bovendien verschoof de voorkeur van de autoconsument gestaag naar SUV modellen. Dat is dan ook het type auto waar Infiniti zich in de Verenigde Staten voortaan op gaat concentreren. Zo wordt de sedan nog wat meer een bedreigde koetswerk type.