Fiat viert dit jaar haar 125ste verjaardag. Dat doet zij niet met een peperdure, exclusieve creatie die zich in no-time zal ontwikkelen tot collector’s item, maar met een auto die uit hetzelfde hout is gesneden als al haar grote verkoop hits: de Grande Panda. Ook deze Fiat is rechttoe, rechtaan zonder ook maar één seconde een saaie indruk te maken. Gezinsvriendelijkheid en betaalbaarheid zijn de grote troeven, maar eigenlijk is het een klasseloze auto die ook mensen met een klein huishouden of een grote portemonnee weet te charmeren.
De marktintroductie van de Grande Panda komt geen moment te vroeg want Fiat verkeert momenteel in Europa in een diepe verkoopcrisis nu de 500 tijdelijk niet leverbaar is met een benzinemotor en de inmiddels 5 jaar oude elektrische variant qua prijs : prestatie verhouding ingehaald is door de concurrentie. De gewone Panda vervult wegens zijn hoge leeftijd (ruim 13 jaar) op de automarkt slechts een marginale rol en de 600/600e heeft een te flets karakter om zich te kunnen onderscheiden van de technisch identieke, in dezelfde fabriek gebouwde Alfa Romeo Junior en Jeep Avenger.
Dus alle blikken zijn gericht op de Grande Panda. De lat ligt hoog want Fiat wil 300.000 exemplaren per jaar verkopen. Gelukkig weet de Grande Panda met zijn opvallende blokkendoos-uiterlijk makkelijk de aandacht te trekken. In vergelijking met de gewone Panda valt de veel grotere maatvoering direct op. Vandaar de naam ‘Grande’. Van auto aan de onderzijde van de automarkt is de Fiat gegroeid tot een net geen 4 meter lange, volwaardige B-segment hatchback. Qua formaat had de Grande Panda net zo goed Punto kunnen heten, maar het design van dit 5-deurs model ‘smeekt’ om hergebruik van de beroemde naam. Medio 2027 komt Fiat trouwens met een compleet nieuwe ‘gewone’ Panda. Dat wordt qua formaat weer een echt A-segment model. Reken op een soort Dacia Spring maar dan met Italiaanse flair.
Is de oude Panda in technisch opzicht nog een volbloed Italiaan, de Grande Panda maakt gebruik van Franse techniek. Hij is namelijk gebaseerd op het compacte Smart Car dat ook dienstdoet onder de nieuwe Citroën (ë-)C3. Die hatchback is ongeveer even groot, maar heeft een duidelijk afgeronde carrosserie. Het hoekige design van de Grande Panda is onmiskenbaar geïnspireerd door dat van het iconische oer model uit 1980.
De belangrijkste kenmerken van het design van de Grande Panda (lengte: 3,99 meter, breedte: 1,76 meter, hoogte: 1,58 meter, wielbasis 2,54 meter) zijn vierkante koplampen met pixel-look, een wigvormig profiel en retro-achtige ‘Panda’ belettering op de flanken en (in een kleiner formaat) op de achterkant.
De geteste La Prima uitvoering is voorzien van aerodynamische 17 inch velgen. De Grande Panda heeft het robuuste uiterlijk van zijn voorvader niet verloren. Dat is onder andere te zien aan de wielkasten, de bodemplaat bescherming en de dak rails. In zekere zin is de Grande Panda ook een eerbetoon aan de Panda 4×4 uit de jaren-80. Speels is het 3D-effect: in de C-stijl zien we het merklogo, de 3 merkstrepen of het woord ‘Fiat’, afhankelijk van de kijkhoek.
In het interieur zien we vrolijke kleurenaccenten en originele materialen, waaronder doorschijnend geel plastic. Bij het ontwerpen van het rechtopstaande dashboard lieten de ontwerpers zich inspireren door de vorm van de Panda uit de jaren-80. De 10 inch display dat dienst doet als digitaal instrumentarium en het centrale touchscreen van 10,25 inch bevinden zich visueel op dezelfde hoogte. Althans bij de geteste La Prima uitvoering. Wie kiest voor de basisuitvoering, krijgt simpelweg een smartphonehouder in plaats van het 10,25 inch scherm.
Spraakbediening is echter in alle uitvoeringen beschikbaar. Er is ook een futuristisch ogend stuurwiel (dat aan de boven- en onderkant is afgevlakt) en belangrijke functies worden nog steeds bediend via knoppen. De ovale omlijsting van de dashboardschermen is bedoeld om te herinneren aan de testbaan op het dak van het Fiat-gebouw in Lingotto (met een kleine Panda rechts in de bocht). Verder zijn de overige functies vrij beperkt, afgezien van de assistentiesystemen die inmiddels verplichte kost zijn geworden voor alle nieuw geregistreerde auto’s in Europa.
De elektrische versie van de Grande Panda werd al eerder getest. Nu kan met de hybride variant worden kennisgemaakt. Die heeft een veel groter verkooppotentieel, vooral in (Europese) landen waar hij goedkoper is dan de elektrische versie. Bij ons is dat niet het geval, maar toch kan het een aantrekkelijkere optie zijn voor huishoudens zonder eigen laadaansluiting en/of zonnepanelen. De 1,2 liter benzinemotor die als basisunit fungeert, kennen we reeds van de genoemde Citroën C3, maar ook van diverse andere compacte auto’s van het Stellantis concern. De 3 cilinder turbokrachtbron is goed voor 110 pk en is gekoppeld aan een 48 Volt mild hybridesysteem met een in een 6-traps eDCT automaat (met dubbele koppeling) geïntegreerde elektromotor van 29 pk. Onder de streep levert dit een systeemvermogen van 110 pk op en maximaal 205 Nm aan koppel. De motor maakt gebruik van de zogeheten Miller Cycle; een regelsysteem waarbij de inlaatkleppen eerder sluiten dan bij conventionele verbrandingsmotoren. Dit moet het brandstofverbruik en de CO2-uitstoot verminderen. Volgens Fiat resulteert dit in een brandstofverbruik van 5,1 liter benzine per 100 kilometer.
Fiat levert de Grande Panda 1.2 Turbo Hybrid in 2 smaken die 25.990 euro (Icon) respectievelijk 28.990 euro (La Prima) kosten. Elders in Europa staat ook een goedkopere (en kalere) Red versie in de prijslijst. Die kost 1.500 euro minder. Die variant komt in een later stadium wellicht ook naar Nederland, als de Grande Panda ook leverbaar wordt in een benzine-uitvoering zonder hybride techniek en en met een handgeschakelde 6 versnellingsbak.
Beide 1.2 Turbo varianten hebben een kofferbak die 50 liter groter is dan bij de elektrische versie. Er past voor 412 liter aan bagage in. Als de leuning van de achterbank wordt platgelegd, past er voor 1.366 liter aan spullen in de Grande Panda.
In vergelijking met de uitgesproken soepel geveerde Citroën C3 die een duidelijk op comfort gericht onderstel heeft, is het weggedrag van de Grande Panda een stuk strakker. Dat betekent een stuggere vering, maar de Fiat wordt nooit oncomfortabel. Zelfs op wegen van slechte kwaliteit blijft hij stabiel en koersvast. Daarmee onderscheidt de Grande Panda zich van veel andere auto’s hun op pokdalig asfalt zoekerig worden. Je zit relatief hoog in deze Fiat. Met een beetje goede wil kan je van een “SUV gevoel” spreken. Dat ‘hoog op de bok’ zitten zal niet ieders kopje thee zijn, maar doosvormige carrosserie resulteert wel in een verrassend relaxte zitpositie voor de passagiers achterin. Voor hen is er genoeg been- en hoofdruimte. Geklaag zal eerder van de bestuurder of de bijrijder komen. Van de voorstoelen is de zitting nogal kort namelijk.
De mild hybride techniek doet zijn werk tamelijk discreet. Het schakelen verloopt grotendeels soepel, elektrisch wegrijden is mogelijk (maar zodra je meer dan 1 km gereden hebt, zal de benzinemotor actief worden) en regeneratief remmen gebeurt subtiel. Dankzij het relatief lage gewicht van deze Fiat (tegenwoordig voldoet 1.347 kilo ook al aan die definitie) komt de Grande Panda in hybride vorm best lichtvoetig over, maar in minder dan 10,2 seconden naar 100 km/u sprinten zat er tijdens de test niet in. De niet echt vlotte acceleratie gaat gepaard met een krachtig geluid van de 3 cilinder motor, vergezeld door een lichte elektrische boost van het 48 volt systeem. Volgens Fiat bedraagt de topsnelheid 160 km/u.
Tijdens de test, waarbij ik een gezapige rijstijl hanteerde, kwam ik uit op een gemiddeld benzineverbruik van 5,8 liter per 100 km. Dat is bijna 1 liter meer dan Fiat opgeeft. Geen dramatisch groot verschil, maar revolutionair zuinig is deze mild hybride Grande Panda zeker niet. De bediening van de transmissie, een 6-traps automaat met dubbele koppeling, geschiedt met een minuscuul knopje op de middenconsole. Bij veel andere compacte modellen van Stellantis is dat ook het geval.
Het onderstel is comfortabel op lange hobbels, maar wat stug op kortere oneffenheden in het wegdek. De besturing zou meer feedback mogen bieden, maar in bochten blijft de Grande Panda gewillig te luisteren en gemakkelijk te controleren. Een prima boodschappenauto dus, maar geen hatchback met een sportief karakter, ook omdat remmen nogal wat kracht vereist en gelijkmatige dosering van het pedaal lastig is. Al met al is het rijden in de Grande Panda een beetje kleurloos. Deze Fiat is geen Italiaan vol bravoure. Daar zijn de rijdynamiek en de prestaties niet naar. Wel hulde voor de korte draaicirkel.
Getest werd de La Prima uitvoering. Die kost dus 28.990 euro. Voor dit bedrag krijg je best veel uitrusting, maar ook een interieur dat is afgewerkt met, hoe zal ik het zeggen, bestaat uit materialen die je niet automatisch associeert met een auto die dus bijna 30 mille kost. Zowel het dashboardplastic als de deurpanelen zijn hard en krasgevoelig. Voor de gewone, 19.990 euro kostende, is dat geen struikelblok maar voor de prijs van deze Panda koop je ook een Peugeot 208 met dezelfde aandrijflijn in Style tenue (29.100 euro) en dan mag je toch echt een betere bouwkwaliteit verwachten. Betekent dit dat de 3.000 euro goedkopere Grande Panda Icon zijn geld meer waard is? Zou kunnen, maar je moet het dan wel zonder 17 inch lichtmetalen velgen, UBC-C poorten achterin, een lichtsensor en automatische airco doen.
In mild hybride uitvoering blinkt de speels vormgegeven Fiat Grande Panda uit met ruimte, comfortabel en een efficiënte, maar zuinige motor. Ongecompliceerd rijden zonder dynamische pretenties: dat is waar deze in Servië gebouwde Italiaan mee scoort. Kortom, het is een saaie auto waar je bijna om moet lachen, maar om een échte publiekslieveling te kunnen worden moeten de prijzen met minimaal 1.500 euro omlaag.
Hopelijk ontwikkelt zijn benzinemotor zich minder tot een probleem-krachtbron dan de eerdere 1,2 liter 3-pitters van Stellants. Het zou zonde zijn als zo'n mooie en goed ontworpen auto hierdoor een slecht imago krijgt!
- 8