De Opel Mokka heeft de eer de eerste volledig elektrische GSE te zijn. Een overvloed aan e-vitaminen zorgen voor de ultieme opkikker.
Tot nu toe was de Opel Mokka zoiets als de matcha latte onder de compacte SUV’s voor in en om de grote stad: stijlvol en hip, maar toch een beetje flauw. Zeker in elektrische vorm. Want met maximaal 156 pk, 260 Nm en 150 km/u smaakt de Mokka eerder naar lauwe koffie.
Maar nu hebben ze in Rüsselsheim gekozen voor een sterkere branding en de concurrent van de Ford Puma en de Nissan Juke, geüpgraded tot de eerste elektrische GSE, tenminste als je de charmante Manta Restomod buiten beschouwing laat.
Daarom huist er nu een elektromotor met 281 pk en 345 Nm koppel op de vooras; dezelfde krachtbron die binnenkort ook in de Peugeot 208 GTI te vinden is. En die levert absoluut meer spanning op. Vooral omdat de Mokka GSE niet alleen op papier punten scoort; hij haalt een topsnelheid van 200 km/u en is met een tijd van 5,9 seconden voor de standaardacceleratie (0-100 km/u) de snelste sprinter uit de geschiedenis van Opel. Zelfs de inmiddels overleden Astra OPC kan hem niet bijbenen.
En de Mokka GSE heeft ook op het circuit zijn mannetje gestaan. Het is geen toeval dat Opel de technologie voor het eerst in de rallysport testte. De GSE is daarom voorzien van versterkte assen, krachtigere remmen, een directere besturing en nieuwe hydraulische dempers. En bovenal heeft hij een sperdifferentieel op de vooras en een nieuwe ESP-kalibratie die hem transformeert in een snelle asfalt versnipperaar.
Natuurlijk, zelfs met iets minder bodemvrijheid blijft het een SUV. En met 1,6 ton is er onmiskenbaar sprake van een fors gewicht. Maar met de accu in de bodem (en daardoor het zwaartepunt laag bij het asfalt), valt dat niet zo op. Integendeel: de Mokka reageert gretig op het gaspedaal en verslindt elke bocht met verve. En als je het na een paar bochten eenmaal onder de knie hebt, kan de elektronica de pret niet bederven.
Zo wendbaar, zuiver en nauwkeurig afgesteld als misschien wel de enige Mini in deze klasse, volgt de voorwiel aangedreven auto zijn lijn onverstoorbaar, zonder wielspin of slip, en zonder dat het ESP constant ingrijpt. Zo draait hij rondjes om de Corsa en zijn soortgenoten, waardoor de hartslag en adrenaline van de bestuurder omhoog schieten en de rest van de Opel-vloot nadrukkelijk cafeïnevrij smaakt.
Voor sportieve rijders is de Mokka GSE inderdaad de eerste keus. Ook al biedt de 54 kWh accu slechts een actieradius van 337 km en dwingt hij vervolgens een pijnlijk lange pauze af met een maximaal laadvermogen van 100 kW.
Voor pronkers is hij echter relatief ongeschikt. De tijd dat sportieve Opel-modellen zich tooiden met sideskirts en spoilers is helaas voorbij. Om nog maar te zwijgen van de kenmerkende vossenstaart van de Manta. En zelfs de gele remklauwen en de glanzend zwart gelakte sierdelen maken van de bescheiden stads-SUV geen blikvanger. Zeker niet wanneer hij zo muisgrijs is gespoten als de auto’s die voor deze eerste test beschikbaar waren.
Ook de veranderingen binnenin zijn beperkt. Ja, er is een stuurwiel met meer grip, afgeplat aan de boven- en onderkant, wat gekleurde stiksels en natuurlijk nieuwe graphics met gesimuleerde hulpmeters op het centrale display. Maar de ontwerpers liepen niet bepaald over van creativiteit. Of misschien waren de boekhouders weer eens te gierig. Gezien het forse prijskaartje zou er zeker ruimte moeten zijn voor een beetje visueel plezier en passie.
Op het circuit laat de Mokka GSE zien dat er achter het sportieve exterieur daadwerkelijk iets schuilgaat: de precieze besturing reageert direct, de 189 procent stijvere achteras houdt de achterkant stabiel en met 281 pk sprint de elektrische Mokka in 5,9 seconden naar 100 km/u (de topsnelheid is begrens op 200 km/u).
Een mechanisch Torsen-sperdifferentieel en rallygenen uit het eRally5-programma brengen het koppel van 345 Nm soepel over op de weg, terwijl dubbele hydraulische schokdempers oneffenheden gladstrijken en zorgen voor maximale precisie in snelle bochten. Het resultaat: de 1,6-tons Opel voelt wendbaar aan, blijft neutraal en stabiel … en is gewoonweg leuk om te rijden, met een rijgedrag als een ware droom voor de bestuurder.
Dit alles heeft wel zijn prijs. Want hoe stimulerend de Mokka GSE ook is, hoezeer hij de zintuigen ook prikkelt en het bloed sneller laat stromen als een shotje sterke drank, er zit een addertje onder het gras: voor zijn prestatieverbetering vraagt Opel meer dan 10.000 euro extra, waardoor de Mokka GSE met een prijs van 43.999 euro allesbehalve een koopje is. Hij is meer een matcha latte in een hip café dan zwarte koffie in een wegrestaurant. Maar bedenkt dat de Technologie- en Comfort pakketten standaard zijn, evenals Alcantara bekleding; opties die een Mokka GS-klant zo’n 3.800 euro extra kosten
Conclusie
Wie zegt dat elektrische auto's geen emoties kunnen oproepen? Met de Mokka GSE heeft Opel de oude sportwagen in feite nieuw leven ingeblazen en is het erin geslaagd om van een elektrische auto een echte pleziermachine te maken. Een verrassing is dat overigens niet want Alfa Romeo wist met dezelfde techniek in de vorm van de Junior Veloce eerder al een bovengemiddeld vermakelijke auto te creëren.
Alleen de prijs van de Mokka GSE bederft de pret enigszins. Wat dit betreft is, zelfs als je de extra's meerekent, sprake van een pittig bakkie. Maar bedenk dat bovengenoemde Junior Veloce bijna 2 mille duurder is.
- 9