Kort door de bocht: Ferrari GTC4Lusso

Waarom de korte test?

Ferrari heeft de FF een facelift gegeven. De wijzigingen omvatten ook een ander naamplaatje. Ook bij de GTC4Lusso, zoals de Italiaan voortaan heet, zit een atmosferische V12 motor onder de kap. Het 6,3 liter blok is nu goed voor 690 pk. Dat is 30 pk meer dan voorheen. De 4RM vierwielaandrijving werd uitgebreid met vierwiel besturing, waardoor dit stukje techniek nu 4RM-S heet. Ook het interieur onderging een metamorfose. Belangrijkste blikvanger is het 10,25 inch grote centrale scherm van het infotainment systeem. Dankzij nieuwe (voor)stoelen is er meer plek voor de achterpassagiers.

Wat voor auto is de Ferrari GTC4Lusso?

In de basis is deze Ferrari echter nog ‘gewoon’ een FF. Maar GTC4Lusso klinkt meer Italiaans. Bovendien is zijn fastback stijl volgens Ferrari losjes geïnspireerd op het design van de legendarische 250 GT Berlinetta Lusso. En voor het ontwerpen van de luchtsleuven in de flanken hebben de ontwerpers met meer dan een schuin oog gekeken naar de 330 GTC. Voeg dit samen met het getal ‘4’ (vanwege de 4 zitplaatsen) in een cocktailbeker en er ontstaat ‘GTC4Lusso’.

Het cijfer ‘4’ is dus niet, zoals vaak wordt aangenomen, een verwijzing naar de vierwielaandrijving. Een beetje merkwaardig, want de GTC4Lusso is de enige Ferrari die alle wielen aan het werk kan zetten. Maar de kans dat er in de toekomst meer modellen komen met tractie rondom (de opvolger van de California T bijvoorbeeld) is groter dan dat er extra 4-persoons sportwagens volgen. Dus daar heeft het geval bij de GTC4Lusso dus specifiek betrekking op.

Het zogeheten 4RM systeem (wat staat voor Quattro Ruote Motrici), waarbij een voor de motor geplaatste ‘versnellingsbak’ met 4 verzetten (Power Transfer Unit genaamd) middels het slippen van de koppeling vermogen kan overdragen naar de voorwielen, betrekt inderdaad de voorwielen in het spel. Alleen, en daar zit de angel, is dat een zuiver elektronische handeling. Er bestaat immers geen fysieke verbinding tussen de vóór & achterwielen. Er kan dus allerminst gesproken worden van traditionele vierwielaandrijving. Sterker nog: in essentie is de GTC4Lusso een achterwiel aangedreven sportwagen die enkel als de omstandigheden daar naar vragen, hulp inroept van de Power Transfer Unit.

Is het wat?

Het ontbreken van volwaardige vierwielaandrijving bij de GTC4Lusso is allerminst een nadeel. Met de elektronica loopt de GTC4Lusso als op rails. Dat is de enige juiste eigenschap voor een auto die er voor gemaakt is om lange afstanden af te leggen met meerdere passagiers aan boord. Voor de ultieme rijervaring heeft Ferrari andere modellen. De PTU techniek zorgt er ook voor dat minder ervaren bestuurders ontiegelijk hard kunnen gaan met de GTC4Lusso, iets wat trouwens bij de FF ook al zo was. Nieuw is echter dat de techniek wat sneller reageert en de foutmarges wat ruimer werden.

Eveneens nieuw is het ‘S’ toevoegsel. Die letter duidt zoals gezegd op vierwiel besturing. Daar zou het cijfer in de modelnaam GTC4Lusso dus theoretisch ook betrekking op kunnen hebben (Renault gebruikt voor dezelfde techniek de aanduiding ‘4Control’). De toegevoegde waarde van ie vierwiel besturing ontdenk je pas bij zeer krappe haarspeldbochten. Dan valt op hoe snel deze 4,9 meter lange, 2 meter brede en 1,4 meter hoge Ferrari die kan nemen. Het 4RM-S werd dan ook primair voor dergelijk situaties ontwikkeld. Daarnaast verhoogt het de stabiliteit bij hoge snelheden.

En snel is de GTC4Lusso. De totale cavalerie van 690 pk is weliswaar pas beschikbaar bij 8.000 toeren, maar 500 Nm van de 697 Nm als maximaal koppel is al bij 1.750 omwentelingen voorhanden. Dit betekent dat het vuurwerk al vlot wordt afgestoken. De gerobotiseerde versnellingsbak met dubbele koppeling van Getrag die de GTC4Lusso ongewijzigd overnam van de FF raast daarbij als vanouds door zijn 7 verzetten. Merkwaardig is wel dat in Comfort modus de bak weigert om een kickdown voetbeweging te vertalen in terugschakelen. Op zich heeft de 1,9 ton wegende GTC4Lusso zoals gezegd koppel genoeg om voor een duw in de rug te zorgen, maar het is toch wel een ietwat bevreemdend gevoel.

Over comfort gesproken: dat ligt voor een supersportwagen op een verrassend hoog niveau. Zelfs in de meest sportieve set-up bedekken de adaptieve dempers oneffenheden met een voor dit autokaliber ongekende mantel der liefde. De stoelen zitten bovendien prinsheerlijk, de klimaatregeling brengt het interieur in een mum van tijd op temperatuur en dankzij de (optionele) high end geluidsinstallatie worden ook je trommelvliezen verwend. Al komen die natuurlijk sowieso niks tekort door het orkest dat in de V12 motor huist. Trap de GTC4Lusso op zijn staart en er rijst een symfonie uit de 4 pijpen die alleen in Italië gecomponeerd kan worden. Maar pas op, het is alleen bij plankgas rijden dat de mechanische muziek zich laat horen. Bij een normale rijstijl houdt de Ferrari zich gedeisd; volgens de ontwerpers een bewuste keuze. Lange afstandritten mogen immers niet (te) vermoeiend worden.

In de inleiding werd al gemeld dat in het kader van de transformatie van FF naar GTC4Lusso ook het dashboard gemoderniseerd werd. Daarbij valt met name het centraal geplaatste infotainment systeem dat zich via een 10,25 inch groot aanraakscherm laat bedienen op. De moderne autoconsument eist een dergelijk uitrustingdetail. Vermoedelijk zal hij ook een betere ergonomie op prijs stellen, want in dit opzicht is de Ferrari GTC4Lusso even eigenzinnig als hij er uit ziet. Zo zit de richtingaanwijzer op het stuur en is de bediening van de cruise controle links op het dashboard weggemoffeld; niet direct de meest logische plaats voor een auto die primair bestemd is voor lange snelwegritten. Nu we toch de gifbeker aan het leeggieten zijn: het interieur oogt hier en daar nogal goedkoop met plastic waar bijvoorbeeld geborsteld metaal gebruikt had moeten worden. En met een set achterportieren zou de Ferrari GTC4Lusso een veel praktischere gezinsauto zijn.

Bekijk de officiële Ferrari GTC4Lusso video