De Citroën C4 Cactus doet zijn naam eer aan. Het is een auto om voor uit te kijken, want je kan er een vervelende ervaring aan overhouden. Dat is ook de eindconclusie van een Duitse duurtest. Daarin scoorde de Citroën C4 Cactus een zware onvoldoende en eindigde op de één na laatste plek in het meerjarige overzicht.
‘Anders’ is in het geval van de Citroën C4 Cactus dus niet ‘beter’. Eerder het tegenovergestelde. Jammer, want op papier is de PureTech 110 uitvoering een levendige en zuinige auto. Maar de 3 cilinder turbomotor is eigenlijk het enige lekkere onderdeel van de Citroën C4 Cactus. De rest is tweede garnituur. Zoals het verouderde onderstel, dat voor matige rijeigenschappen zorgt. Moederbedrijf PSA werkt momenteel niet voor niets aan een nieuw platform voor haar B segment modellen. Die komt (in 2019 in de nieuwe Peugeot 208) geen moment te vroeg.

Van buiten oogt de Citroën C4 Cactus met zijn dakrails enigszins als een SUV. Dat stemt hoopvol. Maar binnenin valt het ruimteaanbod tegen en met zijn eenvoudige interieur lijkt hij in de prijsklasse van de A segment boodschappenautootjes thuis te horen. Zo kunnen de achterramen à la de C1 / 108 / Aygo en Mii / Citigo / Up alleen in kierstand open. Voeg daarbij de hoge til drempel van de bagageruimte en de slechte overzichtelijkheid van de carrosserie (kijk eens hoe dik de C stijlen zijn!), en je hebt een ronduit onpraktische auto. Dat past totaal niet bij het imago van Citroën in haar gloriejaren.

Een crime is ook het touch screen. Door de achterhaalde techniek reageert de installatie te langzaam en heeft moeite om verschillende functies te combineren. Zo verdwijnt de navigatiekaart met rij instructies als je tussendoor besluit de blower wat zachter te zetten. Kan je weer opnieuw beginnen. Ook de radio laat zich onnodig omslachtig via het infomediasysteem bedienen.

Bedieningsonvriendelijke auto’s hoeven nog niet persé onbetrouwbaar te zijn. Dat is de Citroën C4 Cactus wel. Na 30.581 kilometer ging de versnellingsbak stuk en kon de 5de versnelling niet meer gebruikt worden. Dat betekende een grote schadepost want de unit moest in zijn geheel vervangen worden. “Eigen schuld” zegt de Franse fabrikant. Die concludeerde na een inspectie dat er onvoldoende voorzichtig omgesprongen was met de transmissie. Is dat zo? Waarom heeft PSA dan ruim een jaar geleden wijzigingen aan deze transmissie doorgevoerd? De Fransen wisten dus heel goed dat hun versnellingsbak niet in orde was, maar probeerden dat nu af te schuiven op de klant. Het was niet het enige ongeplande garagebezoek van de Citroën C4 Cactus. Nadat de versnellingsbak was vervangen, gingen alle dashboardlampjes op rood: het motor managementsysteem staakte. Geen wonder als de unit aangetast was door roest. Bij zo’n jonge auto!

De C4 Cactus is een echte Citroën. Helaas (ook) in negatieve zin. Eigenwijs, maar ook onpraktisch. En onbetrouwbaar. Citroën zegt tegenwoordig sympathieke, betaalbare auto’s te willen bouwen. Gedurfd is de C4 Cactus zeker, maar je verliest elke vorm van sympathie als je na 30 duizend kilometer geconfronteerd wordt met een hoge garagerekening omdat Citroën zegt dat het jouw eigen schuld is. Juist een betaalbare auto moet zijn eigenaar niet op kosten jagen!
