Eindelijk beter dan de Prius: test Honda Insight

0

Waarom de korte test?

Hoewel er dit jaar sprake is van een licht herstel van het marktaandeel, ligt Honda verkooptechnisch al jaren in de lappenmand. Was het Japanse merk in 2008 nog goed voor 1,71 procent van de Nederlandse autoverkopen, in 2017 was daar slechts 0,28 procent van over. Grootste ‘boosdoener’ is het ontbreken van een opvolger voor de 10 jaar geleden in leaseland erg populaire Civic Hybrid. Maar voor de Noord Amerikaanse markt heeft Honda een nieuwe hybride middenklasser ontwikkeld: de Insight. Die treedt in de voetsporen van de gewaardeerde Civic Hybrid.

Wat voor auto is het?

De Insight heeft sinds zijn introductie in 1999 al diverse gedaantes aangenomen. Het model debuteerde op de Noord Amerikaanse markt als een zeer zuinige, want extreem gestroomlijnde, coupéachtige hybride 2-zitter. Een soort CRX, maar dan zonder ook maar een vleugje van sportiviteit. Maar die Insight was te veel een nichemodel. De autoconsument laat auto’s waarbij een volwaardige achterbank ontbreekt links liggen, tenminste, als het geen sportwagen (met of zonder vast dak) is. Daarom is de Smart Fortwo na 20 jaar nog steeds een randverschijnsel. In 2006 verdween de eerste generatie Insight van de Amerikaanse markt en Honda nam een denkpauze van 3 jaar.

Bij de tweede generatie Insight (2009) ging Honda duidelijk voor de grote aantallen: de Japanners maakten er een 5-persoons hybride liftback à la de Toyota Prius van. Honda probeerde zijn landgenoot en rivaal rechts in te halen met scherpere tarieven, maar betaalde daar een hoge prijs voor: de Insight was in zo’n beetje elk opzicht inferieur aan de Prius: krapper, minder comfortabel en ondanks de kleinere carrosserie ook niet zuiniger. De autoconsument had terecht liever het origineel. Logisch, want waarom zou hij overstappen naar een auto die niet kon tippen aan de sterke allround eigenschappen van de Prius? De Insight was een ‘volger’ in plaats van een ‘leider’ en daarvoor is de doorsnee consument niet van plan om uit zijn luie stoel te komen. Al na 5 jaar trok Honda de stekker uit de Insight.

Maar nu is de Insight terug, dit keer als een sedan. Vanuit Europees perspectief een wat onlogische carrosserievorm, maar de doorsnee Amerikaan heeft liever een 4-deurs model dan een auto met een grote achterklep. Dat is iets voor simpele boodschappenwagentjes, zo vindt men. En kijk eens van schuin achter door je wimpers naar de nieuwe Insight: je ziet haast een Tesla Model 3. Ook dat is een sedan en geen liftback.

Maakt Honda met de Insight nu een comeback in het segment voor hybride auto’s? Niet helemaal, want de Amerikaanse versie van de Accord wordt al generaties lang in een dergelijke uitvoering aangeboden. Dat is ook nu het geval. En de NSX is feitelijk ook een hybride, al dient de elektrische ondersteuning bij deze sportwagen niet primair om het verbruik te verlagen, maar om de prestaties van de V6 motor naar een (nog) hoger plan te tillen. Een ander Honda model dat een elektromotor aan boord heeft, is de Clarity, maar die haalt zijn stroom uit een brandstofcel. Voor mondiale consumptie zit er een hybride uitvoering van de nieuwe CR-V in de pijplijn.

De nieuwe Insight is gebaseerd op het platform van de Civic. Die bodemplaat is geschikt voor elektrificatie. Had Honda dan niet beter met een hybride versie van de Civic kunnen komen? Dat had apart koetswerk gescheeld. Het antwoord op deze vraag is “nee”. De Civic heeft een te extreme vormgeving. Voor een sportieve hatchback is dat prima (de 4-deurs versie wordt op de Amerikaanse markt à la de Volvo S60 als sportsedan gepositioneerd), maar kijk een paar keer naar wie er bij een Prius achter het stuur zit en je weet dat de doorsnee koper niet echt hip en excentriek is. Het lijkt wel of niet zozeer het lage verbruik van de Toyota het doorslaggevende koopargument is, maar het feit dat de bediening (dankzij de standaard CVT) zo probleemloos is. Gecombineerd met de uitstekende betrouwbaarheidsreputatie zijn dit geen eigenschappen waarvoor de jonge autoconsument op zijn fiets springt, maar wel de senior die vooral ‘rust’ wil.

Is het wat?

Honda heeft voor hen een andere, minder provocerende verpakking ontworpen. Onderhuids is de Insight gewoon een Civic, maar dan met een hybride aandrijflijn. De interieurafmetingen zijn identiek aan die van de 4-deurs versie en dat geldt ook voor het formaat van de kofferbak. Of je het design van de nieuwe Insight beter verteerbaar vindt dan de styling van de Civic is een kwestie van smaak. Feit is dat de jongste editie niet meer goedkoper oogt. Hieraan kan je merken dan Honda zijn lesje van de vorige generatie Insight geleerd heeft.

Het rijkelijke gebruik van chroom geeft de hybride middenklasser een zeker cachet. Die carrosseriedecoratie verstoort de stroomlijn blijkbaar niet, want de luchtweerstand van de Insight is lager dan die van de Civic. Met in zijn kielzog ook minder windgeruis. Voor de afwerking van het interieur van de Insight heeft Honda hoogwaardigere plasticsoorten gebruikt, evenals extra isolatiemateriaal. Onder de streep maakt dit van de hybride nieuweling een zeer stille auto. Misschien is dit wel de stilste Honda ooit.

Aan die kwalificatie draagt natuurlijk ook de aandrijflijn een steentje bij. Als basisunit fungeert een 107 pk sterke, atmosferische 1,5 liter benzinemotor die werkt volgens het Atkinson principe. Hij krijgt assistentie van een elektromotor van 129 pk. Die getallen kan je bij een hybride niet zomaar bij elkaar optellen, maar gecombineerd is er sprake van 151 pk vermogen, naast 290 Nm aan koppel. De batterijenset bevindt zich onder de achterbank, zodat er geen kofferbakvolume verloren gaat. Daarnaast is de Insight relatief licht: hij weegt afgerond 1.360 kilo. Ter vergelijking: de 122 pk sterke Toyota Prius is bijna 100 kilo zwaarder. Verbruikverschillen zijn er niet. Dit betekent dat de Honda Insight nu een betere prestatie:emissie verhouding heeft dan zijn eeuwige rivaal (de Aspiration uitvoering met een CO2-uitstoot van 70 gram in plaats van 76 gram uitgezonderd) én de vorige editie.

Aan boord van de Insight is er zoals gezegd sprake van een serene stilte. Dat het wegrijden altijd in elektrische modus gebeurt (er van uitgaande dat de batterijen voldoende opgeladen zijn), accentueert de werkingstilte van de Honda. De Japanners hebben echter niets aan het toeval overgelaten want de Insight beschikt ook over zogeheten Active Noise Cancellation techniek die rolgeluiden weg filtert. Het is verbazingwekkend effectief. Honda speelt de comforttroef maximaal uit door de Insight een veel soepelere onderstelafstelling te geven dan de Civic, zonder dat hij daar van gaat deinen.

Trap je de Insight op zijn staart, dan merk je dat de lage rolweerstand banden snel aan hun griplimiet zitten. Dat maken zij kenbaar met gekerm dat het motorgeluid makkelijk overstijgt. Die 4 cilinder moet trouwens flink aan de bak om de accuspanning op peil te houden, want van nature is de Honda geen sterke presteerder. Zelfs met plankgas krijg je geen duw in jouw rug. Maar dankzij de elektromotor zal het toch lukken om menig stoplichtsprintje te winnen. Dit betekent dat de Insight zich veel beter thuis voelt in een stedelijke omgeving dan tijdens lange snelwegritten op een hoog tempo of op tweebaanswegen met een hoge ‘inhaalnoodzaak kans’.

Honda had als vergelijkingsmateriaal tijdens de test een Prius klaar gezet. Het viel direct op dat de Insight stukken stiller is en ook meer als ‘normale’ personenauto rijdt, in die zin dat de zitpositie lager is. In de Prius zit je meer rechtop (ook de grote voorruit doet aan een MPV denken) en qua algehele verfijning kan hij niet tippen aan de Honda. Dat komt ook door het plasticachtige interieur van de Toyota. Maar de besturing van de Prius is wel communicatiever. Ook werkt de installatie directer. Keerzijde van de medaille is dat de vering van de Toyota minder vergevingsgezind is en dat het binnenin rumoeriger is. Dat zorgt er ook voor dat de Prius sportiever aanvoelt, zonder dat er daadwerkelijk hele grote verschillen zijn. De rijder met (naast elektriciteit) ook benzine in zijn bloed, zal gevoelsmatig in de Toyota dus meer aan zijn trekken komen, maar het is de vraag of de doelgroep van hybride auto’s dat belangrijk vindt.

 

80%
80%
Awesome

Honda heeft de superieure Prius gebouwd. Het gaat niet om revolutionaire verschillen, maar de Insight is een betere allrounder. De hybride Honda is niet sportief, maar wel comfortabel, verfijnd en in vergelijking met de Toyota hoogwaardiger afgewerkt.

Het ontbreken van een grote vijfde deur kan voor Europese autoconsumenten evenwel een dingetje zijn. Verder is de Insight vooral een auto om in stedelijke gebieden te gebruiken, en dus geen stereotype leasebak voor lange snelwegritten. Dat maakt hem eerder een optie voor particuliere rijders dan voor de zakelijke markt (waar overigens tegenwoordig alleen met volledig elektrische modellen zakelijk voordeel te behalen valt).

In de Verenigde Staten is de simpelste versie van de Honda Insight afgerond 650 dollar goedkoper dan de instapuitvoering van de Toyota Prius. Voor Nederland zou dat een starttarief van 30.600 euro betekenen. Geen verkeerde prijs, al is de (iets laagwaardigere) Hyundai Ioniq in hybride uitvoering duizenden euro's goedkoper.

Is het al met al jammer dat Honda de Insight niet in Europa gaat verkopen? Ja, want geplande hybride uitvoering van de nieuwe CR-V kan niet alle hybride honneus waarnemen. Die gaat namelijk afgerond minimaal 40.000 euro kosten, oftewel 10 mille meer dan de Insight.

Maar Honda lijkt zich er bij neergelegd te hebben om in Europa een nichemerk te blijven. Onterecht, want mondiaal is de autofabrikant globaal even groot als Ford en de technologische knowhow heus niet minder. Dus kom op Honda, iets meer ambitie graag! Met jouw huidige marktaandeel komt je naamsbekendheid met name bij jongere autoconsumenten op de tocht te staan. Ook is een dekkend netwerk van dealers dan lastig om te onderhouden. Dus maak een sprong vooruit, en zet in op verdubbeling van het marktaandeel in Europa. De Insight kan jou daar bij helpen.

  • 8
  • User Ratings (10 Votes)
    7.5

Comments are closed.