Meesterwerk uit Maranello: test Ferrari SF90 Stradale

0

Waarom de korte test?

De SF90 Stradale is het nieuwe (steigerende) paradepaard van Ferrari gamma. De midscheeps achterin geplaatste, dubbel geblazen V8 die goed is voor 780 pk krijgt assistentie van liefst 3 elektromotoren, waardoor de stekker hybride aandrijflijn kan pronken met een systeemvermogen van liefst 1.000 pk. Tegelijkertijd kan er in puur elektrische eDrive modus 25 kilometer emissievrij worden gereden. Is dit de sportwagen van de toekomst? Deze test geeft antwoord op die vraag.

 

Wat voor auto is het?

Achter de sportstoelen van de SF90 Stradale zit een vernieuwde V8 motor met 2 turbo’s en een cilinderinhoud 3.990 cc. Ook introduceert Ferrari een nieuwe 8-traps automaat met dubbele koppeling. De SF90 Stradale beschikt over vierwielaandrijving, maar er is geen sprake van een mechanische verbinding tussen de voor en achter as. Beide voorwielen beschikken namelijk over een eigen elektromotor van 115 pk. Die kunnen de V8 assisteren, maar in elektrische modus de Ferrari emissievrij ook 25 kilometer lang door bijvoorbeeld een stadscentra sluizen. Buiten de bebouwde kom in deze stand rijden is ook mogelijk, want de topsnelheid bedraagt dan 135 km/u. In elektrische modus is de SF90 Stradale dus voorwiel aangedreven.

Niemand in autoland ontkomt er aan om auto’s zuiniger en schoner te maken. Ook Ferrari niet, al zijn de nieuwe door de Europese Unie opgelegde uitstoot normen voor kleine spelers op de markt niet zo streng als voor volumefabrikanten. Maar ook sportwagenproducenten zullen de transitie naar (deels) emissievrije aandrijving moeten maken, want anders zijn hun bolides in steeds minder stadscentra welkom. Ferrari speelt nu tijdig op die ontwikkeling in met deze SF90 Stradale. Zijn stekker hybride aandrijflijn stelt hem niet alleen in staat om in stadscentra emissievrij te rijden, maar ook om het benzineverbruik drastisch terug te dringen (tot een waarde van 1:16,4), en daarmee ook de CO2-uitstoot. Ferrari geeft een emissiewaarde van 154 gram/km op (gemeten volgens de WLTP norm). Ter vergelijking: de F8 Tributo, waar de SF90 Stradale losjes op is gebaseerd, heeft een CO2-uitstoot van 273 gram/km. Bijna 2 keer zoveel dus, ondanks dat dit Ferrari model slechts half (530 pk) zo sterk is. De lage emissiewaarde zorgt er voor dat de BPM op de SF90 Stradale minder dan 10.000 euro is. Ferrari kan haar nieuweling daarom aanbieden voor een relatief gunstige prijs van 440.237 euro.

Naast een elektromotor in elk voorwiel heeft de SF90 Stradale ook een exemplaar tussen de V8 en de 8-traps automaat zitten. Die is 218 pk sterk en fungeert ook als generator zodat het 4,0 liter blok door de bedrijven door de lithium/ion batterij van 7,9 kWh kan opladen. De stekker techniek maakt het mogelijk om de Ferrari ook thuis of op het werk in te pluggen. De oplaadtijd bedraagt dan 2 uur. De batterijcellen zijn 2 keer zo zwaar als de exemplaren die Ferrari gebruikt in de Formule 1, maar wel 8 keer zo krachtig. Het accupakket van de SF90 Stradale zou zeker 10 jaar mee moeten gaan zonder capaciteitverlies. De lettercombinatie ‘SF’ staat voor ‘Scuderia Ferrari’ en het getal ’90’ voor het aantal jaren dat de racedivisie intussen bestaat. De benaming werd in 2019 gebruikt voor de Formule1 racewagen waarmee Charles Leclerc diverse zeges verzamelde.

Wie bereidt is om wat comfort in te leveren, moet de SF90 Stradale in Assetto Fiorano configuratie bestellen. Dat verliest de Ferrari wat geluidsisolatiemateriaal en dus ook wat kilo’s. Je krijgt dan een agressievere Gurney flap op de variabele achterspoiler voor meer neerwaartse druk. De hertekende motorkap is voorzien van louvres die doen denken aan de exemplaren van de F40. De actieve ophanging maakt plaats voor een passieve set-up met dempers uit aluminium en veren uit titanium. Ongeveer de helft van de SF90 Stradale kopers heeft tot nu toe voor de Assetto Fiorano specificatie geopteerd. Van die 50 procent zou 25 procent ook gekozen hebben voor de speciale strepen die Ferrari voor dit circuitpakket ontwikkelde. Voor de goede orde: de SF90 blijft hoe dan ook straat legaal.

De SF90 Stradale heeft vóór Michelin Cup 2 banden in de maat 255/35 R20 en achter 315/30 R20 exemplaren. In de toekomst zal deze nieuwe Ferrari concurrentie gaan krijgen van de Aston Martin Valkyrie en de Mercedes-AMG One. Ook dat zijn hybride hyper sportwagens, maar zij combineren een beperkte oplage met een torenhoog tarief. Qua prijs is de SF90 Stradale beter vergelijkbaar met de Lamborghini Aventador S (484.377 euro), maar diens atmosferische V12 braakt liefst 394 gram aan CO2 uit. Conceptueel zit deze Ferrari het dichtst tegen de Porsche 918 Spyder aan, maar dat model is al geruime tijd uit de prijslijst verdwenen.

De SF90 Stradale is overigens niet de opvolger van de LaFerrari, noch van andere hyper sportwagens van het merk zoals de F50 en de Enzo. In tegenstelling die modellen is er dit keer geen sprake van een gelimiteerde productie. Daardoor kunnen de Italianen een torenhoog prijskaartje vermijden en kost de SF90 Stradale nauwelijks een derde van wat Maranello destijds voor de LaFerrari vroeg. Mede daardoor zal deze nieuweling een ander publiek aanspreken. De SF90 Stradale is een hyper sportwagen voor merk fans die niet tot de inner circle van Ferrari behoren en dus naast een uitnodiging grijpen om bijvoorbeeld een SP2 Monza te bestellen, maar die de F8 Tributo te gewoontjes vinden. Of die de rij verbod bui in stadscentra voor conventioneel aangedreven auto’s zien hangen en er op gokken dat er voor stekker hybride modellen een uitzondering wordt gemaakt (BMW maakt zich hier nu momenteel hard voor).

De SF90 Stradale heeft dezelfde wielbasis en algemene afmetingen als de F8 Tributo, maar het is te kort door de bocht om te zeggen dat hij een stekker hybride versie van dit reeds bestaande model is. Ook omdat de opvolger van de F8 Tributo een V6 motor als basisunit krijgt (aangevuld met hybride techniek). Een ander verschil is dat het onderstel van de SF90 Stradale voor een groot deel uit aluminium en carbon is opgetrokken. Dat moet, samen met een uit koolstofvezel vervaardigd schutbord, het gewicht drukken. Toch weegt de SF90 Stradale als gevolg van alle stekker hybride componenten 240 kilo meer dan de F8 Tributo, namelijk 1.570 kilo. De ophanging is vergelijkbaar, maar de extra massa vroeg om een specifieke geometrie met een aangepaste set-up.

De dubbel geblazen V8 motor van de F8 Tributo heeft een grotere boring gekregen, waardoor de cilinderinhoud van 3,9 liter naar 4,0 liter is gegroeid. Ferrari heeft ook het injectiesysteem helemaal vernieuwd en de verbranding verder geoptimaliseerd, waardoor het druk gevoede blok niet alleen lichter (-25 kg) en krachtiger (+60 pk), maar ook efficiënter is geworden. Het zwaartepunt van de aandrijflijn ligt bovendien 15 millimeter lager en is vergelijkbaar met de GTE racewagen van de Italianen. De V8 krijgt zoals gezegd assistentie van liefst 3 elektromotoren. De 2 voorste exemplaren nemen in eDrive modus de aandrijving voor hun rekening. Maar ze vervullen ook een taak in de Rac-E module die de Torque Vectoring regelt. Daardoor kan de bestuurder van de SF90 Stradale sneller op het gas gaan en harder een bocht uit accelereren. Boven de 210 km/u koppelen de elektromotoren zich automatisch los.

Om het effect van de remenergie recuperatie op het pedaalgevoel uit te schakelen, maakt de SF90 Stradale gebruik van brake-by-wire techniek. De versnellingsbak is zoals gezegd ook nieuw. Het blijft een exemplaar met dubbele koppeling, maar de automatische transmissie telt nu 8 overbrengingsverhoudingen. Ferrari zegt dat de nieuwe versnellingsbak niet alleen lichter en compacter is, maar ook zorgt voor een lager verbruik. En zo mogelijk nog sneller (30 milliseconden) schakelt dan de transmissie van de F8 Tributo. Er is geen achteruit versnelling meer, want parkeren doe je de SF90 Stradale met de elektromotoren in de voorwielen. Dat kan ook als het accupakket volledig leeg is, want het derde exemplaar kan zoals gezegd stroom opwekken met behulp van de V8 unit.

 

Is het wat?

De kennismakingstest met de in Rosso Corsa gespoten SF90 Stradale (welke kleur anders?) begon in het Ferrari hoofdkwartier in Maranello, Vanaf daar dook ik met de nieuweling de heuvels in. Het testparcours was 250 kilometer lang en kronkelde van de ene bocht naar de volgende haarspeld. De wegen zijn aldaar erg smal en het asfalt heeft dringend een opknapbeurt nodig. De test eindigde in Fiorano op het circuit van Ferrari. Daar kon ik gedurende enkele ronden de teugels vieren en het volle potentieel van de SF90 Stradale aanspreken. Hij rondt het circuit van Fiorano in 1.19.000 en blijft daarmee de LaFerrari bijna 1 seconde voor.

De stekker hybride aandrijflijn van de SF90 Stradale heeft aan power geen gebrek, want hij ontwikkelt zoals gezegd een systeemvermogen van 1.000 pk. De sprint naar 100 km/u neemt slechts 2,5 seconden in beslag en die naar 200 km/u is in 6,7 seconden gepiept. Ferrari geeft als topsnelheid 350 km/u op. Via de eManettino selecteer je de gewenste rij modus. Ferrari biedt 4 settings aan: naast de volledig elektrische eDrive heb je ook een automatische Hybrid stand, maar de SF90 komt pas tot leven in Sport en Qualifying. Elke setting biedt een specifieke strategie om de aanwezige stroom zo effectief mogelijk te gebruiken.

De overgang van elektrische naar hybride modus verloopt niet schokvrij en van aangenaam geruisloos door de dorpjes glijden is ook geen sprake omdat de voorste elektromotoren behoorlijk kunnen janken. Maar daar moet je bij een auto die in staat is tot beestachtige prestaties natuurlijk niet te veel over klagen. De heerlijke Manettino schakelaar is overigens niet meer.

Op de linkerkant van het stuur vind je een ‘e’ versie; een aanraakveld waarmee je de rij modi selecteert. Aan de rechterkant vind je nog een ouderwetse draaiknop, die de rij dynamiek bepaalt en de speciale stand voor slecht wegdek activeert. Best mooi gedaan, maar het is niet hetzelfde. Op dat nieuwe stuur vind je ook een trackpad, waarmee je door de verschillende menu’s van het infomediasysteem navigeert. Heb je bezwete vingers, dan wordt er echter niet op instructies gereageerd. Dat is best frustrerend.

Zoek niet naar een analoge toerenteller, want de SF90 Stradale heeft een volledig digitaal instrumentarium dat alle multimediafuncties bundelt op een gebogen display van 16 inch. Via het commando “Ciao Ferrari” kan je ook in dialoog gaan met de Italiaan. Of hij dan ook luistert, is een heel ander verhaal … De cockpit oogt geweldig, maar het is jammer dat er niet voldoende hoofdruimte is voor het gebruik van een helm. Dat maakt de SF90 Stradale per saldo toch minder geschikt voor circuitgebruik. Ach, dat is misschien maar goed ook, want in de Qualifying modus (waarin de Ferrari zoveel mogelijk vermogen levert) is de accuset na 5 à 10 rondjes alweer leeg.

Het design van de SF90 Stradale krijgt minder snel de handen op elkaar. Het lijnenspel mist coherentie omdat de scherp gelijnde frontsectie een beetje met de gladde achterpartij wringt. En waar zijn de ronde, oh zo karakteristiek Ferrari achterlichtunits naar toe? Aerodynamisch zit alles snor, want bij 250 km/u ontwikkelt de SF90 Stradale een neerwaartse druk van 350 kilo. Aan het uiterlijk is dus goed te zien dat functie boven vorm ging. Elke opening, sleuf en welving dient het doel om de luchtweerstand zoveel mogelijk te verminderen. Dat geldt ook voor de vinnetjes op de wielen.

De zeer directe besturing voelt wat minder nerveus aan en er is sprake van een fijne, pezige weerstand. Dankzij de vierwielaandrijving vechten de achterwielen niet voortdurend om grip. De Torque Vectoring functie van de voorste elektromotoren zuigt de SF90 Stradale naar het asfalt, waardoor ook onderstuur als sneeuw onder de zon verdwenen lijkt. De bochtsnelheid is indrukwekkend, het gemak waarmee je over kronkelende landwegen knalt, is ronduit waanzinnig. Dat de acceleratiesensatie misselijkmakend zou zijn, had ik wel verwacht, maar de SF90 Stradale weet te verrassen met zijn beheersbaarheid. De elektrische hulpsystemen zijn naar eigen talent en voorkeur instelbaar. Zij zorgen er voor dat je in relatieve veiligheid van het enorme vermogen kunt genieten. Speel met de settings en het steigerende paard laat de teugels vieren. Rij plezier blijft koning, keizer en admiraal. Jammer dat de soundtrack niet langer voor wat extra peper zorgt. Tijdens het remmen voel je dat de SF90 Stradale een stekker hybride aandrijflijn van bijna 300 kilo meetorst. Gelukkig is het pedaal goed te doseren. Aan stopkracht, uithouding of rem gevoel heb je geen gebrek. Ook niet op het circuit, waar vooral de banden hun handen vol hebben met de 1.000 trappelende volbloed paarden. Maar dat betekent ook speelruimte voor de bestuurder die zichzelf keer op keer weer kan afvuren richting de horizon.

90%
90%
Awesome

Hoeveel sterren?

De SF90 Stradale is een heel andere Ferrari geworden. Meer volwassen, om het zo maar te zeggen. De complexe techniek zorgt voor extra comfort en meer controle. De Ferrari toont zich ook een stuk socialer, want je schreeuwt niet langer de hele buurt wakker wanneer je door de binnenstad rijdt. Daar zorgt feitelijk de derde elektromotor tussen de V8 en de versnellingsbak voor. Die fungeert zoals gezegd als generator en moet er vooral voor zorgen dat het 8 kWh sterke batterijpakket voortdurend bijgeladen wordt tijdens het rijden. Met succes, want tijdens mijn test kwam de SF90 Stradale nooit zonder stroom te zitten.

Al met al introduceert de SF90 Stradale een heleboel componenten die wij binnenkort gaan terugzien op andere Ferrari modellen. Denk aan de stekker hybride aandrijftechniek, aan de nieuwe versnellingsbak of aan het nieuwe multimediasysteem. Wat dit betreft is dit inderdaad de sportwagen van de toekomst. En vooralsnog uniek. De stekker hybride aandrijflijn heeft zoals gezegd een andere Ferrari opgeleverd, maar de Italianen hebben geen concessies gedaan qua prestaties, wegligging of rij plezier. Het resultaat is dat ook de SF90 Stradale een product uit Maranello is dat ook deze nieuweling de gevoelige snaar weet te raken die de sportwagens met het steigerende paard tot meesterwerken maakt. Ferrari weet de concurrentie in één klap op een enorme achterstand te zetten,

 

Zullen wij het design van de SF90 Stradale ook terugzien op andere Ferrari modellen. Dat valt zeker niet uit te sluiten. Wat mij betreft is dan de kwalificatie 'helaas' van toepassing, want ik kan de SF90 Stradale niet echt een mooie hyper sportwagen vinden. Maar vergeet de verpakking: de boodschap is dat Ferrari laat zien dat sportwagens ondanks gestaag strenger wordende emissienormen wel degelijk kunnen overleven. De toekomst is immers elektrisch. En het feit dat de SF Stradale net zo snel is als de 3 keer zo dure LaFerrari waarvan het ontwerp nog maar 7 jaar oud is, toont aan hoe speciaal de nieuweling is. Het is een nieuw hoofdstuk uit het eindeloze jongensboek van Enzo Ferrari.

  • 9
  • Beoordelingen door bezoekers (7)
    8

Reageren is niet mogelijk.