Met de ‘Neue Klasse’ luidt BMW een nieuw elektrisch tijdperk in. En de aankomende i3 moet een échte ‘3-serie rijervaring’ bieden. Op een bevroren meer in Noord-Zweden liet het prototype de afgelopen dagen zien hoeveel driftplezier en rijdynamiek de elektrische sedan te bieden heeft.
Hoewel de lente bij ons al is aangebroken, zorgt BMW in het hoge noorden van Zweden nog één keer voor sneeuwpret met een monsterdrift. Entertainer-van-dienst is het tweede model uit BMW’s zogeheten ‘Neue Klasse’. Na de iX3 komt namelijk de i3 met dezelfde Heart of Joy-technologie.
In het nog steeds met sneeuw bedekte noorden van Zweden is er voor een select aantal autojournalisten de gelegenheid voor wat driften met een gecamoufleerd prototype van de elektrische sedan, waarvan de serieproductie in de tweede helft van 2026 van start gaat.
Een winterwonderland met bergen sneeuw: BMW organiseert al sinds 1975 wintertestritten rond Arjeplog. Aldaar heeft de Duitse autofabrikant haar wintertestcentrum. De focus ligt op het 28 hectare grote BMW-testcircuit: dat bevindt zich op het bevroren XXL ijs-meer genaamd Kakel. Aldaar stond de pers een mix van bevroren meren, ondergesneeuwde pistes en spekgladde wegen te wachten. Rijdynamiekgebieden, handlingparcoursen of, zoals nu het geval is, een grote driftcirkel: hier is het allemaal mogelijk.
De i3 zweert als sedan trouw aan de basiskenmerken van de 3-serie, maar wil tegelijk de modelreeks opnieuw uitvinden in het elektrische tijdperk. Daarvoor brengt BMW onder andere een architectuur in stelling die is gebaseerd op 4 superprocessoren, waaronder de ‘Heart of Joy’-unit. Die moet instaan voor de rijdynamiek van de i3. Concreet betekent dit dat dit meesterbrein zowel de elektrische aandrijflijn als het ABS, het ESP en het antispinsysteem aanstuurt.
Het Heart of Joy heeft al eerder zijn vaardigheden getoond in de BMW iX3. Ondanks het forse formaat en stevige gewicht voelt die SUV in de praktijk veel lichter aan dan zijn technische specificaties doen vermoeden. Sterker nog, de iX3 geeft blijk van een ronduit verbluffend dynamisch potentieel, zelfs op het circuit.
Het Heart of Joy bundelt in één enkele processor alle sturingsunits die invloed hebben op de rijdynamiek en daarnaast de rijhulpsystemen (ABS, ESP, antispinsysteem, enzovoort). De gecentraliseerde opzet moet zorgen voor sneller, vloeiender en meer geleidelijk ingrijpen. Daarvoor maakt het systeem gebruik van een processor die tot 10 keer krachtiger is dan die van een klassieke set-up met allemaal afzonderlijke units.
Dit ‘superbrein’ analyseert voortdurend de gripomstandigheden, maakt een inschatting van de situatie en past vervolgens zijn interventies aan. BMW maakt daarbij ook handig gebruik van het feit dat bij een elektromotor het motorkoppel instant beschikbaar is. Dit betekent dat de wielen een sturende bijdrage kunnen leveren aan de rijdynamiek.
Door het koppel per wiel bij te sturen, kan het Heart of Joy de i3 stabiliseren, de trekkracht verbeteren of overmoed van zijn bestuurder corrigeren zonder daarvoor perse een beroep te doen op de remmen. Het doel van het systeem is om de elektrische i3 hetzelfde gevoel van beheersing en lichtvoetigheid te geven als wij van de huidige 3-serie met verbrandingsmotor kennen.
De ingenieurs van BMW hadden geen actieve ophanging nodig: puur door met het koppel te spelen, weet het Heart of Joy carrosseriebewegingen te minimaliseren, zonder dat vering van de i3 spijkerhard afgesteld hoefde te worden om zijn aanzienlijke massa counteren.
De testprocedure was telkens dezelfde: beginnen in de Personal rijmodus. Dan zijn alle assistentiesystemen geactiveerd. Vervolgens overschakelen naar de Sport stand, die wat kwispelen van de achterzijde van de i3 toelaat. En tot slot het ESP helemaal uit zetten.
Op het hoofdtracé rij ik achter een doorgewinterde coureur in een BMW M4 CS aan. Vanaf de eerste meters is het verschil daarbij klip en klaar: terwijl onze gids duidelijk worstelt met de delicate trekkracht van zijn coupé, heb ik geen enkele moeite om te volgen. Gewoon van het gas gaan bij het aansnijden van de bocht, wachten hoe de energierecuperatie de i3 vertraagt, een welgemikte draai aan het stuur en de i3 zet zich netjes in de bocht. Trekkracht, stabiliteit, levendigheid: alles maakt indruk. Je moet het echt veel te bont maken om iets van onderstuur te kunnen bespeuren.
In de Sport stand (maar wel nog met het ESP actief) wordt de i3 al wat speelser. De achterkant zet dan gewillig een stapje opzij om de i3 vlotter om zijn as te doen draaien, maar het blijft allemaal perfect beheersbaar. De scherp afgestelde voorwielophanging zorgt voor de nodige stabiliteit en trekt de auto vervolgens met een opmerkelijk relaxte manier weer uit de bocht. In de Sport stand wordt dus wat meer sensatie geboden: de aandrijflijn maakt dan een lichte, continue powerslide mogelijk door het koppel wiel per wiel aan te passen. Met het ESP uitgeschakeld, kon ik op zoek gaan naar het natuurlijke evenwicht van een elektrische auto met een erg laag zwaartepunt. De kleinste tik op het gaspedaal heeft meteen effect en de drift in stand houden vergt het nodige fingerspitzengefühl: iets te veel gas en je staat zo achterstevoren. Maar de meerwaarde van de Heart of Joy komt nog het best tot zijn recht op een ondergesneeuwd tracé. Daar kon ik in de i3 de bochten aan elkaar rijgen zonder het rempedaal aan te raken. In de gewone Drive modus welteverstaan, dus niet eens in de B(rake) stand, die speciaal bedoeld is voor ‘One Pedal Driving’.
In de Personal-stand lijkt het wel alsof de i3 de ondergrond leest. De interventies blijven voorspelbaar, wat bijdraagt aan een uiterst vloeiende manier van rijden. Uiteraard zijn de wetten van de fysica uiteindelijk onverbiddelijk, maar de technologie maakt het op een verbluffende efficiëntie mogelijk om de grenzen te verleggen. De Sport-modus tot slot maakt het ‘Freude am Fahren’ alleen maar groter. De vooras blijft even scherp, de achterkant wordt nog wat beweeglijker, maar nog steeds zeer volgzaam. Je voelt perfect hoe in elke bocht het koppel opnieuw over de wielen wordt verdeeld. Terwijl de eerder genoemde M4 CS met een zekere inertie reageerde, reageert de i3 sneller dan jij met jouw ogen kan knipperen. Het voelt haast alsof deze BMW de gedachten van zijn bestuurder kan lezen. Het resultaat is een intuïtief, puur, natuurlijk oftewel ronduit leuk weggedrag. Met al bonus die allesoverheersende indruk van verbluffende lichtvoetigheid. De i3 doet mij denken aan de ‘E46’ 3-serie (1997-2006), maar dan een stuk efficiënter.
Helaas moet je het in de i3 wel stellen zonder de muzikale begeleiding van de 6 cilinder-in-lijn motor van de M4 CS en zonder de schop onder je kont bij het opschakelen. Dit zorgt er voor dat de rijeigenschappen van de i3 eerder doen denken aan die van de Alpine A110 of Mazda MX-5: lichtvoetig, levendig en met een natuurlijke efficiëntie.
Conclusie
Met het Heart of Joy weet BMW een moderne vertaalslag te geven aan het beroemde Freude am Fahren van het automerk. Dat dreigde in de voorbije jaren (behalve bij de M-modellen) enigszins verwaterd te raken, maar door van de elektrische aandrijflijn een hulpmiddel voor de rijdynamiek te maken, bewijst BMW dat een elektrische auto ook plezier kan bieden.
- 10