De nieuwe elektrische Mercedes-Benz GLC kon worden getest. Autointernationaal.nl heeft de conclusies van binnen- en buitenlandse autoredacties verzameld.
De GLC (inmiddels toe aan de derde generatie) is al jaren het best verkochte model van Mercedes. Met name de eerste generatie wist op alle vlakken precies de juiste snaar te raken. Die was net zo luxueus en comfortabel als je van een Mercedes zou verwachten, ruim en praktisch, reed prima, met een vlotte uitstraling en een voor Benz-begrippen een nog enigszins schappelijke prijs. De tweede generatie bood hetzelfde succesrecept.
De volledig elektrische editie wacht dus de zware taak om ook succesvol te worden. Minder moeilijk wordt het om de EQC te doen vergeten, die min of meer geflopt is en waarvan de elektrische GLC min of meer de opvolger is. Verder sloeg Mercedes de plank mis met zowel de EQE als de EQS (en hun SUV derivaten). De EQA en EQB deden het weliswaar niet slecht, maar dat neemt niet weg dat het mooi zou zijn als men in Stuttgart op ‘elektrisch SUV gebied’ eindelijk eens een homerun weet te slaan, ook omdat het Mercedes de laatste tijd niet echt voor de wind gaat. De nieuwe GLC komt daarom als geroepen.
De indirecte opvolger van de EQC is geen geëlektrificeerde variant van de met diesel- en benzinemotoren leverbare GLC. Het is een compleet nieuw model dat dus net zo succesvol moet worden als de CO2-uitstotende varianten. Om niks aan het toeval over te laten, heeft Mercedes-Benz zich er niet met een Jantje van Leiden van afgemaakt.
De elektrische GLC staat op een compleet nieuw platform dat speciaal is ontwikkeld voor grotere elektrische auto’s, aangeduid als MB.EA (Electric Architecture). Dit onderstel, bedoeld voor alle komende modellen met in de basis achterwielaandrijving, waaronder de aanstaande elektrische C-klasse, en kenmerkt zich door een adaptieve ophanging en meesturende achterwielen. Schroefveren zijn standaard, luchtvering is een optie.
De elektrische GLC (die officieel als extra typeaanduiding ‘with EQ Technology’ heeft) beschikt over een 800 volt architectuur. Dat betekent in de praktijk dat hij snel kan worden opgeladen, namelijk met een vermogen tot 330 kW. Bijladen van 10 naar 80 procent duurt ongeveer een half uur, wat voor lange ritten natuurlijk belangrijk is.
Het 94 kWh accupakket van de GLC 400 4Matic is goed voor een actieradius van maximaal 725 kilometer (WLTP). Voor een SUV van dit formaat is dat netjes, maar niet grensverleggend. Voor een recordwaarde qua rijbereik moet je bij BMW (iX3) of Volvo (EX60) zijn. Een slimme warmtepomp gebruikt de restwarmte van de motor en accu. Verder helpt een 2-traps automaat het stroomverbruik binnen de perken houden.
De carrosserie van de Mercedes kenmerkt zich door een goede aerodynamica (hij heeft een Cw-waarde van 0,26). Het design is herkenbaar, met als absolute eyecatcher de grote markante grille. Een iets bescheidener luchtrooster zou de GLC niet hebben misstaan. Met de slogan ‘welcome home’ keert de grote, glinsterende, rechtopstaande neus van weleer terug bij Das Haus. En omdat chroom echt niet meer kan of mag, wordt het shock & awe-effect bereikt met led elementen, en veel ook: 942 stuks. De EQE en EQS kunnen in uiterlijke zin een zekere anonimiteit worden verweten, maar daar is bij de nieuwe GLC geen sprake van.
Het interieur ademt een warme sfeer, maar de grote schermen zijn wel erg dominant aanwezig. Mercedes is apetrots op het zogeheten hyperscreen, maar menigeen zal het ‘ver over de top’ vinden. Of ‘saai’ omdat er alleen maar schermen zijn. Bovendien kan de als “superslim” aangekondigde AI-assistent niet overtuigen. Het is een zelflerend systeem en dat betekent dat de antwoorden aanvankelijk te wensen over zullen laten. Daar zit je als bestuurder niet op te wachten. Waarom is de assistent niet in één keer goed?
Testversie is de GLC 400 4Matic. Die heeft 2 elektromotoren, vierwielaandrijving, 489 pk en 800 Nm. In deze vorm sprint de GLC in 4,3 seconden naar 100 km/u. Later krijgt de 400 4Matic-uitvoering gezelschap van een minder krachtige uitvoering met een kleinere batterij en achterwielaandrijving. Verder komt er zeker ook een potentere, ultrasportieve AMG versie.
Conclusie
De eerste testbevindingen kunnen in één zin als volgt worden samengevat: een evolutie zonder 'r'. Dat klinkt enigszins als een teleurstelling, maar de nieuwe elektrische Mercedes-Benz GLC is wel degelijk een goede elektrische SUV. Hij is ouderwets comfortabel, prettig ruim (met name voor de passagiers achterin), heeft een goede bouwkwaliteit en is vriendelijk in de omgang. Met zijn veelzijdigheid verwijst hij de Audi Q6 e-Tron, die inmiddels 2 jaar oud is, duidelijk naar het tweede plan en dat geldt ook voor het indrukwekkende multimediasysteem en bedieningsconcept.
Keerzijde van de medaille is dat het stroomverbruik van de GLC 400 4Matic, ondanks alle inspanningen van Mercedes-Benz in de praktijk tegenvalt. Dat hij snel kan worden opgeladen, is slechts een schrale troost want het liefst stop je natuurlijk helemaal niet voor een laadstop.
Verder betekent het nadruk op comfort (dat met de optionele luchtvering inderdaad uitmuntend is en op een eenzaam hoog niveau staat) dat de rijeigenschappen weinig sportief en enigszins zweverig zijn, al weet de elektrische SUV dankzij zijn verfijnde onderstel wel op een sublieme wijze de bochten aaneen te rijgen. Een smet op de blazoen is dat het onderstel niet vrij van bijgeluiden is op een oneffen wegdek.
Per saldo is de elektrische GLC daarmee toch enigszins een gemiste kans, want anders dan de dynamisch sprankelendere BMW iX3 zorgt hij niet voor een revolutie in zijn klasse. Mercedes had dus gedurfder mogen zijn. Bovendien lijkt een prijsstelling van de GLC 400 4Matic (72.651 euro) boven iX3 50 xDrive niveau (70.584 euro) nogal ambitieus. Maar voor Mercedes-fans zal dat geen beletsel zijn. De nieuwe GLC is het equivalent van een warme kop koffie met melk: niet de meest opwindende, maar wel heerlijk van hoge kwaliteit en comfortabel, elke keer weer.
- 8