Komt er een elektrische Opel Astra? Ja. Nee. Kan zijn. In de slipstream van de nieuwe Peugeot 308 arriveert komend najaar ook een verse editie van de Opel Astra. Die wordt dan leverbaar met klassieke verbrandingsmotoren en als plug-in hybride. Volgt er ook een volledig elektrische variant? Niet onmiddellijk. En misschien zelfs helemaal niet.
Maar wellicht is dat helemaal geen slecht nieuws. Niemand kan momenteel beweren dat Opel een saai bestaan leidt sinds het in 2017 werd opgenomen door de PSA Groep. Sindsdien is het in Rüsselsheim gevestigde bedrijf relatief humorloos, maar met succes, omgevormd tot een winstgevende onderneming. Minder dan 4 jaar later creëerde PSA baas Carlos Tavares de nieuwe gigant Stellantis door ‘zijn’ concern te laten fuseren met Fiat Chrysler Automobiles. De belangrijkste taak voor Opel merkchef Michael Lohscheller is nu: de traditionele autofabrikant een zekere onafhankelijkheid tussen alle andere Stellantis merken laten bewaren.
Dat is waarschijnlijk geen baan waarvoor entertainmentvaardigheden zijn vereist. Maar: nieuwe producten als de Mokka laten zien dat ze creatief genoeg zijn in Rüsselsheim om de standaardingrediënten uit de schappen van het PSA bedrijf te gebruiken om een of twee autodelicatessen te creëren. Na de Mokka draait alles bij Opel nu om de nieuwe Astra. In het interne generatie-alfabet krijgt die de letter ‘L’ achter zijn naam. De nieuwe Astra verandert van oude General Motors technologie naar het PSA platform EMP2 en wordt zo de technologische tweeling van de Peugeot 308 én de nieuwe DS 4. Belangrijk voor de hoofdfabriek van Opel is dat met de generatiewijziging de Astra productie terugkeert naar Duitsland. Momenteel loopt de modelreeks in Groot-Brittannië en Polen van de band.
Het EMP2-platform werd ooit bij PSA geïntroduceerd als een ‘multi-energie architectuur’ en is deze belofte allang nagekomen: de Opel Grandland X en de Peugeot 3008 (plus de DS 7 Crossback) zijn ook op dit type onderstel gebaseerd en alle drie de SUV modellen zijn ook verkrijgbaar als high performance plug-in hybride (naast uitvoeringen met een de klassieke verbrandingsmotor). Lohscheller heeft in een interview bevestigd dat de volgende generatie Astra ook beschikbaar zal zijn als PHEV. En met het oog op de nieuwe PSE sportmodellen van Peugeot is ook een comeback van de GSi of misschien zelfs wel van OPC bij Opel denkbaar.
Als het om platforms gaat, zijn de Opel modellen Combo en de volgende generatie Astra broers en zussen. Theoretisch zou het zodoende mogelijk zijn om de elektrische aandrijving van de Combo voor de Astra te gebruiken. Maar valt er met de elektrische ingrediënten van een bestelwagen ook een smakelijke emissievrije personenwagen te creëren die kan concurreren met de Volkswagen ID.3? Dat is de hamvraag bij een volledig elektrische Opel Astra-e of soortgelijke Peugeot e-308. Technisch gezien zou het haalbaar moeten zijn, want het EMP2 platform is zoals gezegd niet alleen geschikt voor plug-in hybride techniek en verbrandingsmotoren, maar ook voor batterij elektrische aandrijvingen (BEV). Alle gesloten bestelwagens van Stellantis (Partner, Combo, Berlingo) zijn namelijk eveneens gebaseerd op de EMP2 architectuur en zijn ook allemaal verkrijgbaar als ‘BEV’.
Maar zowel bij Peugeot als bij Opel kan de pers zich vragen over dit onderwerp besparen. Meer dan de inzet van plug-in hybride techniek wordt officieel niet bevestigd. Het hullen in stilzwijgen is niet ongewoon: geen enkele fabrikant laat zich op het verkeerde moment in haar kaarten kijken. Maar de opstelling van Opel en Peugeot (en op een hoger niveau: Stellantis) heeft niet per se alleen met geheimhouding te maken, maar ook met de toekomstige technische positionering van de merken van het nieuw gevormde autoconcern en hun modelseries.
Maar laten we voorlopig bij de technische opzet van het EMP2 platform blijven. Alleen omdat het theoretisch mogelijk zou zijn om een op EMP2 techniek gebaseerde batterij elektrische Astra op de weg te zetten, wil nog niet zeggen dat het logisch zou zijn. Want: Wat van de productielijnen rolt bij PSA, of formeel ondertussen bij Stellantis als ‘BEV-EMP2′ voertuigen, zijn uitsluitend gesloten bestelwagens of de daarvan afgeleide gezinsversies , zoals de Opel Combo-e Life. Net als zijn broers en zussen heeft hij een lithium/ion batterij van 50 kWh tussen de wielen en onder de achterbank, die een elektromotor van 136 pk op de vooras aandrijft. Dit geeft de Combo een topsnelheid van 130 km/u en een WLTP actieradius van 280 kilometer. De dezelfde technische opzet kennen we ook van de Corsa-e, maar dan zit er 160 km/u en 337 WLTP kilometers in het vat. Al met al waarden waarmee je zowel in het B segment als voor wat betreft gezinswagens die zijn afgeleid van bestelauto’s kan thuiskomen.
Maar geldt dat ook voor modellen in het C segment? De Combo leert zoals gezegd dat het EMP2 platform geschikt is voor elektrische aandrijving. Daarop zouden ook compacte elektrische middenklassers van het merk Opel gebaseerd kunnen worden. Maar kijkend naar wat PSA aan materiaal in de schappen heeft liggen (een 136 pk sterke elektromotor en een 50 kWh accupakket) waarschijnlijk alleen als dat de instapversie van een elektrische Astra zou zijn. En dat is precies het punt. Tot nu toe ontbrak de schaalbaarheid van de elektrische aandrijving om de concurrentie uit Europa en Azië in het steeds meer competitieve segment van de compacte middenklassers bij te kunnen bijhouden. Stel dat de genoemde elektrische Astra qua prestaties tussenin de Corsa-e en Combo-e scoort. Dat betekent dat een topsnelheid van 145 km/u en een actieradius van 310 kilometer. Daarmee kan Opel de Volkswagen ID.3 niet van repliek dienen. Met andere woorden: ik ga er momenteel van uit dat Opel het voor de nieuwe Astra houdt bij de reeds aangekondigde lijst met verbrandingsmotoren en PHEV versies.
Wachten op een verdere ontwikkeling van de op het EMP2 platform gebaseerde elektrische aandrijving zal waarschijnlijk niet veel opleveren: aanpassing is te complex en te duur. Maar dit is waar strategie om de hoek komt kijken. Om als Stellantis wereldwijd succesvol te zijn, dient het nieuwe autoconcern zo min mogelijk platform te gebruiken die in zoveel mogelijk markten kunnen worden ingezet. Op dit moment zijn er enkele aanwijzingen dat het EMP2-platform bij Stellantis geen toekomst op de lange termijn meer heeft. Het werk aan een nieuw platform dat aanzienlijk meer flexibiliteit biedt als het gaat om elektrische aandrijvingen, begon reeds toen de PSA Groep nog niet gefuseerd was het Fiat Chrysler Automobiles. De architectuur genaamd eVMP (Electric Vehicle Modular Platform) herbergt de accu’s in de gehele voertuigvloer en levert daarmee capaciteiten tussen 60 en 100 kWh. Daarmee kan volgens de WLTP meetnorm een actieradius tussen de 400 en 650 kilometer worden gerealiseerd, afhankelijk van de opbouw. Heel belangrijk: het platform is ook ontworpen voor het gebruik van hybride versies en zou in de toekomst voertuigen door alle modellen uit het C- en D- segment gebruikt moeten gaan worden (middenklassers dus).
Omdat het eVMP platform pas in 2023 geschikt is voor serieproductie toepassing, is dit zoiets als de nagel aan de doodskist voor een elektrische Astra, althans met het oog op de komende generatie Astra L. Maar dat betekent niet dat wij van het idee van een de volledig elektrische Opel in het C segment afscheid moeten nemen. Tussen de Astra en Grandland X is er nog volop ruimte voor één of meerdere volledig elektrische cross-overs, die een veel groter verkooppotentieel hebben dan een klassieke hatchback, zeker met het oog op de internationale markten.
Is dat laatste aspect niet zo belangrijk? Natuurlijk wel! Niet voor niets heeft Opel baas Lohscheller meerdere keren aangekondigd dat ‘zijn’ automerk eindelijk de wereld in mag trekken. Dit zou moeten beginnen met een groot, op het eVMP platform gebaseerd vlaggenschip dat de legendarische modelnaam Monza zal erven. Opel denkt daarmee een succesvolle entree op de Chinese automarkt te kunnen maken. Het merk heeft immers dezelfde ‘heimat’ als het veel aanzien genietende Audi, BMW en Mercedes. In de slipstream is er echter voldoende ruimte voor diverse kleinere eVMP varianten.
Kortom, een Opel Astra-e kunnen wij de komende jaren vrijwel zeker uitsluiten. Hiervoor is een complexe en dure investering nodig voor de verdere ontwikkeling van het EMP2 platform en dat is voor Stellantis baas Carlos Tavares zeker niet bespreekbaar. Maar de Portugees, die extreem gefocust is op synergieën en winstgevendheid, zal zeker niets hebben tegen de ene of de andere compacte elektrische Opel op basis van de nieuwe eVMP architectuur. Zeker niet als het Duitse merk dan aan een succesvolle internationale expansie kan beginnen. Waarbij zelfs een comeback naar de Verenigde Staten niet valt uit te sluiten …