Nissan heeft haar Qashqai, die in februari 2021 op de markt kwam, stevig onder handen genomen. Vanzelfsprekend omvat de facelift een nieuwe neuspartij, maar de update omvat ook een royalere nieuwe uitrusting en meer optiemogelijkheden. Een test van de e-Power uitvoering moet antwoord geven op de vraag of de Qashqai na deze wijzigingen een betere koop is dan bijvoorbeeld een Tucson, Sportage of Tiguan.
Sinds de introductie van de eerste generatie Qashqai in 2007 is de cross-over een vaste waarde binnen het gamma van Nissan. We kunnen gerust spreken van een schot in de roos. Nu, 17 later, is de Qashqai nog altijd populair in Europa: sinds februari 2021 zijn er van de huidige, derde generatie al 350.000 exemplaren verkocht. Dit is voor Nissan echter geen reden om achterover te gaan leunen. De Japanners hebben hun kassucces een stevige make-over gegeven om de aandacht van de consument vast te houden.
De facelift is vooral te zien aan de nieuwe neuspartij. Was de Qashqai vóór de update een beetje een grijze mus om te zien, dat is nu zeker niet meer geval. Nissan heeft haar cross-over meer allure gegeven. Smaken verschillen natuurlijk, maar ik denk dat de facelift als geslaagd kan worden beschouwd. De Qashqai oogt van voren nu misschien nogal sterk als een Hyundai Tucson, maar aangezien die concurrent nóg meer fans heeft in Europa, kan je Nissan niet ongelijk geven dat zij zich juist door deze Koreaanse rivaal hebben laten inspireren.
De grille is nu veel prominenter aanwezig en waaiert uit in de koplampen. De randen van het luchtrooster kunnen in het donker ook verlicht worden. De led verlichting legt visueel een link met de bumper. De knipperlichten zijn voortaan van het dynamische type. Al met al is er sprake van een krachtigere uitstraling en dat geeft de Nissan een vleugje ‘premium’. Zoiets is natuurlijk nooit verkeerd in de concurrentiestrijd met de vele andere cross-over annex SUV modellen in het C segment.
Aan de achterkant zijn de wijzigingen minder ingrijpend. De lichtunits behielden hun vorm, al zijn ze nu transparant en hebben een andere indeling met 4 rode led elementen; een aanpassing die perfect past bij de fraaie Burgundy rode carrosseriekleur van mijn testauto. In het kader van de facelift heeft Nissan overigens ook een andere nieuwe koetswerkkleur aan het palet toegevoegd: Deep Ocean; een soort donkerblauw met een groenige ondertoon. Net zoals de bijgepunte Juke kan de Qashqai voortaan worden besteld als N-Design. Deze uitvoering is herkenbaar aan de in carrosseriekleur gespoten dorpels plus wielkasten en aan speciale 20 inch velgen.
Het grootste nieuws in het interieur is de montage van een groter touchscreen. Dit centraal geplaatste scherm zagen we al eerder in de Juke verschijnen. Het is 12,3 inch groot en reageert veel sneller op aanraking dan het oude display. Een primeur voor een Europese Nissan is dat de interface van het bijbehorende infotainment systeem voortaan op Android Automotive draait. Daardoor biedt het scherm een rechtstreekse (en bijzonder intuïtieve) toegang biedt tot verschillende Google-apps, waaronder Google Maps en Google Assistant. Nissan ging bij de adoptie van Google diensten echter niet zo ver als Polestar of Renault. De Japanse autofabrikant maakt nog steeds gebruik van haar Connect systeem (met eerlijk gezegd ietwat gedateerde graphics). Naast de fameuze Google Assistant die luistert naar “OK, Google” is ook Amazon Alexa nog steeds aanwezig. Nissan lijkt dus niet te hebben kunnen kiezen. Met als gevolg dat de Qashqai het allereerste model is met 2 stemassistenten. Laten we hopen dat dit niet ontaard in een hoogoplopende discussie.
Andere interieurwijzigingen vinden we in de categorie ‘bekledingsmaterialen’. Nieuwe stoffen, zoals microvezel (of Alcantara voor het dashboard van de duurdere uitvoeringen), fraaier ogende inzetstukken en de introductie van sfeerverlichting moeten ook hier voor een vleugje ‘premium’ zorgen. Met het ruimte-aanbod is niks mis, zeker niet als je het relatief compacte formaat van de Qashqai in ogenschouw neemt. Het meubilair heeft een nieuwe, diamantvormige bekleding in leer of similileer gekregen.
Nissan heeft de uitrusting opgewaardeerd met onder meer nieuwe toepassingen voor de Around View Monitor. Die 360-graden camera toont voortaan bijvoorbeeld niet enkel een bovenaanzicht, maar biedt daarnaast nu de keuze uit 8 verschillende kijkhoeken. Verder kregen het 12,3 inch grote display van het digitale instrumentarium een ‘minimal mode’ bij waarin alleen de meest essentiële rij informatie wordt getoond. Inderdaad: net zoals het Night Panel van Saab dat vroeger deed.
De waslijst aan rijhulpsystemen en -assistenten werd verfijnd en aangevuld met zaken als snelheidswaarschuwing, een rijstrook assistent en bestuurdersmonitoring. Vermeldenswaard is vooral dat het niet langer noodzakelijk is om elke keer dat je wegrijdt akoestische signalen waar je geen prijs op stelt (maar waarvan de aanwezigheid wel door ‘Brussel’ verplicht is gesteld) een voor een uit te zetten. De eigenaar van de Qashqai kan zijn eigen voorkeuren voortaan opslaan en die met 2 drukken op een knop op het stuurwiel oproepen. Wat een weldaad!
Onder de motorkap heeft Nissan niets veranderd. Dit betekent dat de Qashqai als vanouds standaard wordt geleverd met een 1,3 liter grote 4 cilinder motor die voorzien is van mild hybride techniek op basis van een 12 volt systeem. De 140 pk variant is er alleen met een handgeschakelde 6-bak. De uitvoering met 158 pk kan optioneel met een CVT worden gecombineerd. Duidelijk krachtiger is de Qashqai met e-Power techniek. Nissan heeft veel werk gemaakt van deze innovatieve aandrijfvorm waarbij een 1,5 liter 3 cilinder motor (met variabele compressie) enkel als stroomleverancier fungeert. Het contact met de voorwielen wordt verzorgd door een 190 pk / 330 Nm sterke elektromotor. De technische opzet is dus net even anders dan wij van hybride modellen gewend zijn en vanuit milieu-perspectief is eerlijk gezegd niet duidelijk waarom: de Qashqai e-Power stoot 117 à 120 gram CO2 per kilometer uit en dat is meer dan bijvoorbeeld de 200 pk sterke Renault Austral Full Hybrid of de Toyota C-HR 1.8/2.0 Hybrid doet.
De echte winst lijkt hem te zitten in de werkingsstilte van de e-Power aandrijflijn. Tenzij jij de Qashqai vol op zijn staart trapt. Dan zal de benzinemotor een grote keel opzetten. Maar ondraaglijk wordt het nooit. Nissan heeft, en bovendien in het kader van de facelift de geluiddemping bij de Qashqai verbeterd. Dat is vooral merkbaar op de snelweg, want kleine aerodynamische ingrepen resulteren in minder windgeruis. Ook dringt er minder rumoer van de banden door in de cabine. Japanse autofabrikanten hebben de reputatie niet zo te letten op rolgeluiden, maar Nissan dus wel. In het kader van het opkrikken van het comfortniveau werd daarnaast in de zijruiten wat dikker glas gemonteerd.
Is een cross-over per definitie een allemansvriend? De naam van dit carrosserietype zou dat kunnen impliceren. In ieder geval kleurt de Nissan qua weggedrag en comfort keurig binnen de lijntjes. Hetgeen betekent dat dit geen gooi-en-smijt karretje is maar wel een auto die gebruiksgemak laat prevaleren. Wat overigens niet betekent dat de Qashqai niet prettig rijdt. Koetswerkbewegingen worden keurig onder controle gehouden terwijl de besturing zich kenmerkt door voldoende precisie en gevoel.
De Qashqai staat dus sowieso stevig in zijn schoenen, maar rijdt in de geteste e-Power uitvoering extra aangenaam. Die versie beschikt namelijk over een e-Pedal modus waarin de Nissan krachtig genoeg op zijn elektromotor remt om het gedrag als ‘one pedal driving’ te kunnen kwalificeren. Voor vertragingen hoef je dus alleen maar met het gaspedaal te ‘spelen’ en dat is met name in files bijzonder aangenaam.
De energie die op deze manier wordt gerecupereerd, wordt opgeslagen in een 1,8 kWh batterij. Daardoor hoeft de benzinemotor minder hard te werken bij de stroomvoorziening. en dat heeft een gunstig effect op het benzineverbruik. Tijdens de test op de bochtige en heuvelachtige wegen in de buurt van het Portugese Faro verstookte ik 6,4 liter per 100 km. Dat is natuurlijk geen recordwaarde, (Nissan spreekt in de folder zelf van 5,1 liter) maar gelet op de aard van het parcours én het gewicht van de Qashqai e-Power (1.687 kilogram) is dat toch een prima resultaat. Maar een benzineverbruik op plug-in niveau biedt de Nissan niet. En reken er niet op dat je met deze Qashqai (straks) emissievrije milieu zones mag betreden.
Conclusie
De Qashqai deed voor zijn facelift al weinig verkeerd, maar leek vooral op te vallen met zijn onopvallendheid. De geslaagde facelift geeft meer smaak aan deze Nissan. We kunnen gerust spreken van een grondige renovatie. De nieuwe neuspartij staat de Qashqai uitstekend en de manier waarop het interieur is opgewaardeerd, kan ook als succesvol worden beschouwd: de cross-over die dit genre heeft uitgevonden, werd daar ook comfortabeler van. Dankzij de e-Power aandrijflijn is de Qashqai stil (veel Duitse premium merken kunnen hier een voorbeeld aan nemen ...), zuinig en aangenaam in de omgang, maar een concurrent voor bijvoorbeeld de vernieuwde Ford Kuga of Peugeot 3008 Hybrid 195 is de Nissan niet. Daar staat tegenover dat de Qashqai e-Power (fors) goedkoper is: er kan worden ingestapt voor 42.540 euro.
- 8