Autofabrikant Stellantis heeft bekendgemaakt dat topman Carlos Tavares ontslag heeft genomen. Hij verlaat het bedrijf direct. Wie hem opvolgt, is nog niet bekend.
Stellantis, de vierde grootste autofabrikant wereldwijd, kampt onder meer met ingezakte verkopen in de Verenigde Staten en China. Ook in Europa is sprake van een fors verlies aan marktaandeel. De beurskoers is de afgelopen maanden daardoor met bijna 40 procent gedaald. Stellantis moest in september nog een winstwaarschuwing afgeven. In het derde kwartaal verkocht Stellantis 20 procent minder auto’s en zag het bedrijf zijn omzet met ruim een kwart kelderen.
Het besluit van Tavares is volgens bestuurslid Henri de Castries het resultaat van “verschil in standpunten” tussen de topman en de Raad van Bestuur; met name voorzitter John Elkann. Tavares’s contract liep nog door tot januari 2026, maar eerder was al duidelijk geworden dat de topman aan het einde van zijn termijn zou vertrekken bij het autoconcern. Hij geldt als de grondlegger van Stellantis omdat het door hem geleide Peugeot SA in 2021 fuseerde met Fiat Chrysler Automobiles.
Autointernationaal.nl plaatste toen al vraagtekens bij de mededeling dat Tavares nog tot 2026 zou aanblijven. Het niet-verlengen van een contract is zo’n sterk teken van gebrek aan vertrouwen dat Tavares feitelijk vleugellam was geworden. Immers, zijn gezag was volledig ondermijnd. Bij elke discussie over de koers van Stelllantis, zou hij aan het kortste eind trekken (“wat doet jouw mening er nog toe- jij gaat toch weg”).
“Onze dank gaat uit naar Carlos voor zijn jarenlange toegewijde dienst en de rol die hij heeft gespeeld bij de oprichting van Stellantis”, schrijft Elkann nu. “Hij heeft ons geholpen om een wereldleider in onze branche te worden”. De mededeling van Elkann is huichelachtig omdat beiden ruzie hadden over de koers van Stellantis. De familie van de bestuursvoorzitter wordt momenteel in eigen land (Italië) overigens verdacht van grootschalige belastingfraude. Dat Elkann nu, hangende het onderzoek, zijn taken niet neerlegt, doet de nodige wenkbrauwen fronsen. Blijkbaar vindt hij het wel nodig om anderen (Tavares) de maat te nemen, maar gelden dit soort regels niet voor hem.
Het proces om de nieuwe zogeheten Chief Executive Officer te benoemen, is in volle gang. Stellantis verwacht dat er in de eerste helft van 2025 wat dit betreft witte rook zal komen. Tot die tijd zal een nieuw interim comité worden opgericht. Elkann (tweede foto) gaat daar leiding aan geven. In de wandelgangen is de naam van Luca de Meo al diverse keren genoemd. Die heeft de afgelopen jaren Renault weer flair weten te geven. De Meo ligt goed bij Elkann omdat zij beiden dezelfde Italiaanse nationaliteit hebben.
Stellantis is opgericht in 2021 en produceert auto’s van meerdere merken, waaronder Alfa Romeo, Citroën, Fiat, Jeep, Opel, Peugeot. Aanvankelijk was het leiderschap van Tavares een groot succes omdat hij de winstgevendheid flink heeft weten te verbeteren. Maar de laatste tijd is steeds duidelijker geworden dat dit ten koste is gegaan van de kwaliteit van diverse automodellen. Daardoor heeft de marktintroductie van de nieuwe Citroën ë-C3 allerlei butsen opgelopen. Jongste voorbeeld is de Peugeot 308 Hybrid 136 waarvan het onderstel kan scheuren.
Daarnaast zijn er op merkniveau strategische blunders begaan. Zo zijn bij Lancia de verkopen ingestort door alle bestaande klanten (i.e. Italianen die zich de circa 20.000 euro kostende oude Ypsilon konden veroorloven, maar niet de afgerond 50 procent duurdere opvolger). Verder was Tavares blind voor het feit dat Opel alleen op haar thuismarkt kan overleven met een model uit de hogere middenklasse in haar gamma. Dat model ontbreekt sinds het saneren van de Insignia. Een rentree in de hogere middenklasse, die het hart van de Duitse automarkt vormt, is uitgesteld tot 2026. Tavares weigert bovendien Maserati te verkopen, terwijl dit merk (afgezien van de op de Alfa Romeo Stelvio gebaseerde Grecale) voor geen enkel synergie-effect met andere familieleden van Stellantis zorgt.
De verwachting is dat de opvolger van Tavares wel direct op zoek gaat naar een koper voor Maseati. Hoog op de agenda staan ook het gladstrijken van de plooien met de Noord-Amerikaanse vakbonden plus dealers, en met de Italiaanse regering, want die wist Tavares ook tegen zich in het harnas te jagen. Qua talent om ruzie te maken, wordt de gevallen topman ook wel omschreven als een ‘Ghosn Light’.