Opel heeft de modelnaam Frontera afgestoft met als doel die te gaat gebruiken voor de opvolger van de Crossland. Dat werpt de vraag op of er sprake is van een totaal ander type auto. Zo niet, dan had Opel de moeite van een naamwijziging zich beter kunnen besparen. Dus de centrale vraag bij deze test is: is de Frontera een totaal ander type dan de Crossland? En zo ja, zullen de bestaande klanten van dit laatste Opel model zich nog thuis voelen in de nieuweling?
Het eerste wat opvalt aan de Frontera is dat hij met bijna 4,4 meter carrosserielengte een halve klasse groter is dan de 4,23 meter lange Crossland. Daardoor is het mogelijk om in 7-zits uitvoering te bestellen. Dee optie bestond bij de Crossland niet. Verder zijn er ook heel andere aandrijflijnen beschikbaar. Niet alleen een volledig elektrische variant, maar ook een mild hybride uitvoering. Deze upgrade doet vermoeden dat de Frontera flink duurder is dan de Crossland, maar dat is niet het geval. Er kan al voor 30.999 euro worden ingestapt in de nieuwe Opel. Je krijgt dan direct een versie met automatische transmissie. Voor een soortgelijke Crossland diende 33.149 euro te worden betaald.
Opel kan de Frontera voor een relatief scherpe prijs aanbieden omdat het model nauw verwant is aan de Citroën C3 Aircross. Dat scheelt fors in de ontwikkelingskosten. De Frontera is niet alleen fors groter dan de Crossland, maar oogt ook een stuk stoerder. Dat komt doordat hij minder rondingen heeft. Door zijn meer hoekige bouw oogt de Frontera ook avontuurlijker en dat past natuurlijk prima bij een SUV. De basisuitvoering Edition wordt geleverd met witte, stalen 16 inch velgen die de nieuwe Opel enerzijds een retro uitstraling geven, maar anderzijds ook nogal basic ogen.
Gelukkig kan de Frontera ook als GS worden besteld. Die beschikt niet alleen over lichtmetalen velgen, maar ook over een dak dat in een contrasterende kleur is uitgevoerd. Aan de voorkant zien we het merk-karakteristieke Vizor frontje en een onderscheidende led lichtsignatuur.
De combinatie van een hoekige carrosserie met de 2,67 meter lange wielbasis zorgt voor een ruim en goed toegankelijk interieur. Dit betekent dat 4 volwassenen van 1,85 meter comfortabel in de nieuwe Frontera kunnen zitten.
Ook de kofferbak is met 460 liter best fors. Indien de achterbank leuning wordt neergeklapt, is er voor 1.600 liter aan bagageruimte beschikbaar. Tegen meerprijs (800 euro) kan de mild hybride uitvoering van de Frontera worden getransformeerd tot een 7-zitter. Deze optie is niet beschikbaar voor de elektrische variant van de nieuwe Opel. Helaas maken diverse koetswerkpanelen een nogal blikkerig geluid. Met name de achterklep maakt daardoor een weinig degelijke indruk.
In het interieur van de Frontera overheersen grijze en zwarte tinten, maar van een kille ambiance is geen sprake omdat Opel gebruik heeft gemaakt van aangename materialen. De hoeveelheid hard plastic valt mee. De digitale Pure Panel multimediamodule (met 10 inch display) zorgt voor een moderne touch en zowel het stuur en als het dashboard hebben een geslaagde vormgeving. Bovendien scoort de Frontera punten met tal van handigheidjes, zoals elastiek aan de zijkant van de centrale bekerhouders waarin een tablet past. Er zijn ook kleine opbergvakjes aan de bovenkant van de voorstoelen, waarin de achterin zittende passagiers hun smartphone kunnen plaatsen.
Een belangrijke troef van de Opel zijn ook de zeer comfortabele Intelli-Seats, maar een deceptie kan de klassieke contactsleutel zijn. En de achterbank biedt de Frontera verrassend veel plaats, zelfs voor 2 volwassenen of 3 tieners na hun groeispurt. Een neerklapbare armsteun ontbreekt echter.
De bediening van de Frontera is mede daardoor evenwel kinderspel. Ook omdat ingewikkelde software of complexe menu’s ontbreken bij het aanraakscherm. Wil jij de vervelende snelheidswaarschuwing uitschakelen, dan volstaat het om de ADAS-knop 5 seconden ingedrukt te houden. De Edition basisversie wordt geleverd zonder radio, maar de klant krijgt dan wel een houder om de smartphone via bluetooth aan de Opel te koppelen, waardoor men digitaal muziek kan streamen. Voor een intuïtieve bediening zijn er de knoppen op het stuur. In het kader van de veiligheid is de Frontera standaard uitgerust met een uitgebreid Safety Pack. Dat omvat een in diepte plus hoogte verstelbaar stuurwiel, cruise control, led koplampen, handbediende airco en diverse USB aansluitingen.
Getest werd de mild hybride uitvoering van de Frontera. Die beschikt over de bekende, maar herziene turbobenzine 3 cilinder 1,2 liter die gekoppeld is aan een 6-traps automaat met dubbele koppeling en een 48 volt systeem. Voorlopig is er één specificatie beschikbaar: een uitvoering met 136 pk en 230 Nm. In deze vorm zit de Frontera in 8,4 seconden vanuit stilstand op 100 km/u. Dat maakt hem voldoende vlot. Later volgt nog een 100 pk en 205 Nm sterke variant. Die heeft voor de standaardsprint (0 tot 100 km/u) 10,4 seconden nodig. Voor beide specificaties geeft Opel een gemiddeld verbruik van 5,4 liter benzine per 100 kilometer op voor de benzinemotor die stil en vrij van trillingen is (althans voor een 3 cilinder). De standaard 6-traps eDCT automaat is niet de snelste in zijn soort, maar dat verwacht je ook niet in een gezinswagen. De Frontera komt ook als Electric op de markt. Die beschikt over een enkele elektromotor van 113 pk en 125 Nm. Een relatief klein batterijpakket van 44 kWh houdt het totale gewicht van de Frontera onder controle: als Electric weegt hij 1.514 kilo versus 1.344 kilo voor de Hybrid uitvoering. Toch is de elektrische versie op papier bepaald geen sprinter want vanuit stilstand naar 100 km/u accelereren duurt 12,1 seconden. In de praktijk voelt de Frontera Electric namelijk veel vlotter aan dan zijn prestatiecijfers doen vermoeden. De topsnelheid is begrensd op 140 km/u. Het WLTP bereik bedraagt 305 kilometer. Opladen kan men met 7,4 kW (AC) en 100 kW (DC). Dit betekent dat je 26 minuten nodig hebt om het accupakket van 20 procent naar 80 procent op te laden. Opel komt in 2025 overigens met een Frontera met een 54 kWh grote batterij waarmee de actieradius stijgt naar 400 km.
Op comfortgebied scoort de Frontera niet alleen punten met zijn goede meubilair, maar ook met zijn prettig afgestelde wielophanging die goed overweg kan met oneffenheden in het wegdek. Sportief kan je het rijgedrag van de Frontera evenwel niet noemen. Op een hogere snelheid zal de carrosserie om zijn lengteas gaan rollen. Daarnaast is er dan sprake van een sterker wordend onderstuur. Maar bij een brave rijstijl zal de Frontera zich ontpoppen als een ontspannen reisgenoot. Dan kan ook het meest worden geprofiteerd van het zeer volwassen onderstel van de Opel en van de perfecte communicatie tussen het wegdek en de besturing. Afgaande op het degelijke veercomfort en de dynamische eigenschappen, hoeft de Frontera een confrontatie met SUV modellen die 10.000 euro duurder zijn niet uit de weg te gaan. Alleen het gebrek aan power vraagt dan om daadkracht, want je moet het gaspedaal stevig indrukken om de Frontera in beweging te krijgen. Zeker als er passagiers op de achterbank zitten en de kofferbak vol bagage zit. Dat verstoort de rust aan boord wel enigszins, ook omdat de benzinemotor een roffel gaat produceren als hij toeren moet maken en de elektromodule van de hybride techniek met een fluittoon laat horen dat hij alles uit de kast aan het halen is. De Frontera Electric is stiller, maar mist power op de snelweg.
Conclusie
Zoals gezegd is de Opel Frontera scherp geprijsd. Tegelijkertijd is de standaarduitrusting mooi compleet. Gelet op het feit dat de Frontera Electric 500 euro goedkoper is dan de Hybrid uitvoering, zou ik voor die variant gaan, ook omdat de Opel dan stiller is. Maar je moet dan wel een zeer bescheiden motorvermogen en een kleine actieradius op de koop toe nemen. Ook de laadprestaties van de Frontera Electric zijn niet bijzonder. De kaarten kunnen daarom anders liggen zodra de 100 pk sterke hybride uitvoering leverbaar wordt, want die versie gaat waarschijnlijk slechts 29.199 euro kosten.
De nieuwe Frontera is goed doordacht, rijdt best comfortabel (afgezien van de geluiden die de aandrijflijn produceert als de Opel aan de bak moet) en maakt een goede kwaliteitsindruk. De prestaties zijn echter bescheiden en de rijeigenschappen zijn verre van sportief. Ook zet de Frontera in technologisch opzicht geen nieuwe standaard. De grotendeels identieke Citroën C3 Aircross is over de hele linie goedkoper, maar is ook eenvoudiger aangekleed.
Betekent dit dat Opel met de Frontera op de goede weg is? Daar heb ik eerlijk gezegd toch mijn twijfels over. De Frontera lijkt prima geschikt te zijn om de interesse van gezinnen te wekken die de hand op de knip moeten houden, maar dit is geen auto waar het hart van klanten op de thuismarkt sneller van gaat kloppen. Opel moet het door de bank genomen hebben van degelijke middenklassers. De nieuwe Frontera voldoet niet aan dat plaatje omdat hij een te duidelijk budget karakter heeft. Dacia heeft weliswaar veel succes met haar positie onderaan de prijsladder, zodat het begrijpelijk is dat Stellantis haar merken Citroën en Fiat de opdracht geeft om met een antwoord te komen. Maar Opel? Dat moet toch bovenal een automerk zijn dat zich profileert als volwaardig alternatief voor Volkswagen; een plek die Peugeot voor zichzelf opeist. Het gevolg is dat er nu geen eind komt aan het marktaandeelverlies bij Opel. Dat is op de lange termijn dodelijk. Hopelijk weekt de nieuwe CEO van Stellantis Opel weer los van Citroën en mag zij weer modellen gaan ontwikkelen die VW rijders jaloers maken. Want dat is de Frontera beslist niet.
- 7