Veel luxe, weinig knoppen: test Volvo ES90

Na de voor een Volvo schokkend gebruiksonvriendelijke EX30 en het vertraagde marktdebuut van de EX90, hoopte Volvo dat de lancering van de ES90 wél vlekkeloos zou verlopen. Dat is niet helemaal gelukt want de gekozen carrosserievorm (een liftback) deed nogal wat stof opwaaien. Waarom geen praktische stationwagen (EV90) meer, naast een klassiek gelijnde sedan waarin het achterin (spoiler alert) wél lekker zitten is?

Afijn, de keuze voor een liftback als carrosserievorm heeft wel een fraaie auto op geleverd met een design dat door Bentley inmiddels is gekopieerd voor haar toekomstige modellen. Een beter compliment kan je niet krijgen. Rijdt de ES90 net zo goed als hij er uit ziet? Een test van de Single Motor variant geeft een antwoord op die vraag.

Volvo spreekt zelf overigens van een “fastback”. Dat klinkt meer sexy dan ‘liftback’. In vergelijking met klassieke 5-deurs modellen staat de ES90 wat hoger op zijn poten, waardoor hij extra bodemvrijheid biedt. Daarmee valt hij in dezelfde categorie als de BMW 6-serie GT, de Citroën C5 X, de nieuwe DS Numéro 8 en de Peugeot 408. De DS moet zich nog bewijzen, maar de rest van deze hoge 5-deurs modellen was/is niet bijster succesvol. Laat de ES90 zien dat het verkoop technisch ook anders kan?

Gelukkig zal het design van de ES90 waarschijnlijk niet voor veel controverse zorgen. De exact 5 meter lange liftback (sorry Volvo) oogt ondanks zijn aparte silhouet als een geslaagde combinatie van elegantie, enige stoerheid en sportiviteit. Daar zorgen zijn gewelfde motorkap, zijn ‘schouders’, de brede wielkasten en de grote wielen voor (met 20 tot 22 inch velgen), evenals de Thor’s Hammer koplampen de C-vormige achterlichten (met extra led elementen naast de achterruit) en de opvallende behuizingen van de buitenspiegels.

Je ziet meteen uit welke broek de ES90 geschud is want elke lijn van het carrosseriedesign schreeuwt ‘Volvo’. En toch ook wel ‘Polestar’ want de proporties van de ES90 doen in profiel duidelijk aan die van de Polestar 2 denken. Ook dat model wordt door de fabrikant omschreven als een fastback. En beide modellen hebben een opgehoogd koetswerk om plek te creëren voor het accupakket in de sandwichstructuur in de wagenbodem.

Dankzij de lange wielbasis van 3,1 meter is er achterin sprake van een royale zitruimte. Achterin valt het zitcomfort desondanks tegen omdat de zitting van de bank te laag is geplaatst. Voordeel van dit nadeel is dat er wel voldoende hoofdruimte is, ondanks de schuin aflopende, coupéachtige daklijn. Voorin monteert Volvo gelukkig fraaie stoelen.

Alle inzittenden kunnen genieten van het (optionele) elektro-chrome panorama dak met een regelbare transparantie. Zij worden ook in de watten gelegd met 25 luidsprekers die horen bij het audiosysteem van Bowers & Wilkins (optie). Daarmee verander je de ES90 in een kleine concertzaal. Ik heb zelden in een testauto zo’n fraaie klank gehoord. Een speciale vermelding verdient de Abbey Roads Mode, die de akoestiek simuleert van de fameuze opnamestudio waar sterren zoals Pink Floyd, Oasis en natuurlijk The Beatles kind aan huis waren. Genieten kan je bij momenten ook van de stilte want dankzij het dikke glas van de ruiten beschikt de Volvo over een uitzonderlijk goed geïsoleerd interieur. Dat is extra knap want de zijramen beschikken niet over een frame.

Het dashboard krijgt de maximum waarderingsscore wat sfeer en gezelligheid betreft want de interieur designers van Volvo zijn erin geslaagd om een minimalistisch ontwerp toch een warme en welkome uitstraling te geven, en om de cabine van de E90 haast huiselijk te doen aanvoelen. Bovendien zijn er biologisch verantwoorde materialen gebruikt, want net zoals veiligheid is ook duurzaamheid een dingetje bij de Zweedse autofabrikant.

Met een inhoud van 424 liter heeft de kofferbak een tegenvallend formaat. Dat er niet meer plek is voor bagage komt door de nogal hoge vloer. Gelukkig bevindt zich daarin nog een opbergruimte voor laadkabels. Die kan men eventueel ook voorin kwijt, want daar is er nog een frunk. Weliswaar slechts 33 liter groot, maar toch. De achterbank kan in aparte delen worden neergeklapt. Dat is handig als er lange voorwerpen vervoerd moeten worden. En het vergroot de totale laadcapaciteit tot 1.427 liter.

De ES90 beschikt over een heel stijlvol interieur dat afgewerkt is met bijzonder fraaie materialen, maar het is jammer dat men voor vrijwel alle functies het centrale, verticaal in het dashboard gemonteerde scherm moet gebruiken. Dat 14,5 grote display van het op Android Automotive draaiende infotainmentsysteem oogt daardoor nogal druk. Zelfs het verstellen van de buitenspiegels moet via het display! Volvo, zoiets staat toch haaks op de door jou gepropageerde veiligheid? Je moet de betreffende functie eerst selecteren en dan met knoppen op het stuurwiel aan de slag gaan. Dat is ronduit onhandig! Klassieke knoppen blijven dus handiger.

De bestuurder heeft een compact display dat dienst doet als digitaal instrumentarium. Het scherm is niet altijd even goed leesbaar, maar gelukkig is er het head-up display, dat de meest essentiële informatie op de voorruit projecteert, als alternatief.

Het ontgrendelen en ook starten van de ES90 kan dankzij de Digital Key Plus functie via een telefoon; technologie met een hoog gadgetgehalte dat inmiddels gemeengoed is geworden en onder meer als voordeel heeft dat de Volvo op deze manier eenvoudig met verschillende personen gedeeld kan worden. Ook van de partij is de Nvidia Drive AGX Orin-processor die de rekenkracht van het centrale computersysteem aanzienlijk vergroot. Het zorgt voor een sneller en intelligenter beheer van (onder meer) de prestaties van de batterij en de sensorgegevens voor de actieve veiligheidssystemen. De voorruit van de ES90 is voorzien van de reeds van de EX90 bekende LiDAR. Daarmee worden afstanden gemeten door het uitsturen van laserpulsen en creëert door het terugkaatsende licht een relatief nauwkeurig ‘beeld’ van de omgeving en alle objecten die erin vertoeven. Helaas is de technologie vooralsnog niet voldoende geperfectioneerd om als ‘betrouwbaar’ te kunnen worden bestempeld.

Praktische toepassingen zijn er dan ook nog niet. Volvo verzamelt er in een soort leerproces wel al volop gegevens mee. Gelukkig biedt dat wel enorme perspectieven voor het verhogen van de actieve veiligheid en de verdere evolutie van autonoom rijden. Volgens de ingenieurs met wie ik de software problemen van het door de liDAR gestuurde ecosysteem besprak, zorgt de voortdurende datacollectie van verkeerssituaties en de gedragingen van de bestuurders ervoor dat de ES90 elke dag slimmer wordt. Ondertussen zijn er nog diverse radars, sensoren en camera’s die over de auto, zijn inzittenden en andere weggebruikers waken. Die lieten zich tijdens de test niet op noemenswaardige fouten betrappen. En dat is opmerkelijk, want het uitgestippelde parcours loodste de 5 meter lange ES90 door nauwe straatjes in Monaco, waar scooters net zo’n schrikbewind lijken te voeren als Hamas in de Gaza strook.

Volvo levert de ES90 als Single Motor met een systeemvermogen van 333 pk, als Twin Motor (456 pk) en als Twin Motor Performance (liefst 680 pk sterk). De basisversie heeft een batterij van (netto) 88 kWh. De ES90 met 2 motoren beschikt over een accu van 102 kWh. Tijdens de test in de regio van Monaco en Nice kwamen ik uit op een stroomverbruik van 18 kWh/100 km. Dat is een redelijke waarde, al geeft Volvo zelf 15,9 kWh/100 km op. Ondanks dit verschil is de ES90 geen zuipschuit, ondanks zijn hoge gewicht. Dat het stroomverbruik binnen de perken blijft, is mede te danken aan de gunstige luchtweerstand coëfficient van 0,25. Die waarde maakt van de ES90 de meest gestroomlijnde Volvo ooit. Testauto was de Single Motor variant. Volvo belooft daar een rijbereik van 651 km voor. Dankzij 800 volt technologie is snel opladen tot 310 kW mogelijk. Dat is niet slecht voor een instapversie. Ruim 20 minuten volstaat om de batterijcapaciteit van 10 naar 80 procent te brengen (voor de grotere accu met een rijbereik van 700 km is dat zelfs 350 kW; 10 minuten volstaan dan voor 300 km extra).

Zoals gezegd is de ES90 een zware jongen, maar dat voel je tijdens het rijden nauwelijks. De luchtvering (een optie) zorgt voor een rijcomfort op hoog niveau en het SPA2 onderstel met actieve dempers lijkt geen moeite te hebben met een dynamische rijstijl. Toch blijft het aantal instelmogelijkheden beperkt, met naast een default modus enkel nog een wat strakkere, enigszins houterig aanvoelende sportstand (die Volvo gewoon ‘Firm’ noemt).

Ook de stuurinrichting heeft een dynamische modus, maar die vergroot enkel de weerstand en niet het gevoel. Aangezien we hier te maken hebben met een Volvo, is dat helemaal okay. Dit automerk associeer je nou eenmaal met een wat gezapige manier van voortbewegen. Sportief ingestelde bestuurders komen beter aan hun trekken bij zustermerk Polestar, dat dezelfde bouwstenen gebruikt om een dynamischer geheel te construeren.

Mede dankzij 480 Nm kan de Single Motor variant in 6,6 seconden de standaardsprint (van 0 naar 100 km/u) uitvoeren. Dat is ruimschoots snel genoeg om de rest van het verkeer steevast een stapje voor te blijven. Noodzaak om dieper in de buidel te tasten voor een Twin Motor uitvoering is er dan ook niet, tenzij jij vierwielaandrijving een must vind, of extra trekcapaciteit (tot 2.000 kilo) nodig hebt. Zoals bij elke moderne Volvo is de topsnelheid begrensd op 180 km/u.