Bij ons is het model voltooid verleden tijd, maar in de Verenigde Staten is de Honda Accord nog steeds een vooraanstaande speler op de automarkt. Je kan zonder al te veel overdrijven stellen dat daar naar een nieuwe editie net zo halsreikend wordt uitgekeken als wij een volgende generatie Golf verwelkomen. Logisch, want beide modellen zijn al decennialang in de top van de (regionale) verkoopstatistieken te vinden.
Amerikanen kunnen voor het modeljaar 2018 rekenen op een compleet nieuwe Accord. Die zal niet meer leverbaar zijn met een atmosferische V6, maar krijgt in plaats daarvan de motor van de Civic Type R. Niet in 320 pk configuratie, maar aangepast aan het karakter van een burgerlijke sedan. Concreet betekent dit een kleinere turbo, een extra balans as en afstelling op normale benzine. Onder de streep blijft er 260 pk over, terwijl er bij 1.750 toeren 340 Nm aan koppel beschikbaar is. Voor wie ook met minder toe kan, komt er ook een 1,5 liter uitvoering van de nieuwe Accord met de motor van de gewone Civic. Derde aandrijfvariant wordt een hybride versie.
Transmissienieuws is er ook. Zo wordt de volgende generatie Accord leverbaar met een 10-traps automaat. En de handbak met 6 versnellingen maakt een comeback in de Amerikaanse uitvoering. Honda is zó overtuigd van de schakelkwaliteit van deze transmissie, dat zij denkt dat de voorliefde in de Verenigde Staten voor alles wat een automaat heeft ineens relatief zal worden. Amerikanen met benzine in hun bloed zouden wel eens razend enthousiast kunnen worden over de handbak optie, zo gokt Honda.
De nieuwe Accord wordt langer, breder en lager dan de huidige generatie. Met name de lagere motorkap valt op. Dat is het voordeel als je geen ruimte meer voor een V6 hoeft te reserveren. De cabine is iets verder naar achteren geplaatst om de nieuwe Accord een sportieve uitstraling te geven. Ook de gemeen ogende koplampen dragen daar aan bij. Voorin is er opvallend veel ruimte. Dat is te danken aan het feit dat Honda de werkplek rond de bestuurder niet volgestopt heeft met een dikke middenconsole of een dik deurpaneel met tal van bedieningsknoppen.
Er kon worden gereden met een prototype van de nieuwe Accord. Die maakt vooral indruk met zijn excellente besturing: licht, direct en snel. Haast een Civic Type R in gezinsverpakking. Wat niet toevallig is, want beide Honda modellen maken gebruik van hetzelfde type onderstel. De motor zelf is er eentje van ‘dertien in een dozijn’: hij voelt net zo aan als elke andere moderne 4 cilinder turbokrachtbron. Snel is de Accord in 2,0 liter vorm wel. Trap je het gaspedaal in, dan krijg je een lekkere duw in de rug. De motor draait als een naaimachine prachtig rond, maar er is ook akoestisch genot dankzij een sportief uitlaatgeluid. De motor is bij 200 km/u net zo stil als stationair.
Als de automaat alleen hoeft op de schakelen, dan doet hij dit snel en naadloos. Maar de transmissie heeft de neiging om op constant snelweg tempo direct de hoogste versnelling op de zoeken. Daar is hij, met het oog op een zo laag mogelijk verbruik, op geprogrammeerd. Leuk, maar als je wilt accelereren, dan doet de Accord niet direct wat je wil. Ten eerste moet de automaat een lagere versnelling in stelling brengen en dan is er nog de turbo die op stoom moet komen. Dat kan rijden in deze Honda wat minder relaxt maken dan zijn uitstraling doet vermoeden. Maar goed, de verkoop van de nieuwe Amerikaanse Accord start pas over een klein half jaar. Dat geeft Honda tijd om nog wat de sleutelen aan de aandrijflijn. En gegeven de technologische knowhow van de Japanners, zullen zij zeker deze afstellingnoot kunnen kraken.