Tijdens vakanties worden de meeste beslissingen genomen om uit te kijken naar een nieuwe werkgever. De afhandeling van de huidige leasewagen kan financiële kopzorgen opleveren.
Uit onderzoek van de Vereniging Zakelijke Rijders, waarover Automobiel Management bericht, blijkt dat de gemiddelde afkoopsom 11.000 euro bedraagt, terwijl deze 4.991 euro behoort te zijn. Uit het onderzoek blijkt dat de opgelegde afkoopsom regelmatig meer dan het dubbele bedraagt dan wat de daadwerkelijke kosten zijn.
De officiële definitie van een leasewagen is: “een auto die ter beschikking is gesteld aan de werknemer voor een bepaalde periode”. Nederland telt momenteel ongeveer 700.000 leasewagens en 600.000 zakelijk gekochte auto’s. Na gemiddeld 3,5 jaar mag een werknemer een nieuw exemplaar uitzoeken.
Indien de nieuwe leasewagen weer via én bij de huidige werkgever geleast wordt, dan zijn daar geen extra kosten aan verbonden. Maar indien een werknemer naar een ander bedrijf gaat en de huidige leasewagen niet meegenomen kan worden, dan begint daar meestal de financiële pijn. Dan dient er een afkoopsom betaald te worden voor het voortijdig stopzetten van het leasecontract. Deze kosten worden door de werkgever opgelegd aan de werknemer.
Uit onderzoek van de Vereniging Zakelijke Rijders onder haar leden (en dat zijn er meer dan 25.000) blijkt dat de opgelegde afkoopsom vaak het dubbele is van wat de daadwerkelijke kosten zijn. Dit onderzoek is vanaf begin 2017 gehouden. De gemiddelde opgelegde afkoopsom bedraagt 11.000 euro. Met een enkele uitschieter naar 25.000 euro waarbij de afkoopsom daadwerkelijk 7.288 euro bedraagt. De gemiddelde reële afkoopsom was echter 4.991 euro. De VZR berekent voor hun leden gratis de reële afkoopsom van hun leasecontract.
De conclusie van het onderzoek wordt bevestigd door de controleverzoeken die de VZR van leaserijders krijgt. Middels het bij de rechtbank gewonnen VZR arrest én de gratis VZR afkoopsom berekeningen heeft 92 procent van de leaserijders een beter inzicht gekregen van de daadwerkelijke kosten van de afkoopsom van zijn leasewagen. Voor het berekenen van de afkoopsom werkt de VZR middels een ‘no cure, no pay’ ondersteuning. Dit heeft de individuele leaserijder reeds duizenden euro’s bespaart.
Door de successen die de VZR in de rechtszaal heeft geboekt, is nu de hoop dat de werkgever, voordat hij het geclaimde bedrag van de leasemaatschappij doorberekent aan zijn ontslagnemende werknemer, eerst kijkt of dit bedrag wel klopt. De ervaring leert namelijk dat de werkgever zich veel meer assertief richting de leasemaatschappij opstelt als de kosten niet doorbelast kunnen worden. Los hiervan is het de wettelijke plicht van een werkgever om de hoogte van de gevorderde schade te verklaren als ’terecht en billijk’.
Dat de leaserijder door de VZR en in de rechtszaal in bescherming wordt genomen, is volkomen terecht. Immers, hij heeft geen enkele invloed gehad op de leasevoorwaarden en is vooraf daarover vaak niet volledig geïnformeerd, met name niet over de inhoud van de afkoopregeling. De werkgever snapt zelf vaak niet eens wat de voorwaarden precies zijn, laat staan de normale werknemer. Het is goed dat belangenbehartigers als de VZR hier paal en perk aan stellen.
Overigens kunnen ook werkgevers die auto’s kopen in plaats van leasen afkoopsommen opleggen aan vertrekkende werknemers. Zij lijden dan immers ook economische schade door de noodzaak tot vroegtijdige verkoop van het voertuig. Ook hier zouden misstanden uit voort kunnen komen, waarbij het nog veel lastiger wordt om de billijkheid van het vastgestelde bedrag te beoordelen.