Invoering van de pseudo-eindheffing kan de restwaarde van een elektrische auto verder onder druk zetten. Door de maatregel dreigen na 2030 tienduizenden extra exemplaren op de occasionmarkt terecht te komen. Of er dan voldoende kopers zullen zijn om dat extra aanbod op te vangen, is onzeker, zo waarschuwt restwaardebepaler Indicata.
Volgens berekeningen zullen er door de nieuwe leaseheffing jaarlijks minstens 70.000 elektrische auto’s extra door de zakelijke markt op kenteken gezet worden. De eerste gevolgen voor de occasionmarkt worden pas over 4 tot 5 jaar verwacht, maar nu al is duidelijk dat een extra instroom van deze omvang de prijzen flink onder druk kan zetten.
“Zolang vraag en aanbod niet meer met elkaar in evenwicht zijn, heb je een probleem”, aluds Jan Jaap Koops van Indicata. Hij wijst op de tienduizenden exemplaren van de Tesla Model 3 die op de occasionmarkt zijn verschenen en die voor een waardedaling van 40 procent hebben gezorgd.
De pseudo-eindheffing bedraagt vanaf 1 januari aanstaande jaarlijks 12 procent van de cataloguswaarde van een auto met een verbrandingsmotor als een werkgever deze aan een werknemer ter beschikking stelt en als privégebruik is toegestaan. Met de heffing wil het kabinet-Jetten werkgevers stimuleren over te stappen op elektrische leasewagens.
Een snelle elektrificatie van de zakelijke markt betekent niet automatisch dat particulieren in evenredige mate emissievrij rijden zullen omarmen. Als dit niet het geval is, dan kan er een probleem ontstaan als de elektrische auto’s op de occasionmarkt komen: er zullen dan onvoldoende kopers zijn. Het risico op een mismatch is niet denkbeeldig, want waar zakelijke rijders vaak in grotere en duurdere modellen rijden, zoeken occasionkopers juist betaalbare mobiliteit. Volgens Koops groeit de interesse in elektrische auto’s, maar vooralsnog is het marktaandeel op de occasionmarkt relatief beperkt. De gestegen brandstofprijzen hebben dit jaar wel gezorgd voor een verkooppiek.
De onzekerheid over toekomstige restwaardes maakt het voor leasemaatschappijen lastiger om de financiële risico’s in te schatten. Zij moeten vooraf bepalen hoeveel een auto na 4 of 5 jaar nog waard is. Indien de uiteindelijke verkoopprijs tegenvalt, dan kan dat de winstgevendheid van leasecontracten aantasten. Koops adviseert leasemaatschappijen daarom kritisch te kijken naar de marges en risico’s die zij in hun tarieven verwerken. “Het wordt een hele complexe tweedehands restwaardemarkt want het gaat enorm verschillen tussen aandrijfvormen en het gaat enorm verschillen tussen merken en modellen”.
