Huzarenstuk: de nieuwe Mercedes G-klasse

Waarom de korte test?

Na bijna 40 jaar heeft Mercedes haar G klasse opnieuw uitgevonden. Het is blijkbaar de tijd om met een actuele interpretatie van terreiniconen te komen, want Jeep presenteerde begin dit jaar een nieuwe editie van de Wrangler en in 2019 gaat bij Land Rover de Defender weer in productie, dit keer met veel modernere techniek. En op een heel ander niveau werkt Suzuki aan een verse editie van de Jimny.

Dat Mercedes het aandurft om te investeren in een nieuwe G klasse, zou er op kunnen duiden dat de populariteit van de SUV niet ten koste gaat van de klassieke terreinwagen. Maar dat is toch niet helemaal waar. Mitsubishi zal bijvoorbeeld geen vervolg geven aan de Pajero en Nissan heeft zowel haar Pathfinder als haar Patrol uit het Europese verkoopgamma gehaald. Waarom gaat Mercedes met de G klasse dan wel door naar de volgende ronde? Omdat deze terreinwagen het merkimago extra cachet geeft. Zeker de AMG 63 uitvoering. Kijk door je wimpers en je ziet misschien zelfs een vleugje Rolls-Royce Phantom …

Wat voor auto is het?

Als je goed kijkt, dan zie je geen Phantom, maar ‘gewoon’ de G klasse. En nee, er is ook geen sprake van een facelift. Onderhuids is de G klasse compleet nieuw. Volgens Mercedes levert dat het beste van 2 werelden op: enerzijds profiteren van het overbekende design van het oermodel en anderzijds nieuwe techniek waardoor de capaciteiten in het terrein nóg verder zijn toegenomen (dankzij de nieuwe G modus) en waardoor de G klasse op het asfalt een stuk comfortabeler is geworden.

De nieuwe G klasse is door Mercedes samen met AMG ontwikkeld. De laatste is verantwoordelijk voor de ’63’ uitvoering. Die gaat in Nederland 232.995 euro kosten. Dat is ruim 56 mille meer dan de G 500 (176.905 euro) moet opbrengen. Die is met zijn 422 pk sterke, dubbel geblazen V8 al belachelijk snel voor een terreinwagen, maar voor de doelgroep van de G klasse kan het niet extreem (en krachtig) genoeg zijn. Aan dat levensfeit ontleent de Mercedes-AMG G 63 zijn bestaansrecht. Die heeft dezelfde 4,0 liter motor, maar dan met 585 pk en 850 Nm (de versie uit de AMG GT R). Ondanks het aanzienlijke gewicht (2.485 kg) kan deze Duitser daarmee in 4,5 seconden naar 100 km/u sprinten. De topsnelheid is begrensd op 220 km/u, of 240 km/u als je het lief aan Mercedes vraagt (en er extra voor betaalt). Ondanks het forse prijsverschil met de G 500, is de nieuwe AMG versie iets goedkoper dan zijn voorganger, die voor 236.034 euro in de boeken stond. Dat is te danken aan de fors lagere CO2-uitstoot, wat in Nederland wordt beloond met een minder hoge BPM.

Je zou kunnen zeggen dat de 585 pk sterke AMG uitvoering in een verkeerd lichaam zit, want het blokhutdesign is gebleven. De kloeke deurgrepen, de dikke stootstrips, de uitlaatpijpen onder de trede links, de goed in het zicht zittende scharnieren van de portieren plus motorkap, de koplampsproeiers, de parmantig op de spatborden gemonteerde richtingaanwijzers zijn eervol geconserveerd. Het reservewiel (inclusief karakteristiek hoes) hangt nog altijd op de achterdeur en de naden tussen de carrosseriepanelen zijn nog steeds aanzienlijk, al zijn ze nu netter gedicht.

Ook het robuuste ladderchassis is gebleven. Maar er zijn ook belangrijke vernieuwingen. Zo heeft de starre as vóór plaatsgemaakte voor onafhankelijke ophanging en monteert Mercedes een nieuwe transferbak. De nieuwe G klasse heeft een grotere bodemvrijheid (241 mm) en verbeterde oprij/kantelhoeken. Pak je het meetlint er bij, dan zie je dat de G klasse fors gegroeid is. In de lengte 53 millimeter en in de breedte zelfs 121 millimeter. De wielen staan hierdoor verder uit elkaar en dat moet niet alleen meer interieurruimte opleveren, maar ook voor een beter weggedrag zorgen. Mercedes heeft niet getornd aan de starre as (daarmee kan het wielcontact worden gemaximaliseerd), de ophanging kreeg wel 2 extra bevestigingspunten voor meer controle en een comfortverhogende panhard stang. De rijeigenschappen kan je via de optielijst aanscherpen met bijvoorbeeld adaptieve dempers. Een set terreinbanden zijn trouwens ook mogelijk. Die passen goed bij de vergrendelbare differentiëlen. Dat zijn er nog altijd 3, dus middenin, achter en vóór. Die geven volgens Mercedes de G klasse voorsprong op andere terreinwagens als het er écht ruw aan toe gaat. Zodra je op het knopje van het middendifferentieel drukt, schakelt de elektronica over op de G modus. Daarmee krijgt de 9-traps automaat een voor terreinrijden aangepast schakelgedrag en zal er minder nerveus op gaspedaalcommando’s worden gereageerd. Ook de dempers krijgen dan een strakkere karakteristiek. De AMG uitvoering doet het overigens zonder G modus. Bij dit sportieve topmodel zijn de smaken in het meerkeuzemenu enkel Sand, Rock en Trail. Ongeacht de uitvoering doet de G klasse het zonder automatische kruipfunctie. Volgens Mercedes is dat niet nodig omdat de transferbak en met name de gaspedaalrespons zó zijn afgesteld dat de dikke Duitser altijd tot in de puntjes onder controle te houden valt.

Binnenin word je getrakteerd op een dashboard in S klasse stijl. Dat betekent 2 onder een doorlopende glasplaat met elkaar verbonden, digitale beeldschermen (elk 12,3 inch groot). Nostalgisch ingestelde klanten kunnen trouwens als vanouds opteren voor een instrumentarium met analoge klokken. De haute coutureafdeling van Mercedes, Designo genaamd, kan dit trekpaard omtoveren tot een dressuurexemplaar. Verder zijn er moderne foefjes als actieve rijstrookassistentie en adaptieve cruisecontrole aan boord.

Is het wat?

Gooi het portier dicht (dat is nog steeds de enige manier om de deuren te sluiten) en je hoort een diepe ‘klonk’ die alleen maar van de G klasse kan komen. Het is een geluid uit duizenden. Hetzelfde geldt voor de centrale deurvergrendeling. Met een schelle ’tjak’ maakt de Mercedes duidelijk dat de G klasse afgesloten is voor de boze buitenwereld. Die hoeft zich overigens niet perse in de wildernis te bevinden, want de doelgroep gaat met deze terreinwagen ook graag shoppen in bijvoorbeeld een winkel van Cartier.

Achterpassagiers wacht dezelfde ‘deur dichtgooi klus’. Maar eenmaal gezeten in de G klasse, dan zullen zij merken dat er voor hun duidelijk meer bewegingsvrijheid is, al is er nog steeds geen sprake van een balzaal. Ook de zitpositie van de bestuurder is verbeterd want die zit voortaan recht voor het stuur en niet langer scheef zoals bij de oude G klasse. Langere bestuurders hebben voortaan een zitpositie die niet langer voor stramme knieën zorgt. Voor elke inzittende is er (indien wordt bijbetaald) een fantastisch steunende, actieve multi-contour stoel. Zij kunnen ook voor verkoeling zorgen (bijvoorbeeld als het zweet je uitbreekt tijdens een glibberige passage in het bos) of kalmeren met een massage (als er te veel geld is uitgegeven in de P.C. Hooft straat). Voor de voorpassagier is er de bekende handgreep op het dashboard. In de nieuwe G klasse is hij afgewerkt met een fijn streepje hout of carbon.

Er kon worden gereden met de nieuwe G klasse in de grillige uithoeken van een 800 hectare groot wijndomein in de omgeving van Perpignon, Zuid-Frankrijk: een gebied waar je zelfs te voet in de problemen kan komen, want de stijgingspercentage zijn soms 45 graden. Maar de G klasse weet zichzelf omhoog te hijsen dankzij het gesperde midden & achterdifferentieel, wat de verdeelverhouding van de aandrijfkrachten wijzigt van 40:60 naar 50:50 (uitgezonderd de AMG uitvoering). Dat gebeurt met een indrukwekkende soepelheid, die je perfect kan dirigeren met je rechtervoet. Vlak voor de top, het punt waarop de bestuurder alleen maar ‘lucht’ ziet, komt de voorop gemonteerde camera van pas. Die projecteert haarprecies een cinemabreed beeld van wat je aan keien ligt te wachten. Dankzij gele gidslijnen kan je precies inschatten waar de neuspartij van de G zal landen. Niet onbelangrijk: camera noch beeldscherm worden verblind door felle zon. Mocht je dreigen vast te lopen, dan kan je het voorste differentieel sperren, waardoor de voortrein meer grip krijgt, De G klasse zal dan onverstoorbaar en op een ontzagwekkende manier zijn tocht voortzetten. Alles met groot gemak en een uitstekende carrosseriecontrole. Een kind kan de was doen. Die carrosserie is overigens 55 procent stijver in vergelijking met het koetswerk van de oude G klasse. Er valt geen kraakje of piepje te horen. De carrosserie geeft geen krimp.

Het zij niet zozeer de terreincapaciteiten van de nieuwe G klasse die indruk maken, maar de manier waarop hij het doet: schier achteloos. De Mercedes lijkt geen inspanning te hoeven leveren; de elektronicavrije vierwielaandrijving klaart de klus. Eerlijkheidshalve moet hierbij wel opgemerkt worden dat de testauto was uitgerust met de eerder genoemde optionele terreinbanden (Falken Widepeak A/T 265/60 R18, speciaal voor de nieuwe G klasse ontwikkeld rubber, af fabriek te bestellen). Afdalen is ook een eitje voor de Duitser. Met ingeschakelde transferbak kruipt de Mercedes stoïcijns naar de voet van de berg. Bijremmen is niet nodig. Het geheim? Een verkorting van de lage overbrenging. Dat heeft wonderen gedaan voor de zelfcontrole op afdalingen. Hier merk je de evolutie die de G klasse heeft doorgemaakt ten volle. De iconische Mercedes is dus nog steeds een kei in het terrein.

Het tweede gedeelte van de kennismaking bestond uit een test op het asfalt. Vroeger was het rijgedrag aldaar niet het sterkste punt van de G klasse, maar dat is nu verleden tijd dankzij de input van AMG. De knowhow van deze voormalige tunerdivisie was welkom omdat de benzineversies van de G klasse (volgend jaar komt een 6 cilinder dieselvariant) een V8 motor onder de kap hebben met een slagkracht (ook de 500 uitvoering) die een onderstel snel uit balans kan brengen en de banden naar grip doen snakken. Met name in de assertieve Sport modus (je wordt dan ook getrakteerd op plofjes uit de uitlaat, zij het nooit zo knallend als in de AMG uitvoering).

Het nemen van bochten gebeurt sinds de generatiewisseling niet langer met een gevoel van ‘op hoop van zegen’: zonder inspanning krijg je de nieuwe G klasse waar je hem hebben wil. Dat is te danken aan de aanzienlijk grotere spoorbreedte en de nieuwe, elektromechanische stuurbekrachtiging. Die functioneert met veel meer precisie, al is dat niet heel moeilijk, want de circuleren balsturing van de oude G klasse vertoonde opvallend veel overeenkomsten met een scheepsroer. Het stuurwiel staat zowaar ook recht, de stugheid is eruit en er is eindelijk communicatie. Tijdens snelle koerswisselingen hoef je niet langer te molenwieken om deze losgeslagen bunker op koers te houden. De G klasse kan zich nog steeds als een losgeslagen paard gedragen, maar je verliest dan nooit het vertrouwen in hem. Dit sterk verbeterde weggedrag is ook te danken aan een gewichtsreductie van 170 kilo. De deuren, de motorkap en het dakpaneel van de nieuwe G klasse zijn namelijk van aluminium vervaardigd. Daarnaast heeft Mercedes veel ultrasterk staal toegepast.

Kan de nieuwe G klasse nu wedijveren met de sportiefste SUV modellen, zoals de Porsche Cayenne? Nee zeker niet. Dat zou ook je reinste karaktermoord zijn. Overhellen kan de Mercedes nog steeds als de beste. Ook duiken bij het remmen of zijn neus in de wind gooien bij hard accelereren, is hem niet vreemd. Het is allemaal minder nadrukkelijk dan bij het oude model, maar je merkt dat deze terreinbeul wel zijn haren kan verliezen, maar niet (al) zijn streken. Je hoeft echter niet langer bang te zijn dat je gaat omknikkeren. In het woordenboek van de G klasse heeft het woord ‘overmacht’ plaats gemaakt voor ‘controle’. De Mercedes heeft weliswaar nog steeds wat ruwe kanten, maar die zijn nu zover gepolijst dat ze niet meer storend zijn, maar enkel het karakter van de terreinwagen accentueren.

De transformatie die de G klasse heeft doorgemaakt is extra indrukwekkend als je bedenkt dat de terreinwagen nog steeds over een ladderchassis beschikt. Normaal gesproken is dat een recept voor een onbehouwen gedrag, maar de ingenieurs van Mercedes hebben de nieuwe editie manieren geleerd. Geen enkele andere terreinwagen met een ladderchassis kan hier tegenop. De G klasse zweeft weliswaar niet zo over de weg als een Range Rover, maar het verfijningniveau is verbijsterend. Rij en windgeluiden worden discreet onder het tapijt geschoven.

De nieuwe G klassieke oogt als een klassieke terreinwagen en biedt ruimschoots de capaciteiten die je in de wildernis nodig hebt. De survivalgeest is levendiger dan ooit. Tegelijkertijd gedraagt hij zich op het asfalt veel meer als een personenwagen zonder dat je het gevoel krijgt een SUV gekocht te hebben. Dat maakt de Mercedes uniek en houdt de G klasse authentiek. Hij is één van de geweldigste auto’s die er zijn.