Waarom de korte test?
Bijna 20 jaar geleden introduceerde Audi op de IAA van Frankfurt de originele TT. Met zijn opvallende, monumentale maar tegelijkertijd tijdloze design was de sportwagen direct een hit. Nog steeds weet deze icoon de aandacht te trekken. In de afgelopen 2 decennia heeft Audi meer dan 600.000 exemplaren van de TT gebouwd. Toch lijkt het vuur langzaam maar zeker te doven. Dat komt doordat een design dat zich gedurende 3 modelgeneraties evolutionair ontwikkeld per definitie niet spannend is. Gemiddeld trekt de TT nu 2 kopers per maand in Nederland. Zal een facelift daar verandering in kunnen brengen?
Wat voor auto is het?
De wijzigingen aan de 4 jaar oude TT zijn, zoals het hoort bij een premiummerk, subtiel. Er zijn (op de duurdere uitvoeringen) nieuwe Matrix LED koplampen, andere bumpers en OLED achterlichtunits. Je moet 2 keer kijken om de verschillen met de prefacelift editie te kunnen zien. Tenzij je opteert voor één van drie nieuwe carrosseriekleuren.
Binnenin is het nog moeilijker om de vernieuwde TT te kunnen herkennen. Er zijn andere dashboardpanelen en, als je het S-line pakket aanvinkt op de optielijst, Super Sports stoelen. Dat is het wel zo’n beetje. Een tijdelijke actie-uitvoering, ‘TT 20 Years genaamd’, bedoeld om de 20ste verjaardag van de Audi mee te vieren, moet voor extra jeu zorgen. Die beschikt over Moccasin bruine lederen bekleding. De oplage van dit feestmodel is evenwel beperkt.
De TT is enige tijd één van de weinig sportwagens geweest die ook leverbaar was in TDI dieseluitvoering. Maar das war einmal. De spoeling is te dun geworden. Sowieso staan de verkopen van sportwagens wereldwijd onder druk. SUV modellen zijn tegenwoordig bij jong en oud geliefd. De TT moet het daarom hebben van TFSI benzineversies. Er kan daarbij gekozen worden uit 3 vermogensvarianten, allemaal met een motorinhoud van 2,0 liter. De standaard TT (40 TFSI genaamd) levert 197 pk. De 45 TFSI versie van de 4 cilinder is goed voor 245 pk. Quattro vierwielaandrijving is hier optioneel, evenals een S-tronic automaat met 7 versnellingen en dubbele koppeling. De TT S is het voorlopige topmodel en is 306 pk sterk. Hij heeft standaard vierwielaandrijving. Volgens jaar zal de RS uitvoering worden vernieuwd.
Is het wat?
Er kon worden gereden met de vernieuwde TT S. Die is als gevolg van de verplichte montage van een partikel filter 4 pk minder sterk dan voorheen. Het maximum koppel is echter met 20 Nm toegenomen tot 400 Nm. In combinatie met een extra versnelling voor de standaard S-tronic automaat (7 in plaats van 6 versnellingen) levert dit onder de streep fractioneel snellere acceleratietijden op: in 4,5 seconden zit je op 100 km/u. Daarbij is de CO2-uitstoot van de TT S heel netjes: 165 gram/km. De 6 pk minder sterke Renault Mégane RS Trophy (groter, maar geen vierwielaandrijving) stoot 183 gram uit.
De TT S is zondermeer een vlotte auto die moeiteloos versneld. Maar zoals wel vaker het geval is bij Audi modellen, ontbreekt de sensatie. Dat komt ook doordat de grip dankzij het Quattro vierwielaandrijving systeem exceptioneel is, ook op slecht of glad wegdek. Van spectaculair spinnende wielen is dus geen sprake. Tegelijkertijd biedt deze TT S minder akoestisch genot dan de RS uitvoering met 5 cilinder motor en kan je in zowel de BMW M240i als de Porsche 718 Cayman veel meer drama en rij plezier beleven.
Dat neemt niet weg dat deze Audi een zeer effectieve aandrijflijn heeft. De TT S is daardoor een auto die heel eenvoudig snel te rijden is. De besturing is weliswaar gevoelloos, maar wel scherp en direct. Daardoor voelt de Audi heel lichtvoetig aan. Hij is zeer in zijn element op een parcours met veel haarspeldbochten. Dat is ook te danken aan de uitstekende carrosseriecontrole. Keerzijde van de medaille is dat de vering beslist stevig is, met name met de 20 inch wielen van de testauto.
Audi heeft een reputatie hoog te houden met de bouwkwaliteit van zijn modellen en de TT is geen uitzondering op die regel. De afwerking is werkelijk prachtig. Of de zogeheten Virtual Cockpit (het digitale instrumentarium) in een sportwagen goed tot zijn recht komt, is een kwestie van smaak. Maar de bediening is intuïtief, althans voor de bestuurder. Vanaf de bijrijder stoel kiezen voor een ander radiostation of een nieuwe navigatiebestemming invoeren is veel lastiger. Het interieur is achterin krap (daar hebben volwassenen helemaal niks te zoeken), maar er zijn hier en daar opbergvakken en het formaat van de bagageruimte is heel behoorlijk. Daardoor is de TT best praktisch, ondanks de hoge til drempel voor de kofferbak.
Anders dan bij de gewone TT is de S uitvoering standaard voorzien van het nieuwe, zogeheten Sport display (voor de 197 pk en 245 pk versies een optie). Daarmee kan je zelf de indeling van het instrumentarium bepalen, en kan je dus aangeven welke informatie (vermogen, koppel, G krachten) voor jou belangrijk is. In standaardsetting heeft de toerenteller een centrale positie, net als bij de TT RS.
De Audi TT S is snel, verfijnd en prachtig afgewerkt. Het is beslist een premium product, maar wel een sportwagen zonder karakter. Rijden in de BMW M240i of Porsche 718 Cayman is veel spannender en geeft veel meer bevrediging. De TT (S) koop je net als 20 jaar geleden primair voor zijn uiterlijk, of omdat je het bedieningsgemak en de probleemloze rijeigenschappen van een hatchback als de Volkswagen Golf eenvoudigweg prettig vindt. Die kwaliteiten, en hetzelfde raffinement, kan je echter ook krijgen in de standaardversie met 197 pk. Hoewel de prijzen van de vernieuwde TT reeks nog niet bekend zijn, gaat dat naar verwachting dik 11.000 euro schelen in de aanschafkosten. En de basisuitvoering is heus niet minder waardevast.
- 7