Je ziet hier de nieuwe Lincoln Nautilus. De modelnaam werd nooit eerder door het luxe merk van Ford gebruikt, maar feitelijk is deze SUV een grondig gemoderniseerde MKX; Lincoln heeft besloten om af te stappen van lettercombinaties als typeaanduiding en daarom is er nu weer gekozen voor een echte naam. De Nautilus is gebaseerd op de Ford Edge, maar beschikt over een premium aankleding.
Is hij te koop in Europa? Nee. Waarom dan deze titel voor het nieuwsbericht? Dat is gekscherend bedoeld. President Donald Trump van de Verenigde Staten kan het niet verkroppen dat inwoners van zijn land wel (massaal) Europese auto’s kopen, maar dat andersom (Tesla en een handvol Jeeps uitgezonderd) wij Amerikaanse personenwagens links laten liggen. Het verschil in importtarieven (de Europese Unie rekent een invoerheffing van 10 procent op Amerikaanse auto’s, terwijl de Verenigde Staten de belasting op Europese exemplaren beperkt houdt tot 2,5 procent) zou de oorzaak zijn. Met als gevolg dat Trump nu dreigt om de invoerbelasting flink te verhogen. Het resultaat is een dreigende handelsoorlog, want de Europese Unie pikt een dergelijke verhoging van de importtarieven niet en wil geen duimbreed toegeven. Die kwam ook al met sancties toen de Amerikaanse president staal en aluminium uit onze marktregio zwaarder ging belasten.
Trump wordt in Europa, en niet in de laatste plaats door het vooringenomen, linkse actualiteitenprogramma Nieuwsuur (de publieke omroep zou toch objectief verslag moeten doen?), afgeschilderd als een halve gek. En misschien ook wel als een hele. Veel Europese politici denken er ook zo over, voelen zich moreel superieur en zijn niet van plan om water bij de wijn te doen. Terwijl met name autofabrikanten uit Duitsland graag zouden zien dat hun volksvertegenwoordigers in Brussel akkoord gaat met de handelsdeal die Trump de Europese Unie heeft aangeboden. En daar is wat voor te zeggen, want waarom worden de invoertarieven niet gelijk getrokken?
De Europese Commissie lijkt vooralsnog niet bereid om water bij de wijn te doen en jaagt de eigen bevolking vooral angst aan. In Nederland wordt dergelijk gedrag van PVV politici sterk veroordeeld, maar in Brussel is men geen haar beter. In plaats van te werken aan oplossingen wordt gewaarschuwd dat de extra importheffingen tot miljarden euro’s aan economische schade leiden. Trump gaf in mei opdracht tot een onderzoek naar het verschil in invoertarieven op auto’s tussen de Verenigde Staten en de Europese Unie. Net zoals bij de heffingen op staalsoorten haalde de president de nationale veiligheid aan als reden voor het onderzoek. Onlangs verklaarde Trump dat het onderzoek binnenkort kan worden afgerond. Dat hij de uitkomst al lijkt te weten, is niet verwonderlijk: de Europese Unie exporteerde in 2017 voor 37,4 miljard euro aan auto’s naar de Verenigde Staten. Andersom was de handelsstroom slechts 6,2 miljard euro groot. Trump dreigt dan ook op korte termijn een invoerbelasting van 20 procent in te voeren als de Europese Unie haar heffingen op Amerikaanse auto’s niet verlaagt.
Trump zou bereid zijn om af te zien van zijn plannen om 20 procent importbelasting te heffen op Europese auto’s als ‘Brussel’ de tarieven op Amerikaanse voertuigen schrapt. Dat zou erg goed zijn voor de auto-industrie van de Verenigde Staten. Niet alleen voor de nationale helden Fiat Chrysler Automobiles, Ford, General Motors en Tesla, maar ook voor Europese autofabrikanten met productiefaciliteiten in dat land. Zij bouwen jaarlijks 2,9 miljoen auto’s in de VS, goed voor 120.000 banen. Indirect bieden de Europese autofabrikanten met productiefaciliteiten in de Verenigde Staten werk aan 420.000 mensen.
Stel dat de Europese Commissie net als Trump bereid is om een compromis te sluiten, zal dit dan leiden tot een meer evenwichtig handelsbalans? Niet op de korte termijn in ieder geval. Want de oorzaak voor het feit dat wij als Europeanen ons geld niet steken in Amerikaanse auto’s komt ook door de lakse houding van met name Ford en General Motors. Fiat Chrysler Automobiles valt minder verwijten te maken, want die investeert veel in Jeep modellen die ook in Europa in trek zijn. Al wordt de Renegade in een Italiaanse Fiat fabriek gebouwd en heeft de economie van Trump daar niks aan.
General Motors deed vorig jaar haar Europese divisie Opel / Vauxhall van de hand en speelt feitelijk geen rol van betekenis meer op de Europese automarkt. De verkopen van Cadillac komen niet van de grond en die van de Chevrolet sportwagens Camaro en Corvette zijn op één hand te tellen. Voor een beursgenoteerd bedrijf met activistische aandeelhouders is het begrijpelijk dat een chronisch verlieslijdende divisie (en dat was Opel / Vauxhall) werd gedumpt, maar het doet de handelsbalans tussen de Verenigde Staten en Europa geen goed. Het gros van de modellen die Opel / Vauxhall verkoopt wordt weliswaar in de eigen marktregio (of in de voormalige Daewoo fabriek in Zuid Korea) gebouwd, maar in de vorm van de Ampera-e leken de Amerikanen eindelijk weer een troef in handen te hebben: een praktische, ruime en volledig elektrische hoge hatchback met een relatief grote actieradius. Die kenden wij in Europa nog niet. Maar sinds de overname van Opel / Vauxhall door PSA heeft General Motors geen enkel belang meer bij scherp gecalculeerde tarieven en dat zien wij terug in de prijsstelling, die vorig jaar met duizenden euro’s werd verhoogd. Bovendien krijgt Chevrolet, die het model in eigen land verkoopt, een voorkeursbehandeling bij de verdeling van de beschikbare exemplaren.
Bij Ford zit de Europese divisie sinds het Brexit referendum weer in de rode cijfers. Deze autoproducent heeft niet de drastische beslissing genomen om het oude continent de rug toe te keren, maar kwam vorige maand wel in het nieuws door een samenwerking met Volkswagen aan te kondigen. Die kan verder gaan dan louter bestelwagens en pick-ups. Ford lijkt zich voor wat betreft het eigen repertoire te richten op de segmenten waar zij in Europa sterk in is: B en C. De Fiesta en Focus worden in Duitsland gebouwd, de nieuwe Kuga (die volgend jaar komt) zal in Spanje geproduceerd gaan worden en de Ecosport ziet in Roemenië het levenslicht. Dat is het wel zo’n beetje. Voor de Mondeo is geen opvolger gepland, en dus ook niet voor de daarvan afgeleide S-Max en Galaxy. De (Grand) C-Max verdwijnt als Ford haar antwoord op de Chevrolet Bolt / Opel Ampera-e klaar heeft. Die elektrische cross-over zal in de Verenigde Staten gebouwd gaan worden en dus niet in Europa. Voor de opvolger van de Ka+ wordt nu gekeken naar een variatie op het Volkswagen Up thema. Dat scheelt bij de basisversies 21 gram CO2/km! En om het gat dat de Mondeo achterlaat op te vullen, komt er mogelijk een D segment middenklasser met blauwe ovaal uit de Passat fabriek rollen. Kortom, Ford gaat zich in Europa alleen nog maar bezig houden met modellen waar (goed) geld aan wordt verdiend. De rest wordt, als er een deal met een collega kan worden gesloten, uitbesteed. Dergelijke pragmatische oplossingen komen uit de koker van de nieuwe topman van Ford, Jim Hackett, een voormalige inkoper van kantoormeubilair.
Ford broedt al jaren op een herlancering van Lincoln in Europa. De Amerikanen investeren namelijk zwaar in hun luxelabel en je hebt alleen een wereldmerk als je de betreffende modellen mondiaal verkoopt. Langzaam maar zeker begint het gamma ook voor Europa aantrekkelijk te worden. De hier getoonde Nautilus (prijsindicatie: 92.995 euro) is daar een voorbeeld van. De SUV ziet er chique uit en kan zich optisch goed staande houden naast bijvoorbeeld zijn soortgenoot van Lexus. Onder de kap zit niet langer een atmosferische, zuipende V6 maar de moderne 4 cilinder 2,0 liter Ecoboost krachtbron, gekoppeld aan een 8-traps automaat. Daarmee laat de Nautilus zien helemaal bij de tijd te zijn. En omdat hij is gebaseerd op de Ford Edge, is het kinderlijk eenvoudig om voor Europa diens 2.0 TDCi Bi-Turbo motor onder de kap te monteren.
Is de dieselmotor een gepasseerd station? Onder leiding van de nieuwe merkchef Joy Falotico (foto) zal Lincoln de komende jaren zwaar gaan inzetten op elektrificatie. Zij vindt de hoogwaardige (stekker)hybride techniek prima passen bij een premium automerk. Alle modellen zullen dus een assisterende elektromotor onder de kap krijgen. Falotico sluit ook een volledig emissieloos model niet uit. Zij wil de transformatie sneller implementeren dan moederbedrijf Ford, en bovendien gammabreed. Anders gezegd: de grootste concurrent voor Tesla zou dus wel eens Lincoln kunnen worden, en niet de Audi e-Tron of de Jaguar I-Pace.
Met een portie boerenverstand valt dan zonder al te veel moeite te voorspellen dat als Tesla succesvol is met haar elektrische modellen in Europa, Lincoln dit ook kan worden. Falotico is die mening ook toegedaan: zij wil van haar luxemerk weer ‘global’ maken. Dus een comeback van Lincoln naar Europa staat in haar agenda.
Het duurt waarschijnlijk nog een paar jaar, maar straks kan jij wel degelijk deze Nautilus kopen (of diens opvolger met (deels)elektrische aandrijflijn) en vriendjes worden met Trump. Eind goed, al goed? Wel als de Europese Unie bereid is om af te dalen uit haar ivoren toren in Brussel en akkoord gaat met het aanbod van Trump om importtarieven tweezijdig helemaal te schrappen. Bij een dergelijke deal zou de Amerikaanse president er ook goed aan doen om eens een hartig woordje te wisselen met Ford en General Motors. Want alleen het elimineren van een fiscale muur is niet voldoende om de handel welig te laten tieren. Daar is ook ondernemingsgeest voor nodig. BMW, Mercedes en Volvo laten met hun investeringen in Amerikaanse fabrieken zien die te hebben. Nu zijn Ford en General Motors aan zet. Als het Falotico lukt om Lincoln een succesvolle comeback te laten maken in Europa, dan zal er eindelijk ook serieus werk gemaakt gaan worden van de verkoop van Cadillac modellen in onze marktregio.
Misschien is de Nautilus toch niet de auto die jij zou kopen, maar als jouw buurman dat wel doet, dan wordt daarmee de ongelijkheid in de wereld verkleind. En dat is alleen maar goed om de lieve handelsvrede te bewaren.