Door een niet-oplaadbaar dieselalternatief aan te bieden, nemen Honda met de CR-V en Toyota met de RAV4 een gok. De twee Japanse SUV modellen sorteren voor op het definitieve afscheid van de oliegestookte motor. Welke van deze modellen, die beiden nieuw zijn op te markt, overtuigt het meest om de dieselkrachtbron naar het museum te sturen? Hier lees je het eerste duel tussen de voorwiel aangedreven versies.
Als er één categorie voertuigen is waarin diesel resistent is, dan is dat die van middenklasse SUV modellen. Het verbruik en de daarmee samenhangende forse BPM van benzineversies ontmoedigen consumenten om voor een ander brandstoftype te kiezen. In het hogere SUV segment zijn er inmiddels oplaadbare hybride alternatieven, waarmee bijvoorbeeld Porsche (Cayenne) en Volvo (XC90) veel succes hebben. Maar ja, die zijn te door voor een doorsnee huishouden. En de zogeheten stedelijke SUV modellen, zoals de Renault Captur, zijn geen typische gezinswagens waarmee bovengemiddeld veel kilometers gemaakt worden, zodat aanschaf van een dieselversie niet voor de hand ligt.
Toch denken zowel Honda als Toyota dat de dagen van de dieselmotor in het segment van de CR-V en RAV4 geteld zijn. Zij bieden namelijk een betaalbaar niet-oplaadbaar hybride alternatief aan. Waarom juist Honda en Toyota? Omdat zij al meer dan 20 jaar ervaring hebben met deze aandrijfvorm. Toyota was de pionier met de hybride Prius in 1997 en Honda volgde in 1999 met zijn IMA systeem voor de Civic en later voor de Insight. Sindsdien heeft Kia namens moederbedrijf Hyundai geprobeerd een aanval te openen op het Japanse duo met de Niro Hybride, maar dit merk biedt de betreffende aandrijftechniek nog niet aan in een SUV ter grootte van de CR-V en RAV4.
Het minste dat we kunnen zeggen, is dat de Honda en de Toyota niet hetzelfde zijn, ondanks dat zij tot exact dezelfde categorie behoren. De RAV4 heeft een spectaculaire lichaamsbouw die de hoofden van passanten doet draaien. Zijn scherpe hoeken lijken geïnspireerd door de Goldorak kindertekenfilm serie uit Japan. Toyota neemt een zeker risico met dit design, want het de bonkige styling ligt nogal zwaar op de maag. Honda heeft daarentegen zijn best gedaan om de autowereld niet te polariseren. Zijn lijnenspel is meer afgerond, waardoor de CR-V minder omvangrijk oogt dan de RAV4, maar dat is slechts een optische illusie: het formaat van beide SUV modellen is identiek, zowel in de lengte als in de breedte (4,60 en 1,86 meter).
Qua styling hebben Honda en Toyota dus ieder hun eigen koers gevaren, maar dat geldt niet voor de aandrijftechniek. Beiden kozen voor het principe van de niet-oplaadbare hybride, gebaseerd op een atmosferische Atkinson benzinemotor en een continu variabele transmissie waarin twee elektromotoren zijn ondergebracht. Beide zijn ook verkrijgbaar met vierwielaandrijving. Toch zijn er ook enkele verschillen: Toyota gebruikt een 2,5 liter benzinemotor als basisunit, terwijl het blok van de Honda slechts een cilinderinhoud van 2,0 liter heeft. Aan de andere kant beschikt de CR-V over een lithium/ion batterij versus een ouderwets nikkel/metaal exemplaar in de RAV4. Dit voorkomt echter niet dat de Honda in vergelijking met de Toyota een significant cumulatief vermogenstekort heeft van 34 pk. Desondanks ligt de instapprijs voor de hybride CR-V bijna 1.000 euro boven die van de RAV4 Hybrid: 40.960 euro versus 39.995 euro. In andere Europese landen is de Honda juist goedkoper dan de Toyota. Waarom dan niet bij ons? De BPM vormt de verklaring. De CO2-uitstoot van de hybride CR-V bedraagt 120 gram/km en die van de RAV4 Hybrid slechts 102 gram. Daardoor kan Toyota haar SUV bij ons voor een scherpere prijs aanbieden.
Tijdens het rijden valt direct op dat plezier achter het stuur van een auto met niet-oplaadbare hybride technologie duidelijk is verbeterd. Met 218 pk voor de RAV4 en 184 pk voor de CR-V bieden beide SUV modellen voldoende vermogen om zich in de stad, op de buitenweg en zelfs op de snelweg vlot te kunnen verplaatsen zonder de motor permanent te laten brullen. Vroeger was dat vanwege de continu variabele transmissie wel anders. In de stad zijn zowel de Honda als de Toyota heel ontspannend om te rijden dankzij de totale afwezigheid van schokken en de perfecte overgang tussen de verschillende werkingsmodi. Ze bieden allebei een elektrische modus waarmee je een paar kilometer emissieloos kunt rijden als je voorzichtig omspringt met het rechterpedaal.
De 34 extra paarden van de Toyota zijn duidelijk merkbaar bij het accelereren en op de snelweg, waar de RAV4 minder snel buiten adem raakt. Ga je op je gehoor af, dan lijkt zijn benzinemotor evenwel even hard te moeten werken. Dat komt doordat de geluidsisolatie minder goed is uitgevoerd dan bij de CR-V. De benzinemotor is daardoor hoorbaar altijd druk aan het werk. Ook produceert de Toyota bij 130 km/u meer windgeruis dan de Honda. Jammer, want de RAV4 heeft een veercomfort van het hoogste niveau. Zelfs de zwaarste verkeersdrempels weet hij goed te absorberen. Tegelijkertijd helt de Toyota opmerkelijk weinig over in bochten. Helaas wordt dit uitstekende compromis aangetast door een voortrein die weinig precisie en vooral weinig tractievaardigheden bezit. Zonder beleid veel gas geven resulteert al snel in gripverlies en doorspinnende voorwielen.
De CR-V biedt de bestuurder een hogere zitpositie dan zijn rivaal, waardoor hij de hoeken van zijn SUV beter kan overzien. Dat is een voordeel in de stad, waar het met de Honda gemakkelijker manoeuvreren is. Maar de CR-V is minder comfortabel dan de RAV4 vanwege een stevigere ophanging. Het bochtgedrag van de Honda is daarentegen veel geruststellender. Niet omdat hij merkbaar minder overhelt, maar omdat hij nauwkeuriger aan de geplande koers vasthoudt en vooral omdat de voorbanden meer grip hebben. Ondanks zijn lagere vermogen is de CR-V daarom prettiger om te rijden, ook omdat zijn geluidsisolatie beter is. De motor van de Honda moet weliswaar vaker in de toeren klimmen, maar in de cabine hoor je daar veel minder van.
Eerder in dit testverslag werd gemeld dat Toyota voor de RAV4 Hybrid een fors lagere CO2-uitstoot opgeeft dan Honda voor de hybride CR-V: 102 versus 120 gram/km. Zien wij dit verschil in de praktijk terug? Nee, het benzineverbruik was tijdens de test vrijwel gelijk. De Toyota is weliswaar iets zuiniger in de stad met een gemiddelde van 6,4 liter in vergelijking met 6,6 liter per 100 km voor de Honda, maar buiten de bebouwde kom zijn er amper verschillen. Op een buitenweg consumeren de RAV4 en de Hybrid minder dan 6 liter en op de snelweg iets meer dan 8,5 liter. Honda is dus iets eerlijker geweest bij het opgeven van de verbruikcijfers dan Toyota en betaalt daar in de vorm van een hogere BMP dus de rekening voor. Overigens verbruiken qua formaat vergelijkbare SUV modellen met een dieselmotor in de praktijk wat minder brandstof. Van een volwaardig alternatief is dus geen sprake.
De Toyota heeft een minder extreme interieurstyling dan zijn buitenkant doet vermoeden, maar de kwaliteitsindruk is overduidelijk minder dan die van de Honda, ondanks dat er ten opzichte van de oude RAV4 wel duidelijk progressie is geboekt.
De CR-V is veel beter afgewerkt dankzij hoogwaardigere materialen en decoratieve inzetstukken die jou echt een premium gevoel geven.
Zijn multimediasysteem staat weliswaar niet op het niveau van de beste aanbiedingen ij zijn klasse, maar de Honda heeft de verdienste dat zijn grafische afbeeldingen aangenamer voor het oog zijn dan die van de Toyota.
Ook is de installatie van de CR-V anders dan die van de RAV4 compatibel met Android Auto en Apple CarPlay. In beide gevallen laat het bedieningsgemak van de aanraakschermen te wensen over. Het is verbazingwekkend hoe Japanse autofabrikanten op dit gebied achterblijven.
De RAV4 neemt revanche op het gebied van kofferruimte. Met 580 liter domineert hij zijn rivaal met 83 liter dankzij een grotere laadlengte.
De CR-V heeft echter niet compleet het nakijken in dit opzicht. Hij biedt een bijzonder lage laaddrempel en een neerklapbare achterbank waarmee een volledig vlakke vloer kan worden gecreëerd.
Hij biedt ook aan achterpassagiers meer hoofd & beenruimte. Jammer is dat de centrale zitplek oncomfortabel is: met een minder dominant aanwezige transmissietunnel had de Honda bijna alles goed gedaan.
De RAV4 is allesbehalve krap achterin, maar zijn moduleerbaarheid laat te wensen over. Er kan geen mooi vlak laadoppervlak worden gecreëerd bij het omklappen van de achterbankleuning; een handeling die bovendien niet vanuit de kofferbak kan worden uitgevoerd. Beide SUV modellen plezieren met genereuze opbergvakken en een praktisch ingerichte middenconsole. Opvallend is dat Honda noch Toyota er aan gedacht heeft om een omklapbare leuning voor de passagiersstoel aan te bieden. Een gemiste kans!
Conclusie
De Toyota RAV4 Hybrid heeft zoals gezegd een bijna 1.000 euro lagere instapprijs dan de hybride Honda CR-V. Maar dat voordeel zie je terug in de interieurafwerking. Er zijn weliswaar uitrustingverschillen, maar of de ene toeter belangrijker is dan de andere bel is een kwestie van smaak. Zo is de Honda standaard voorzien van 18 inch wielen, maar biedt de Toyota altijd parkeersensoren achter. Een duidelijk pluspunt van de RAV4 ten opzichte van de CR-V zijn echter de veel ruimere optiemogelijkheden. Bij de Honda houdt het na metallic lak al snel op. Toyota biedt daarentegen zaken als een panoramische schuifdak, een verwarmbaar stuurwiel plus voorstoelen en een ‘intelligente’ achteruitkijkspiegel die een videobeeld gebruikt wanneer de kofferbak tot de nok wordt volgeladen. Smaak geeft ook de doorslag bij de vraag welke van deze twee SUV modellen het aantrekkelijkst is om te zien. De RAV4 oogt stoer en extravert, terwijl de CR-V de troefkaart van de burgerlijke consensus uitspeelt. Hij zal diegenen verleiden die discretie verkiezen.
Voor de rest is het moeilijk om een winnaar aan te wijzen: de RAV4 profiteert van een superieur veercomfort, zijn grotere kofferbak en een sterkere en marginaal efficiëntere motor. De CR-V heeft een preciezer weggedrag en een superieure geluidsisolatie. Zijn afwerking is bovendien netter. Dat zorgt er voor dat de Honda een prettigere auto is, zowel voor de bestuurder als voor de passagiers. Hoe meer kilometers je maakt, hoe meer je er van overtuigd zal raken dat de CR-V een betere keus is dan de RAV4. En dat is niet onbelangrijk voor een type auto dat de SUV met dieselmotor overbodig moet maken. Ja, de Honda is duurder en er zijn minder optiemogelijkheden, maar je hoeft je geen zorgen te maken over het op papier hogere verbruik. Daarvan is in de praktijk amper sprake. Dus alleen als er veelvuldig een derde passagier op de achterbak zal zitten, is de Toyota (misschien) de betere keus. Anders wint de CR-V.
