In 2022 moet hij klaar zijn: de SUV van Ferrari. Volgers van het autonieuws kennen hem inmiddels onder zijn ‘werktitel’: Purosangue. Hij wordt vaak in één adem genoemd met de Lamborghini Urus maar hier zal je lezen waarom Ferrari daarmee enorm tekort gedaan wordt.
De Urus is een variatie op het Audi Q7 / Q8, Bentley Bentayga, Porsche Cayenne en Volkswagen Touareg thema. Zij zijn allemaal gebaseerd op het zogeheten MLB Evo platform. Dat is een kloek onderstel, maar door zijn basisarchitectuur met relatief ver naar voren geplaatste motor gespeend van elke sportiviteit, ofschoon de tovenaars van Porsche en in mindere mate Lamborghini dit goed weten de maskeren.
Ferrari gaat het voor haar SUV heel anders aanpakken. De Purosangue zal namelijk gebaseerd worden op een bodemplaat die gedeeld gaat worden met de Grand Touring sportwagens van het merk. Dat is heel andere kost omdat de motor midscheeps (voor) zal worden geplaatst. De kans is dus groot dat Ferrari de topsegment SUV zal herdefiniëren. Geen enkele concurrent zal hetzelfde dynamische niveau bieden, zo stelt Michael Leiters, de Chief Technology Officer van het beroemde Italiaanse automerk (foto).
Hij stelt dat de Purosangue de belangrijkste en meest radicale koerswijziging is in de 72-jarige geschiedenis van het Italiaanse merk. Niet dat Ferrari de klassieke sportwagens de rug toe zal keren, maar de toevoeging van een SUV aan het gamma betekent dat er veel meer dan voorheen aandacht moet worden geschonken aan aspecten als comfort, interieurontwerp en ruimtegebruik. Leiters zegt dat Ferrari bij het ontwikkelen van de Purosangue harde keuzes zal maken met een scherpe focus op wat wel en niet bij de merkwaarden past. Dit betekent dat de SUV zeker geen allemansvriend zal worden, maar op sportief gebied wel de beste zal zijn.
Het nieuwe onderstel, dat dus gedeeld gaat worden met de Grand Touring sportwagens van Ferrari, is geschikt voor de montage van een geblazen V6, een atmosferische V8 of een idem V12 motor, met of zonder stekker hybride techniek. Vanwege de ’transaxle’ opzet bevindt de automatische transmissie (met dubbele koppeling) zich tussen de achterwielen. Ferrari denkt anders dan veel autofabrikanten niet dat de dagen van 12 cilinder motoren geteld zijn. De fabrikant denkt het een partikelfilter aan toekomstige emissie-eisen te kunnen voldoen.
Stekker hybride techniek zorgt weliswaar voor een hoger meergewicht (Leiters spreekt van 250 kilo) dan een ‘mild’ systeem, maar Ferrari geeft hier met het oog op de CO2-uitstoot reductie toch de voorkeur aan. Ook wil de klant soms stil weg kunnen rijden; het hoeft niet altijd met geronk en kabaal gepaard te gaan. Leiters geeft ruiterlijk toe dat het meergewicht nooit helemaal met de toepassing van lichte materialen zoals koolstofvezel voor de carrosserie en onderstel gecompenseerd kan worden. Maar hij denkt wel een eind te kunnen komen. De stekker hybride uitvoering van de Purosangue krijgt namelijk een ander type versnellingsbak zónder achteruit versnelling. Dat scheelt gewicht. Moet er achteruit gereden worden, dan zorgt de op de achteras geplaatste elektromotor daar voor. De vooras krijgt 2 elektromotoren, waardoor er dus vierwielaandrijving ontstaat.
De Purosangue wordt circa 5 meter lang en krijgt een in hoogte verstelbare vering. Daarnaast zal de SUV worden uitgerust met een stabilisatiesysteem die rolneigingen om de lengteas moet elimineren. Onder de streep moet dit een auto opleveren die op de (verharde) weg een indrukwekkende rij dynamiek biedt maar in het terrein niet direct onthand is, ook omdat vierwielaandrijving tot de mogelijkheden behoort. Voor veel aspecten kan niet vertrouwd worden op traditionele oplossingen, maar daar ligt het ontwikkelingsteam van Ferrari niet wakker van. “Wij zijn een innovatief bedrijf”, aldus Leiters.
Het interieurontwerp is een hoofdstuk apart. Ferrari hanteert hiervoor het principe “eyes on the road, hands on the steeringwheel” benadering. Dit betekent onder andere dat de Purosangue zal worden uitgerust met een head-up display van topniveau. Daarnaast kunnen wij rekenen op een compleet nieuw stuurwiel ontwerp. Verder zal Ferrari nu voor het eerst in haar geschiedenis serieus moeten nadenken over ‘rear seat entertainment’. Verder zal ook de basisvraag beantwoord moeten worden hoeveel comfort de SUV mag / kan bieden zonder de merk DNA geweld aan te doen.
Dit betekent dat er op sommige onderdelen compromissen resoluut van de hand gewezen zullen worden. Dat is alleen maar een goede zaak. Want alleen op die manier kan de Purosangue als SUV een échte Ferrari worden.