Verrassend praktisch en teleurstellend onsportief: test Audi Q3 Sportback

Waarom de korte test?

Audi was er in het SUV redelijk vroeg bij. Inmiddels staan de tweede generaties Q3, Q5 en Q7 in de showroom en is het subgamma uitgebreid met de Q2 en de Q8. Maar hoewel de laatste zondermeer een sportieve uitstraling heeft, is het geen nadrukkelijk coupéachtige SUV. Het is eerder een zelfstandig model zonder nauwe optische banden met de Q7 (net zoals de BMW X2 ten opzichte van de X1 ook een eigen design heeft).

De Q3 Sportback is wél nadrukkelijk een coupéachtige SUV. Hoewel hij het debuut van Audi in dit subsegment vertegenwoordigd, kan het design direct als geslaagd beschouwd worden. Dat is knap, want andere coupéachtige SUV modellen (zoals de BMW X4) krijgen veel minder handen op elkaar. De Q3 Sportback oogt smaakvol en is optisch ligt verteerbaar. Dat kan je als een compliment zien, ten zij je van mening bent dat een SUV, ook in coupévorm, optisch altijd zwaar op de maag moet liggen.

Audi had eigenlijk al eerder een (compacte) coupéachtige SUV willen lanceren. Hiertoe werd een cross-over variant van de TT Coupé met opgerekte wielbasis en een extra set portieren als concept ontwikkeld in 2014, maar dat ontwerp werd later afgeschoten. In plaats daarvan is nu gekozen voor een lichtjes aangepaste Q3: de Sportback.

Wat voor auto is het?

In vergelijking met de gewone Q3 heeft de Sportback versie opvallend breed ‘uitgeklopte’ wielkasten. Zijn lagere, schuin aflopende daklijn geven hem een sierlijke uitstraling. Wat dit betreft is zijn elegantie vergelijkbaar met die van de Porsche Cayenne Coupé. Die is ook heel wat subtieler gestileerd dan misperen als de eerder genoemde BMW X4, zijn grote broer X6 en Mercedes-Benz modellen GLC Coupé en GLE Coupé.

De Sportback versie deelt meer dan 80 procent van zijn onderdelen met de gewone Q3 uitvoering en is tot aan de A stijl vrijwel identiek. In de deuren is duidelijk te zien dat de nieuweling middels scherp uitgesneden vouwen in het plaatwerk optisch is verlaagd en verlengd. De achterschermen zijn voorts verbreed en verder naar achteren doorgetrokken, om hem gespierd op de weg te kunnen zetten. Tevens is de gehele daklijn een flink stuk omlaag gebracht.

Dat Audi de coupéachtige versie van de Q3 de extra typeaanduiding ‘Sportback’ geeft, lag niet voor de hand. Immers, deze naam kennen wij vooral van praktischere 5-deurs varianten van bestaande modellen (A1, A3, A5). Het zou logischer zijn geweest als Audi de nieuweling tot Q4 had gedoopt. Naar analogie van de X1/X2, X3/X4, X5/X6 en ook de eigen Q7/Q8. Maar lange tijd lagen de rechten op ‘Q4’ bij Alfa Romeo. Audi mag de typeaanduiding nu alsnog gebruiken, maar reserveert die liever voor een kleiner broertje van de e-Tron. Een volledig elektrische cross-over dus.

Is het wat?

Het interieur van de Q3 Sportback is van de welbekende Audi kwaliteit. Qua afwerking scoort hij dus erg hoog. Erg mooi vind ik de (optionele) strepen Alcantara over het dashboard (desgewenst in frisse, afwijkende kleuren: fraai!) en de deurpanelen. Dat ziet er heel stijlvol uit. De Q3 Sportback is voorzien van mooie schermen die zich makkelijk laten bedienen. Verder is het dashboard afgewerkt met glanzend zwarte lak en chromen elementen. Het geeft de Q3 Sportback een hoogwaardige uitstraling.

De testauto waarmee in de omgeving van het Zwitserse Basel kan worden gereden, was uitgerust met de Plus versie van de zogeheten Virtual Cockpit. Een digitaal instrumentarium van 10,25 inch is altijd standaard, maar optioneel kan je een display van 12,3 inch krijgen. Altijd doen, want je geniet het meest van de futuristische klokkenwinkel als je qua formaat ‘all the way’ gaat. Er is namelijk geen beter digitaal instrumentarium dan de Virtual Cockpit van Audi.

Voorin merk je niet of nauwelijks dat de Sportback versie 49 millimeter lager is dan de gewone Q3, maar achter is het een heel ander verhaal. Dat is inherent aan de carrosserievorm. De beenruimte is identiek aan die van de gewone Q3 (en dat betekent: royaal), maar helaas houdt de hoofdruimte op de achterbank niet over. Personen die langer zijn dan 1,80 meter kunnen er niet fatsoenlijk zitten. Dat de achterbank over een lengte van 130 mm verschuifbaar is, doet daar eigenlijk niks aan af.

Het sportievere uiterlijk van de Sportback variant heeft dus veel effect op de zitruimte achter, maar gelukkig niet zoveel op het formaat van de kofferbak. Die meet 530 liter en dat is zelfs 10 liter meer dan bij de gewone Q3. De extra capaciteit is te danken aan de 16 millimeter langere carrosserie, die geresulteerd heeft in een grotere overhang achter. Pas als je de achterbank neerklapt, wordt je (weer) geconfronteerd met het duidelijke coupé karakter van de Q3 Sportback. De limiet ligt dan bij 1.400 liter bagage. Ter vergelijking: de reguliere Q3 komt tot in dat geval tot 1.525 liter.

Er kon worden gereden met de 35 TFSI en de 45 TFSI Quattro. Deze benzineversies zijn respectievelijk 150 pk en 230 pk sterk. Hun vermogen is afkomstig van een 4 cilinder motor met een inhoud van respectievelijk 1,5 en 2,0 liter. Zelfs de 230 pk sterke 45 TFSI Quattro is geen overdreven snelle of inspirerende sensatie. Het rijdt eerder soepel en rustig. Wie perse een hitsige SUV onder zijn kont wil hebben, zal moeten wachten op de S3 Sportback. Die haalt uit dezelfde 2,0 liter motor 333 pk.

De 150 pk van de 35 TFSI uitvoering klinkt niet spannend, maar is voor de dagelijkse praktijk meer dan genoeg. Dat komt doordat zijn 1,5 liter turbomotor wordt ondersteund door milde hybride techniek dat werkt met een extra accu. Die wordt onderweg bijgeladen met remenergie en levert stroom aan de overmaatse, gecombineerde startmotor/generator. Dankzij de extra accu kan er zonder problemen ‘gezeild’ worden als de benzinekrachtbron wordt uitgeschakeld. Dat uit/aanzetten gebeurt zonder de gebruikelijke trillingen van een start/stopsysteem. Het is dat de toerenteller beweegt, anders heb je het niet eens door.

Verder maskeert de startmotor/generator mooi het turbogat en geeft hij bij vol accelereren een extra boost. Het gaat om 10 pk en 50 Nm extra, gedurende maximaal 10 seconden. Het is niet zo dat je opeens een duw in je rug krijgt of zo (je merkt er eigenlijk niets van), maar daar is het ook niet primair voor bedoeld. Het gaat veel meer om het terugdringen van het benzineverbruik. De MHEV techniek werkt heel nauwkeurig samen met de TFSI motor, die af en toe ook 2 van de 4 cilinders vrijaf geeft, of zelfs (bij uitrollen richting een stoplicht bijvoorbeeld) alvast helemaal afslaat. Dat je ook van dat soort dingen helemaal niets door hebt, is juist de grote kracht van het systeem.

De Q3 Sportback heeft een aantal rij modi, waaronder Eco, Comfort en Dynamic. Die laatste zorgt voor een duidelijk straffer afgesteld onderstel dan de andere instellingen, maar het wordt gelukkig nooit oncomfortabel hard, ondanks het standaard sportonderstel. Dat klinkt als een goede zaak, maar keerzijde van de medaille is dat de Q3 Sportback (ook) nooit echt sportief aanvoelt.

Het maakt niet uit welke setting je kiest: de Audi stuurt altijd gevoelloos. Daar komt bij dat elke Q3 Sportback met de 7-traps S-tronic automaat met dubbele koppeling last heeft van een trage gaspedaal respons. Dat komt doordat de transmissie te veel bedenktijd nodig heeft om één of twee verzetten terug te schakelen. In de 35 TFSI versie wordt dit probleem enigszins gemaskeerd door de milde hybride techniek, maar de 45 TFSI uitvoering valt in dit opzicht echt door de mand. Is de handbak daarom een aanrader? Ja, maar die is alleen verkrijgbaar op de 35 TFSI versie. Bovendien moet je het dan zonder de MHEV milde hybride techniek doen.