In 1997 schreef Volkswagen geschiedenis met de vierde generatie Golf. Op het eerste gezicht was er weliswaar slechts sprake van een evolutie van het bekende design, maar met deze editie werd het kwaliteitsniveau naar een duidelijk hoger niveau getild. Daarmee wist Volkswagen zich te onderscheiden van de andere spelers in het volumesegment. Nog steeds is bijvoorbeeld de jongste Polo voor wat betreft de bouwkwaliteit de norm in zijn klasse.
Maar de ID.3 kan niet voortbouwen op deze traditie. De elektrische Volkswagen laat enorm veel steken vallen op het gebied van de afwerking en de elektronica. En dat is ernstig, want de ID.3 is momenteel het belangrijkste elektrische model en bepalend voor de toekomst van de Volkswagen Groep. Dat er kwaliteitsproblemen waren, was al maandenlang bekend. Maar inmiddels is Volkswagen begonnen met de levering van de ID.3 aan de klanten en dan zou je mogen verwachten dat de kinderziektes en andere mankementen zijn opgelost. Niet dus.
We hebben het over een auto die in 1st Max debuutuitvoering (de ID.3 is in deze vorm voorzien van gewilde accessoires als te verwarmen voorstoelen, de mogelijkheid om de telefoon draadloos op te laden en voorzien van een dode hoek sensor) 49.490 euro kost. Een test maakte duidelijk dat de nieuweling niet voldoet aan de gebruikelijke hoge kwaliteitsnormen van Volkswagen.
Zo zijn carrosseriedelen slordig gemonteerd, waardoor zij slecht passen. Tesla wordt vanwege deze afwerking missers zwaar bekritiseerd, maar Volkswagen is geen haar beter. En er kunnen serieuze vraagtekens worden geplaatst bij de kwaliteit van de gebruikte materialen. Zo lijken de stoelzetels afkomstig te zijn uit een auto die er al 200.000 kilometer op heeft zitten.
Volkswagen heeft erg veel gebruik gemaakt van harde kunststoffen die gevoelig zijn voor vuil. De binnenkant van de motorkap ziet eruit alsof hij met de spuitbus is geverfd, in plaats van door een professionele lakstraat.
De elektronica vertoont duidelijke zwakke punten in de testauto. Zo toont de achteruit rij camera geen enkel beeld. Het infomediasysteem start maar langzaam op en de navigatiefunctie blijft vaak enkele honderden meters gedesoriënteerd zoeken. Het systeem roept helemaal geen internet diensten op. De 10 inch monitor staat relatief ver weg van de bestuurder en is daardoor lastig te bedienen. Overschakelen naar stemsturing is niet echt een verbetering omdat het systeem niet goed en langzaam werkt. Het enige waar het infomediasysteem goed in is, is het weergeven van de melding “deze functie is nog niet beschikbaar”.
Jammer, want qua aandrijving en onderstel afstelling is dit een perfecte auto. De al even natuurlijk aanvoelende en wendbare bediening van de compacte elektrische middenklasser is een van zijn sterke punten. De ID.3 kenmerkt zich door een perfect uitgebalanceerd rijgedrag, besturing met goed afgemeten bekrachtiging en een hoge bereidheid om te communiceren. Ook de uitstekende tractie van de Volkswagen verdient een pluim. De remschijven (voor) en de trommelremmen (achter) vertragen de ID.3 voldoende, waardoor hij een vertrouwenwekkende indruk maakt.
De 58 kWh batterij van de testauto zorgt niet voor actieradius records. Op de defensief gereden kennismakingstraject haalde ik met de ID.3 een rij bereik van 359 kilometer. Maar als je ook snelwegritten aan jouw route toevoegt, dan zal al na zo’n 260 kilometer de accu leeg zijn.
Conclusie
VW vraagt bijna 50 mille voor de geteste ID.3. Kijkend naar de door Volkswagen geleverde kwaliteit, zou dat op zijn best de helft mogen zijn. De in Wolfsburg gevestigde autofabrikant moet men zo snel mogelijk verbeteringen aanbrengen. In tegenstelling tot hun concurrent Tesla wordt Volkswagen namelijk niet het voordeel van de twijfel gegund. Zij heeft een reputatie te verliezen. En die is veel meer waard dan het geld dat Volkswagen nu besteed in de transitie naar elektrisch rijden.
- 5