De sterren staan goed: test Mercedes C 400 4Matic

Na jaren van middelmatigheid onder het EQ-label, heeft Mercedes eindelijk de juiste elektrische auto’s op de markt gebracht. Eerst de CLA, toen de GLC Electric en nu het hier geteste model: de eerste elektrische C-klasse. Het is altijd een belangrijk moment wanneer een gevestigd merk de overstap maakt naar het elektrische tijdperk, maar een C-klasse op batterijen? Dat is absoluut een van de belangrijkste introducties van 2026.

Topman Ola Källenius omschrijft deze nieuwe elektrische auto als “ontworpen om heh hart van de Mercedes-fans te raken”. Hoewel de GLC tegenwoordig Stuttgarts bestseller is, blijft er een gezonde afzetmarkt voor compacte executive sedans, oftewel het segment waar Duitse premiummerken sinds mensenheugenis de dienst uitmaken. Een elektrische C-klasse is dus een belangrijke gebeurtenis, ook al beweert Källenius dat het de bedoeling is dat je het verschil in aandrijving nauwelijks merkt. “De feedback van dealers en klanten is dat wij de spijker op zijn kop hebben geslagen”, vertelt hij. “Ze zeggen: “Wat een mooie auto. Is hij elektrisch? Geweldig”.

Een echte C-klasse?

De elektrische C-klasse komt op een perfect moment, nu BMW zich voorbereidt op de lancering van de nieuwe i3: in feite een elektrische 3-serie. Zowel BMW als Mercedes hanteren dezelfde strategie voor hun belangrijkste executive auto’s: ze geven hun bestaande modellen een grondige facelift (waarbij ze gebruik maken van het bestaande platform met verbrandingsmotor; een grote update voor de benzine/diesel/hybride C-klasse staat voor later dit jaar in de agenda) ) en introduceren volledig nieuwe elektrische modellen die er enigszins op lijken.

Vrijwel alles is nieuw aan deze auto, hoewel veel van de technologie van de nieuwe C-klasse reeds te vinden is in de jongste GLC. Veel daarvan is gerelateerd aan het nieuwe MB.OS-systeem, dat alle software onder één paraplu samenbrengt, waardoor draadloze updates sneller en eenvoudiger verlopen en de efficiëntie toeneemt. Binnen dit Mercedes-Benz besturingssysteem hebben de ingenieurs naar eigen zeggen 330 parameters met betrekking tot de rijeigenschappen van de auto aangepast ten opzichte van de GLC.

De aandrijflijnen worden ook gedeeld met de GLC, maar de gestroomlijndere carrosserievorm van de C-klasse zorgt voor een grotere elektrische actieradius dan de SUV biedt. Functies zoals adaptieve luchtvering en vierwielbesturing zijn eveneens afkomstig van duurdere Mercedes-modellen, net als het Hyperscreen dashboard dat, afhankelijk van de uitvoering, bijna 100 cm aan schermruimte biedt.

Qua design vind ik de nieuwe C-klasse persoonlijk geen schoonheid, hoewel het iets samenhangender en minder vormloos is dan het design van de EQE en EQS. Maar de grille aan de voorkant (bestaande uit meer dan 1.000 led lampjes) is geen toonbeeld van schoonheid. Mijn advies is om voor de ‘Business Solution AMG’ te kiezen om het kaasraspachtige gaasdesign van de overige uitvoeringen te vermijden.

De elektrisch C-klasse lijkt van een afstandje op de ‘gewone’ versie, maar om voldoende interieurruimte te creëren, is de wielbasis bijna 10 cm langer, namelijk 2962 mm. Met als gevolg dat hij qua totale lengte (4.883 mm) dichter bij de E-klasse (4.949 mm) zit dan bij zijn naamgenoot (4.751 mm). De proporties zijn die van een klassieke executive sedan. Althans, tot op zekere hoogte. Vanuit sommige hoeken oogt hij een beetje bonkig, vermoedelijk vanwege de noodzakelijke aerodynamische verfijningen en de poging om zijn grote afmetingen te verbergen. Maar in tegenstelling tot de amorfe oude EQE en EQS sedans, heeft de nieuwe C-klasse wel degelijk karakter.

Het ontwerp zorgt ervoor dat de styling van de elektrische C-Klasse dicht in de buurt komt van die van de C-Klasse met verbrandingsmotor, die later dit jaar een grote update krijgt. Maar hoewel ze uiterlijk op elkaar lijken, is deze EV, net als de GLC, technisch gezien niet verwant aan zijn naamgenoot met verbrandingsmotor. Hij is gebouwd op Mercedes’ nieuwe, volledig elektrische MB.EA-platform, speciaal ontwikkeld voor middenklasse modellen.

Beperkte motor/batterij keuze

Er is vooralsnog slechts één versie van de elektrische C-klasse beschikbaar bij de lancering, de C 400 4Matic. Met 2 elektromotoren levert deze 482 pk en 800 Nm koppel, het hoogste specificaties van alle niet-AMG C-klasse modellen. Het is niet verrassend dat deze auto met die specificaties niet traag is: hij accelereert van 0 naar 100 km/u in 4 seconden en haalt een topsnelheid van 210 km/u. De nieuwe elektrische aandrijflijn van Mercedes is ongebruikelijk omdat de motor achterin een versnellingsbak met 2 versnellingen heeft. De voorste elektromotor kan worden losgekoppeld en komt alleen in actie als dat qua vermogen nodig is. Dat komt de efficiëntie ten goede.

Een 94 kWh-batterij zorgt voor een maximaal opgegeven bereik van 736 tot 764 kilometer, afhankelijk van de uitvoering (de hoogste waarde valt alleen te realiseren met kleine 18 inch wielen). Mercedes belooft echter dat er een achterwiel aangedreven model volgt (net als bij de GLC), met een bereik van “meer dan 800 kilometer”. Hoe dan ook, hij blijft achter bij de opgegeven 900 kilometer van de BMW i3.

De eerste cijfers over het stroomverbruik van de elektrische C-klasse zijn veelbelovend. Ik haalde tijdens de test een gemiddeld verbruik van 6,3 km/kWh waarbij ik niet bepaald rustig reed, wat een bereik van ongeveer 600 kilometer oplevert. Ook op de snelweg is het stroomverbruik indrukwekkend laag, mede dankzij de tweetrapsversnellingsbak van de C-klasse die bij hogere snelheden naar de tweede versnelling schakelt.

Het opladen zou ook snel moeten gaan, met een maximale snelheid van 330 kW, wat theoretisch betekent dat opladen van 10 tot 80 procent in 22 minuten mogelijk is. In tegenstelling tot de goedkopere CLA, zijn alle C-klasse modellen standaard uitgerust met het 400V-800V DC-laadsysteem, waardoor alle laadstations kunnen worden gebruikt.

Hoe rijdt hij?

Net als de elektrische GLC is deze nieuwe C-klasse volledig gericht op comfort. Mercedes had alle testauto’s uitgerust met luchtvering (onderdeel van een optiepakket van 3 mille dat ook achterwielbesturing omvat) en het resultaat is een sensationeel soepele rijervaring.

Op de snelweg en bij hogere snelheden vinden sommigen de standaard Comfort-stand misschien wat te zweverig, maar voor dat soort ritten is het een fantastische manier om kilometers te maken. Zelfs in de Sport modus, die het zweverige gevoel wegneemt, is de Mercedes verre van oncomfortabel, zelfs op slechte wegen. De voorspellende demping leert bovendien van andere auto’s die eerder over die weg hebben gereden (en die over hetzelfde systeem beschikken; een belangrijk aandachtspunt) en past de vering daarop aan om ongemak tijdens het passeren van bijvoorbeeld verkeersdrempels of gaten in de weg te voorkomen. Het is een slim systeem en het werkt uitstekend.

De vierwielbesturing, waarmee de achterwielen 4,5 graden kunnen worden gedraaid, is een nuttige toevoeging die de auto meer het gevoel van een S-Klasse dan van een C-Klasse geeft. Er is een lichte trilling van de ophanging als je over een hobbel rijdt; een klein minpuntje waardoor hij de kwalificatie ‘perfect’ misloopt. De adaptieve regeneratieve remmen werken daarentegen uitstekend: ze verrichten soepel en intelligent hun taak, waardoor je zelden het rempedaal hoeft in te drukken. De kleine en vrij hoge achterruit is misschien wel het enige zwakke punt; je ziet niet veel wat er achter je gebeurt.

De lancering vond plaats in Helsinki en door de Finse gewoonte om streng gehandhaafde snelheidslimieten te hanteren, was er niet veel tijd om de rijeigenschappen te testen. Gelukkig was er een testcircuit aangelegd. Ondanks zijn forse gewicht (2.460 kilo!) gaat de Mercedes goed om met zijn gewicht. De besturing is direct en geeft voldoende feedback, en in combinatie met de vierwielbesturing voelt hij aanzienlijk wendbaarder en levendiger aan dan je van een elektrische auto als deze zou verwachten. Het is geen Porsche Taycan, maar het is veelbelovend en laat zien wat er nog meer mogelijk is als AMG zich ermee gaat bezighouden. De prestaties zijn vlot en toch makkelijk te doseren, maar ik ben ervan overtuigd dat de aankomende, minder krachtige C-klasse versies een stuk aantrekkelijker zullen zijn dan deze C400.

Hoe is het interieur?

Vanbinnen voelt de elektrische C-klasse, in goede en in slechte zin, nog steeds aan als een moderne Mercedes. Je kunt dus een weelderig luxegevoel verwachten, materialen die een geruststellend premium gevoel geven, maar dus ook een enorm touchscreen. Alle testauto’s die op het lanceringsevenement te zien waren, waren uitgerust met het gigantische 39,1 inch MBUX Hyperscreen, dat, in mijn herinnering, groter is dan het scherm in de bioscoop waar ik als kind vaak kwam. Dat scherm is ongelooflijk scherp en reageert snel op aanraken.

Maar als je geen fan bent van schermen, zal je weinig plezier beleven aan het interieur van de nieuwe C-klasse. Immers, een display dat bijna de volledige breedte van het dashboard beslaat, kan voor sommigen wat teveel van het goede zijn. Maar de technologie werkt indrukwekkend goed en het is bovendien zoals gezegd een van de meest responsieve systemen. Nogmaals: het is echter wel veel. Het is daarom belangrijk om te weten dat het Hyperscreen niet standaard is op de modellen met een standaardspecificatie: die krijgen ofwel een 3-tal schermen vergelijkbaar met die in de nieuwe CLA, of het kleinere MBUX Superscreen.

De spraak assistent ‘Hey Mercedes’ (aangedreven door een combinatie van AI-systemen) werkt bovendien zó goed dat je eigenlijk niet zo vaak gebruik hoeft te maken van het touchscreen. Het is zó uitstekend bruikbaar dat het waarschijnlijk zou kunnen wedijveren met KITT om de gunst van Michael Knight. Het MB.OS-systeem van Mercedes-Benz heeft Microsoft Teams ingebouwd. Om de bruikbaarheid ervan te demonstreren, hield de gids tijdens de rondjes op het circuit contact via een videogesprek tussen de auto’s. Om veiligheidsredenen schakelen de camera’s uit zodra de auto in beweging komt.

Op het stuurwiel zijn een aantal van de haptische knoppen die Mercedes de afgelopen jaren zo kenmerkten, vervangen door gewone scroll knoppen, hoewel er nog wel wat haptische bedieningselementen aanwezig zijn. Kleine stapjes dus. De kwaliteit is over het algemeen erg goed, met luxe leer en een fantastisch Burmester-geluidssysteem, hoewel sommige onderdelen wat goedkoop aanvoelen. De middenconsole met metaal-look doet denken aan een aanrechtblad in een modelwoning, en dat is niet bepaald een compliment.

Afgezien van die kwalitatieve haar in de soep, zijn de nieuwe stoelen echt comfortabel en verwennend (zelfs voordat je de massagefunctie inschakelt). Er is een breed scala aan afwerkingsopties, inclusief een veganistisch gecertificeerd interieur. Maar geen zorgen: je kunt nog steeds een C-klasse bestellen met een overvloed aan leer als je een ouderwetse steakliefhebber bent.

Met een lengte van net geen 4,9 meter is de elektrische C-klasse zo’n 13 centimeter langer dan een standaard C-Klasse met verbrandingsmotor en zit hij qua formaat heel dicht bij de E-klasse. Dat is ook te merken aan de interieurruimte, met voldoende beenruimte voor volwassenen achterin (aanzienlijk meer dan in een C-klasse met benzinemotor) en een vrij brede bagageruimte van 470 liter.

Er is ook een handige frunk die, heel handig, opent wanneer je op het Mercedes-logo drukt. Dat scheelt gedoe met een hendel in het interieur. Het formaat van de frunk is 101 liter dus dat is voor de meeste mensen ruim voldoende.