Net als in de mensenwereld zijn er ook in autoland aan de lopende band verjaardagspartijtjes. Maar terwijl wij goed zijn zoals wij zijn, worden er aan de vierwielers waarin wij rijden strenge eisen gesteld. Ze moeten veel (presteren, veel bagage slikken) en mogen weinig (niet roesten, geen gevaarlijks weggedrag vertonen). De ene auto slaagt er beter in om aan onze eisen te voldoen dan de ander. Met als gevolg dat verjaardagen soms wel uitbundig gevierd worden, maar niet allemaal.
Een auto die zeker een standbeeld verdient, is de Audi 80. Dat model verstevigde met name door het verkoopsucces op de thuismarkt niet alleen niet alleen de positie van het merk zelf, maar kan ook als de redder van Volkswagen worden beschouwd. Voor velen geldt de Golf als de reddende engel, maar die debuteerde pas later. De Audi 80 werd net op tijd voor de Olympische Zomerspelen in 1972 geïntroduceerd.
Het model, leverbaar als 2-deurs coach en 4-deurs sedan was direct een succes. Dat was vooral te danken aan zijn lage gewicht. Daardoor won de Audi 80 niet alleen menig vergelijkingstest van de 02-modelserie van BMW (wel erg krap achterin en duidelijk een auto uit een vorig decennium), maar ook de Ford Taunus (die niet goed uitontwikkeld op de markt kwam en de rijeigenschappen van een natte krant had) en de Opel Ascona (optisch en qua afmetingen te veel een Kadett).
Het alternatief uit Ingolstadt was niet foutloos (rumoerig, her en der ontbraken de puntjes op de i) maar de pers was lyrisch. De slechts 835 kilogram wegende Audi 80 (wielbasis van 2,47 meter en een totale lengte van 4,18 meter) maakte indruk met een aansprekend rijgedrag en een laag brandstofverbruik. Hij won dan ook de glansrijk de ‘Auto van het jaar 1973’ verkiezing.
De Audi 80 werd een commerciële hit, zowel in Europa als in de Verenigde Staten, waar hij werd verkocht als Fox, en bezorgde het merk verkoopcijfers die om door 4 ringen te halen waren. Maar belangrijker dan dat was het een uitstekende basis voor de Passat. Alleen de achterzijde (schuin, optioneel een grote achterdeur) hoefde aangepast te worden. Het ontwerp leende zich ook uitstekend voor een Variant stationwagon uitvoering. Daardoor kon Volkswagen met een zucht van verlichting de technisch volkomen achterhaalde 1600 en 412 modelserie met pensioen sturen. Ook de K70 kon dankzij de Passat prima gemist worden.
Volkswagen kocht op deze manier tijd om met een opvolger voor de Kever te komen. Die auto, de Golf, verscheen weliswaar een jaar later al op de markt, maar het fijn slijpen moest toen nog beginnen. Pas vanaf 1976 kon er gezegd worden dat de Kever opvolger zijn scherpe kantjes verloren had en na dit ‘zure huiswerk’ was er tijd voor het zoet: het licht werd op groen gezet voor de Golf GTI. Aan wie hij zijn baanbrekende injectiemotor te danken had? De Audi 80 GTE …
