Met de Tavascan brengt Cupra na de Born zijn tweede elektrische auto op de markt. Het nieuwe model moet het niet zozeer van een hoog prestatieniveau hebben, maar vooral van zijn expressieve design.
Werner Tietz, de R&D chef van Cupra, schaamt zich daar niet voor. Eigenlijk verwacht je van iemand met zo’n baan dat hij eerst de techniek van de nieuwste aanwinst uitgebreid gaat aanprijzen. Maar het feit dat hij vooral het design benadrukt (“ik vind hem zelf erg mooi”) is verrassend. Maar goed, de styling van de Tavascan (vernoemd naar een klein Pyreneeëndorpje) is, hoewel het werk van hoofdontwerper Jorge Diez, onder supervisie van Tietz tot stand gekomen, dus het is begrijpelijk dat hij de nieuwe Cupra een beetje als zijn kindje beschouwt.
Dat de Tavascan er zo expressief uitziet (in ieder geval aanzienlijk minder saai dan de Volkswagen ID.5, waarop hij is gebaseerd), heeft te maken met de ambitie van Cupra om er alles aan te doen dat haar elektrische nieuweling zich visueel zou gaan onderscheiden van de modellen die reeds in hetzelfde marktsegment te koop zijn. Om die doelstelling waar te maken, waren er grotere inspanningen nodig bij de carrosserieconstructie, aldus Tietz “zodat de koetswerkpanelen zó gevormd konden worden zoals wij die in gedachten hadden”.
Het resultaat van deze inspanningen is een auto die vrij nauw overeenkomt met de conceptstudie die in 2019 werd getoond: van opzij bekeken valt de Tavascan op met zijn lange wielbasis en korte overhangen. Zijn carrosserieproporties zijn zondermeer sportief. Aan de achterzijde is een doorlopende lichtstrook een blikvanger.
De Cupra weet goed te maskeren dat zijn broers Volkswagen ID.5, Audi Q4 e-Tron Sportback en Skoda Enyaq Coupé hetzelfde platform delen. Maar de Tavascan heeft een met 1,5 centimeter verkleinde grondspeling en dat helpt natuurlijk ook om hem visueel te onderscheiden van zijn familieleden. Al met al ziet de nieuwe Cupra er fantastisch uit. Vanuit bepaalde hoeken bekeken, doet hij denken aan een iets te heet gewassen Lamborghini Urus. Een mooier compliment kan je eigenlijk niet krijgen. Ja, met deze killer-look gaat Cupra geheid zieltjes winnen.
Het dashboard heeft een expressief design met een V-vormige middenconsole die doorloopt in het dashboard. Maar wat er visueel aantrekkelijk uitziet, weet bij een nadere inspectie toch minder te bekoren vanwege het intensieve gebruik van hard plastic. Ook de genoemde middenconsole, die als een soort schouderblad annex wervelkolom met de rest van het dashboard verbonden is, is van goedkoop kunststof vervaardigd. Daardoor voelt hij onprettig aan. Bovendien neemt de middenconsole flink wat plek in, waardoor men maar moeilijk bij het vak eronder kan komen.
Centraal bovenop het dashboard troont een enorm scherm van 15 inch dat werd overgenomen van de Volkswagen ID.7. Het display is goed afleesbaar en de bijbehorende interface reageert snel en is opgedeeld in heldere menu’s. Achter het stuur zit een scherm dat dienst doet als digitaal instrumentarium. Dit display is helaas nogal klein uitgevallen (5,3 inch) en hier vergt de menustructuur wel enige gewenning. Dat je door de gegevens moet bladeren met aanraakgevoelige ‘velden’ op het stuur, draagt evenmin bij aan het gebruiksgemak. Geen bronnen van ergernis zijn de Sennheiser geluidsinstallatie of het panorama dak (vast, helaas) waardoor veel licht naar binnen valt. Optioneel kan de Tavascan worden voorzien van een head-up display met augmented reality of van een parkeer assistent die op afstand (via een app op de smartphone) geactiveerd kan worden.
De gebruikte stoelmaterialen en achterdeurpanelen maken ook duidelijk dat de boekhouders van de Volkswagen Groep veelvuldig hun rode potlood gebruikt hebben. Jammer, want zoals gezegd is de cockpit van de Tavascan op zich visueel best geslaagd.
En zou kan het gebeuren dat de Tavascan tijdens de test vooral weet te plezieren met zijn plezierig hoge prestatieniveau. De Spaanse technici hebben speciaal voor het topmodel VZ het beste gekozen uit de Modulaire Elektrificatie Bouwdoos (MEB) van de Volkswagen Groep. Met als resultaat dat er 2 elektromotoren (op elke as een exemplaar) aanwezig zijn die samen goed zijn voor een vermogen van 340 pk en een maximaal koppel van 545 Nm. Dit garandeert een krachtige acceleratie: het duurt slechts 5,5 seconden om de 100 km/u te bereiken en de topsnelheid is met 180 km/u ruim voldoende.
Maar data is één ding, rijdynamiek is iets anders: dit is precies waar de Spanjaard zijn sterke punten laat zien. De vierwielaandrijving, in combinatie met een sportonderstel (dat zoals gezegd 1,5 centimeter verlaagd is) en instelbare dempers, zorgt ervoor dat de 340 pk en 545 Nm zelfverzekerd op de weg worden overgebracht. In de praktijk is vooral de achterste elektromotor in de Tavascan VZ actief. Het exemplaar voorin wordt allen ingeschakeld als je het volle vermogen aanspreekt. De besturing biedt goede feedback. Het zou dus geen verrassing zijn geweest als Tietz vooral deze eigenschappen vol in de spotlights had gezet tijdens de presentatie van de 4,64 meter lange Tavascan.
Hoe duur de VZ versie van de in China gebouwde Tavascan, die vanaf de zomer te bestellen is, gaat worden, is nog niet duidelijk. Maar het zal waarschijnlijk gaan om 68.000 euro. Voor klanten die niet zoveel geld willen uitgeven, is er een circa 10 mille goedkopere Endurance uitvoering met achterwielaandrijving en 285 pk (maar ook daarmee is de Cupra allesbehalve een koopje). De batterij van 77 kWh zorgt voor een actieradius van 522 km in de VZ topvariant en 568 kilometer in het achterwiel aangedreven model. Tijdens de test kwam ik uit op een rij bereik van 350 kilometer. Dat is nogal een fors verschil met wat in de folder staat, maar kan verklaard worden door het feit dat de Tavascan zich graag op zijn staart laat trappen. Dat is nou eenmaal de aard van het beestje.
Als de accu leeg is, kan deze bij een snel laadstation met maximaal 135 kW worden opgeladen. Concreet betekent dit dat de batterij in iets minder dan een half uur van 10 naar 80 procent kan worden opgeladen. Of anders gezegd: in 7 minuten is er weer 100 kilometer actieradius beschikbaar. Dat zijn nette waarden, maar het de genoemde tijden illustreren dat de Tavascan niet over een 800 volt architectuur beschikt. Opladen met 11 kW wisselstroom is trouwens ook mogelijk. Met behulp van flippers achter het stuur kan men voor de recuperatie van remenergie kiezen uit 3 standen, maar geen enkele daarvan is sterk genoeg om ‘one pedal driving’ mogelijk te maken. Voor een warmtepomp laat Cupra de klant altijd bijbetalen.
Dankzij een zowel in hoogte als diepte verstelbare stuurkolom en kuipstoelen die het lichaam prima ondersteunen, is het al rijdend goed toeven in de Tavascan. De 2 motoren van de geteste VZ uitvoering zorgen voor een stevige duw in de rug, zeker in de rij modus ‘Cupra’). En dat gebeurt in alle stilte, want in tegenstelling tot sommige andere fabrikanten van als ‘sportief’ aangeprezen elektrische auto’s zag Cupra er geen heil in om de Tavascan een artificiële klank te laten produceren. De geïsoleerde ruiten voorin helpen ook om het rustig te houden aan boord. Dat is met name prettig tijdens langere ritten.
Koetswerkbewegingen worden op magistrale wijze in de kiem gesmoord zonder dat de vering buitensporig hard aanvoelt. Bochten nemen is met de Tavascan een genot: hij paart een lekker directe en nauwkeurige besturing met variabele overbrengingsverhouding aan een uiterst vaardig en evenwichtig afgesteld onderstel (de gewichtsverdeling over de voor- en achteras is een nagenoeg perfecte 49:51 procent). Al met al rijdt de Tavascan dynamisch en leuk, maar niet echt speels. In de programma’s ESP Sport en ESP Off kan men de kont van de Cupra hoogstens een klein stapje opzij laten zetten bij het accelereren uit een bocht, maar daar blijft het bij.
Conclusie
Cupra opent in het derde kwartaal de orderboeken voor de Tavascan. Dan zal duidelijk worden of de nieuweling, ondanks zijn Spaans gepeperde prijs, net zo goed door de klanten zal worden ontvangen als de Born. Het is voor Cupra te hopen dat dit wel het geval zal zijn want dit merk positioneert zich juist als het chiquere en sportieve alternatief voor Seat met meer aandacht voor het Zuid-Europese temperament dat eigen is aan zijn Spaanse roots. Bij moederbedrijf Volkswagen gunnen zij Cupra graag succeskansen, mits de winstmarges hoger zijn dan bij Seat (dat de rol van instapmerk toegewezen heeft gekregen). En dat lukt alleen met pittige prijzen.
De Tavascan VZ is daardoor duurder dan de Skoda Enyaq Coupé of Volkswagen ID.5 met dezelfde aandrijflijn, maar goedkoper dan een vergelijkbare Audi Q4 e-Tron Sportback. Aan de Deutsche Gründlichkeit van zijn familieleden voegt de Cupra Tavascan een vleugje zuidelijk temperament toe, verpakt in een koetswerk die er beslist spannender uitziet. Liefhebbers van een prettig sturende elektrische cross-over die ruimte genoeg is voor het hele gezin hoeven dus niet verder te zoeken. Toch zal de Tavascan vooral de concurrentiestrijd moeten aangaan met de Kia EV6 en de Tesla Model Y. Die zijn allebei minder duur. Aan het design in Urus-stijl hangt dus een stevig prijskaartje ...
- 7