Is er meer tussen hatchback en SUV? Mini is daar al geruime tijd van overtuigd, zonder tot nu toe verkoop technisch bewijs te hebben kunnen leveren. Eerst probeerden de Britten een brug te slaan tussen beide carrosserietypen met de Paceman: kort door de bocht een kruising tussen een 3-deurs hatchback en een SUV. Maar dit model gaf een antwoord op een nooit gestelde vraag. De Paceman sloeg daarom niet aan. Daarnaast probeerde Mini het met de Clubman: een soort B-segment stationwagen, maar zonder dat de traditionele voordelen van dit koetswerktype (praktisch, relatief ruim) werden geboden. Na 2 pogingen gaf Mini het op met de Clubman. Nu serveert zij de Aceman: een mix van een 5-deurs hatchback en een SUV, en daarmee een heuse cross-over.
Geldt ‘driemaal is scheepsrecht’ voor Mini na eerder dus de plank te hebben misgeslagen met de Paceman en de Clubman? Die vraag zal natuurlijk pas kunnen worden beantwoord als over een aantal jaar de verkoopbalans wordt opgemaakt, maar het carrosserietype komt vertrouwd over. Cross-overs zijn niet meer weg te denken uit het straatbeeld en daar komt bij dat de Aceman vrijwel dezelfde afmetingen heeft als de Jeep Avenger die momenteel een grote verkoop hit is. Wat de slaagkansen van de nieuwe Mini ook kan vergroten, is dat de Mini Cooper (de hatchback dus) in 5-deurs vorm optisch niet helemaal geslaagd is. Ondanks verlenging van de wielbasis was er niet voldoende ruime voor een set volwassen achterportieren. De transformatie van de Cooper van een 3-deurs hatchback in een 5-deurs model oogt als een haastklus en daar kan de Aceman van profiteren. Ook omdat Mini geen plannen heeft voor een elektrische variant van de Cooper-met-achterportieren. Merkfans die perse elektrisch willen rijden (die groep consumenten zal de komende jaren gestaag groeien, zo is de verwachting) én een auto met achterportieren willen (sowieso al een groot verkooppotentieel), maar de aan de BMW iX1 verwante Countryman E/SE te groot vinden, komen zo automatisch bij de Aceman terecht. Bingo!
De 4,08 meter lange Aceman oogt wat minder ruig dan de vrijwel even grote Jeep Avenger, maar dankzij robuust ogend plastic op de wielkast randen, dak rails en stoere bodem beschermplaten à la de Countryman, communiceert deze nieuwe Mini dat hij heel wat stoerder is dan zijn schattige koplampen doen vermoeden. Hij is ruim 20 centimeter langer dan de Cooper en met 1,75 meter carrosseriebreedte plus een hoogte van 1,51 meter zeker niet iel om te zien, maar desondanks is zijn interieur behoorlijk krap. Volwassenen hebben achterin de Aceman dus weinig te zoeken. Jammer, want bij een wielbasis van 2,61 meter zou je voldoende bewegingsvrijheid verwachten.
Zelfs zittend op de voorstoelen is het enigszins behelpen. Dat komt doordat de deurpanelen flink wat ruimte innemen. Verder kan de armsteun tussen de voorstoelen niet worden verplaatst of ingeklapt, met als gevolg dat hij tijdens ‘het kartgevoel’, oftewel bij snelle stuurbewegingen, in de weg van jouw ellenbogen zit. In de deuren zitten verrassend kleine opbergvakken en hoewel de Aceman over een hele smalle middenconsole beschikt, ziet het paneel met de fysieke knoppen toch kans om in jouw knie te drukken . In de kofferbak past voor 300 liter aan bagage. Het laadvolume kan worden vergroot tot 1.005 liter door de achterbank leuning plat te leggen. Met deze waarden overtreft de Aceman de Cooper (210 respectievelijk 800 liter) ruimschoots, maar royaal is het nog steeds niet.
Maar volgens Mini is de Aceman qua carrosserievorm eerder een variatie op het Cooper thema dan een handzaam alternatief voor de Countryman. Dit betekent dat hij dezelfde, voor Mini unieke, rijervaring biedt als het hatchback model. De nieuwe aanwinst wordt net als de Cooper in 2 vermogensniveaus aangeboden: één met 184 pk (de Aceman E) en de ander met 218 pk (de SE). De test leerde dat de laatste, krachtigere variant, die goed is voor 330 Nm aan motorkoppel, absoluut geen probleem heeft met de 1.710 kilo zware Aceman. Je kan al in in 7,1 seconden vanuit stilstand op 100 km/u zitten (dat gebeurt zonder enige tractieonderbreking via een versnellingsbak). De Aceman blijft versnellen tot een topsnelheid van 170 km/u is bereikt. Ja, de Mini-rijder wil meer, maar het eerder genoemde, leuke skeltergevoel begint al ver onder het bereiken van de limiet. Met een rustige rijstijl zou de 54,2 kWh grote batterij van de Aceman SE goed moeten zijn voor een rijbereik van 410 km. Opladen kan met maximaal 95 kW (gelijkstroom). Daarmee is de Aceman niet de snelste. Het betekent dat na 30 minuten de accuvulling van 10 procent naar 80 procent kan worden gebracht.
De gehele elektrische architectuur is overigens afkomstig van Great Wall Motor (GWM) en zit ook in de elders in Europa leverbare Ora Funky Cat. Regeneratie van rem energie doet de Aceman heel discreet en gaat door tot de Mini volledig stil staat, wat vooral handig is tijdens het uitrollen in stadsverkeer. Het maakt ‘one pedal driving’ mogelijk en bovendien wordt de actieradius er door vergroot. Het navigatiesysteem, dat speciaal is ontworpen voor elektrische auto’s, is voor wat betreft het maximaliseren van het rijbereik ook nuttig. Het kan routes berekenen zodat men op langere afstanden niet zonder stroom komt te zitten. De Aceman SE is 2.000 euro duurder dan de E uitvoering. Hij is zijn meerprijs dubbel en dwars waard want in de basisversie moet je het doen met slechts 75 kW oplaadvermogen en een kleinere accu van 42,5 kWh. Daardoor moet die variant al na uiterlijk 310 kilometer aan de stekker. Zowel de Aceman E als de SE kunnen met 11 kW via een regulier stopcontact worden opgeladen. Dan duurt het ruim 4 uur voordat deze Mini weer helemaal boven jan is.
Om er voor te zorgen dat de Aceman zijn bestuurder de juiste kick kan geven, heeft Mini haar jongste model 4 rij modi gegeven. Eén ervan wordt daarom simpelweg ‘kart’ genoemd; hij maakt het dempingssysteem een tandje stugger met sterk voorgespannen stabilisatoren. Dit verbetert niet alleen de stuurprecisie, maar vermindert ook de neiging tot overhellen, waardoor de niet bepaald lichte Aceman zijn gewicht in snelle bochten goed onder controle kan blijven houden. Er zijn ook gemakkelijk te bedienen remmen die in geval van nood hard kunnen bijten. Alleen het ESP grijpt vrij vroeg in, zelfs op het laagste interventieniveau. De voorwielen moeten soms even naar grip zoeken op het asfalt als je snel accelereert, maar de voertuigsoftware brengt de Aceman vervolgens snel bij zinnen. Dit zorgt voor een veilig gevoel, maar neemt wel een stukje van het rijplezier weg. Het enige dat uiteindelijk een belemmering kan vormen bij snelle stuuruitslagen zijn de eerder genoemde armsteun en de deurpanelen, waar je ellenbogen vaak tegenaan botsen. Geen ergernis is er over het sportstuur met antislip rand, noch over de goed gevormde (maar knieruimte voor de passagiers achter consumerende) sportstoelen, die een uitstekende zijdelingse steun bieden tot aan het bovenste gedeelte van jouw rug.
De cockpit van de Aceman eert de klassieke Mini van Sir Alec Issigonis op een moderne manier. Het dashboard oogt opgeruimd en is overzichtelijk, maar voor een probleemloze bediening van het ronde scherm bevat het multimediasysteem te veel functionaliteiten. Gelukkig is er wel een echte draaiknop voor het audiovolume. Als je het niet sportief maar wel comfortabel wilt hebben, kun je het rijprogramma ‘Core’ inschakelen, wat synoniem staat voor comfort, of je kunt jouw voorkeuren aanpassen in het programma ‘Personal’. Met het ‘Green’ programma wordt het rijbereik gemaximaliseerd.
Er zijn 3 verschillende signatuuropties voor de dag verlichting van de koplampen.
De velgmaten variëren van 17 tot optioneel 20 inch.
In de led achterlichten bevindt zich een gestileerd Union Jack vlag.
Haar eigen naam schrijft Mini op de dorpels.
Conclusie
De prijs van de Mini Aceman SE bedraagt 40.990 euro. Dat is een heel schappelijk bedrag want Jeep vraagt 40.500 euro voor de Altitude uitvoering van haar elektrische Avenger, voor een Fiat 600e La Prima ben je 40.990 euro kwijt en DS rekent 39.790 euro voor de 3 E-Tense in basistenue. Je zou kunnen spreken van een 'natuurlijk aanvoelende' prijsstelling.
Dat geldt eigenlijk voor de Aceman in zijn totaliteit: hij past vanwege zijn speelse onderstel prima in het gamma van Mini. Dat er veel gimmicks zijn, is het merk eigen. De vorm van de carrosserie van de Aceman sluit prima bij de huidige mode aan. De Paceman en Clubman waren in dit opzicht net even te excentriek.
De Aceman voelt veel natuurlijker aan dan zijn voorgangers. Daarmee is de eerste stap naar populariteit en goede verkoopaantallen gezet, ondanks dat de laadcapaciteit bescheiden is; een kwalificatie die ook geldt voor het accuformaat. De Aceman is weliswaar geen gezinsauto, daarvoor is hij te krap, maar hij is wel een stuk praktischer dan de Cooper. En dat zonder veel duurder te zijn.
- 7