Geruchten over een op handen zijnde fusie tussen de autofabrikanten Renault en Stellantis zijn gebaseerd op “pure speculatie”.
Dat heeft Carlos Tavares, de topman van Stellantis, donderdag de pers laten weten tijdens een bezoek aan een fabriek in Oost-Frankrijk. Zijn collega bij Renault, Luca de Meo, weigert commentaar te geven op de geruchten.
Italiaanse media meldde eerder deze week dat de gesprekken over een samenwerking tussen beide autobouwers zijn geïntensiveerd. Aanleiding is de hevige concurrentie vanuit Azië waarmee westerse autofabrikanten als Renault en Stellantis geconfronteerd mee worden. Schaalvoordelen via krachtenbundeling zou een mogelijke oplossing zijn. Een combinatie van Renault en Stellantis zou dan sterker in de concurrentiestrijd komen te staan.
Stellantis heeft de laatste tijd de wind tegen vanwege dalende verkopen in Noord-Amerika, een vertraging bij de introductie van nieuwe modellen in Europa (zoals de Citroën ë-C3) en de dreiging van vakbondsstakingen in Italië omdat aldaar de productie van de Fiat 500e is stilgelegd vanwege een ingestorte vraag. Ook de verkoop van andere elektrische modellen van Stellantis valt daardoor tegen. Het bedrijf zag zich eerder deze week daarom genoodzaakt om haar winstverwachting te verlagen. Dat leidt tot ongenoegen bij aandeelhouders. Zij betwijfelen of het arbeidscontract van Tavares wel verlengd moet worden.
Mede vanwege het vooruitzicht dat Stellantis naar verwachting meer geld zal verbranden met haar pogingen om de activiteiten in Noord-Amerika nieuw leven in te blazen, is de aandelenkoers sinds maart met meer dan 55 procent. Daarmee deed het door Tavares geleide bedrijf het slechter dan al zijn branchegenoten in de Europese regio. De waarde van Stellantis is daarmee met 47 miljard euro gedaald. Tavares voelt inmiddels nattigheid en laat weten niet uit te sluiten om de autofabrikant te verlaten als zijn contract in 2026 afloopt.
Renault heeft momenteel minder hoofdpijndossiers dan Stellantis, maar daarmee is niet gezegd dat deze autofabrikant kerngezond is. Het bedrijf is eigenlijk te klein om mondiaal te kunnen concurreren. Niet alleen Stellantis is een slag groter, maar ook de Volkswagen Groep, Hyundai Motor en het Toyota concern. Toen het nog koek en ei was met Nissan leek Renault zich daar geen zorgen over te hoeven maken, maar er is in dat huwelijk duidelijk verwijdering opgetreden tussen beide partners.
Zo voelt Nissan nu meer voor intensieve samenwerking met Honda. Er is hier sprake van een gearrangeerd huwelijk want de Japanse regering heeft een sterke voorkeur voor koppeling van beide autofabrikanten. Op deze manier blijven zowel Honda en Nissan, met in hun kielzog Mitsubishi, Japans. Op zijn beurt wil de Franse regering perse voorkomen dat Renault in buitenlandse handen valt. Met de vorming van een soort ‘Airbus op autogebied’ (dat wil zeggen: een fusie met Stellantis) kan dat worden voorkomen.
De vraag is of er dan niet een soort Franse versie van British Leyland ontstaat. Stellantis heeft eigenlijk al te veel merken in haar portefeuille dus als Renault, Dacia en Alpine gaan aanschuiven, dan zou dat weinig toevoegen.