Als de kat van huis is, dan dansen de muizen. De kat, dat was de voormalige CEO van Stellantis, Carlos Tavares. En de muizen, dat waren de van Fiat Chrysler Automobiles afkomstige Italiaanse managers onder leiding van John Elkann. Autointernationaal.nl schreef al eerder dat zij sinds het vertrek van Tavares min of meer de macht hebben gegrepen bij Stellantis. Een coup dus.
Toen Peugeot SA met Fiat Chrysler Automobiles fuseerde was er sprake van een logische verdeling van de topposities: beide bedrijven kregen even veel zetels in de Raad van Bestuur, maar de positie van CEO ging naar de van Peugeot SA afkomstige Tavares. Dat was een goede afspiegeling van de waarde van beide fusiepartners. Van Peugeot SA was die namelijk duidelijk hoger dan van het op zwart zaad zittende Fiat Chrysler Automobiles.
Na het vertrek van Tavares lag het voor de hand dat er vanuit Peugeot SA-hoek een nieuwe CEO voorgedragen zou worden. Dat gebeurde niet. In plaats daarvan werden er door Elkann meer Italiaanse managers op sleutelposities geparachuteerd.
Inmiddels is ook de Franse pers wakker geworden. Die merkt ook dat het management van Stellantis verandert en dat in de top van het organigram Italianen, voorheen werkzaam voor Fiat Chrysler Automobiles, een prominente plaats krijgen ten nadele van voormalige PSA-bestuurders en vooral van bestuurders die te dicht bij Carlos Tavares stonden. Fransen worden zo steeds zeldzamer in het nieuwe managementcomité.
Emmanuele Cappellano vervangt Jean-Philippe Imparato als hoofd van de Europese tak van Stellantis. Zijn Italiaans klinkende naam was niet voldoende. Doordat Imparato niet langer aan het hoofd van de Europese divisie van het autoconcern staat, verliest hij daardoor zijn positie als de nummer-2 binnen Stellantis, direct onder de nieuwe CEO Antonio Filosa.
Imparato is weggepromoveerd tot hoofd van Maserati dat de laatste tijd in zeer slechte staat verkeert, en neemt de leiding over Stellantis & You, het dochterbedrijf dat zich toelegt op sociale media. Op zich geen onaardig takenpakket, maar als je eerste de baas van de Europese divisie geweest bent, dan roept deze ‘functie elders’ toch herinneringen op aan hoe Wim Aantjes bij het CDA weggebonjourd werd om voorzitter van de kampeerraad te worden.
Door het wegpromoveren van Imperato zitten er binnen in het directiecomité van Stellantis nog maar amper ‘discipelen’ van Tavares. Maar goed, misschien is dat niet verwonderlijk. Tavares wordt beschouwd als de verpersoonlijking van het kwaad waardoor Stellantis in de problemen is gekomen. De Franse krant Les Échos berichtte onlangs over de ontsteltenis van Filosa toen hij tijdens een recente tour de erbarmelijke staat ontdekte van de 5 Spaanse fabrieken van de groep, die al jaren geen significante investeringen meer hebben ontvangen.
Hoewel het in zekere zin begrijpelijk is dat alle sporen uit het Tavares tijdperk bij Stellantis uitgewist moeten worden, betekent dit feitelijk een overname van Peugeot SA door de voormalige Fiat Chrysler Automobiles; een coup van Italianen waarbij het Franse managementteam buiten de deur wordt gezet.
Imparato wordt vervangen door Emmanuele Cappellano, voorheen werkzaam bij Fiat en voorheen verantwoordelijk voor Zuid-Amerika. De Italiaan zal ook buiten Europa verantwoordelijk zijn voor de tamelijk winstgevende bedrijfswagendivisie van de groep. In plaats van Arnaud Deboeuf, de Tavares-vazal die eindverantwoordelijk was voor de fabrieken, heeft Filosa een andere Italiaan aangesteld: Francesco Ciancia, voorheen werkzaam bij Mercedes en de enige externe rekruut in deze reorganisatie.
De Fransen moeten genoegen nemen met de troostprijzen. Samir Cherfan is nu verantwoordelijk voor Afrika en het Midden-Oosten, terwijl Grégoire Olivier de Aziatische activiteiten van Stellantis gaat aansturen. Dit zijn geen onbelangrijke regio’s, maar qua omzet zijn ze niet vergelijkbaar met Europa of Noord- dan wel Zuid-Amerika.